I SA/Lu 908/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Fita po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w zakresie wniosku adwokata J. Si. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu postanawia - przyznać adwokatowi J. S. kwotę [...], obejmującą podatek od towarów i usług w wysokości [...], tytułem wynagrodzenia za udzieloną z urzędu pomoc prawną, którą wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa. Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sadowych i ustanowienie adwokata, którego Okręgowa Rada Adwokacka w Lublinie wyznaczyła w osobie J. S.. Dnia 20 lutego 2014 r. wpłynęła do Sądu opinia pełnomocnika skarżącego o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 12 grudnia 2013 r. odrzucającego skargę A W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]. w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Jednocześnie w piśmie tym pełnomocnik strony zawarł wniosek o przyznanie wynagrodzenia wraz z oświadczeniem, że koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zostały zapłacone w całości ani w części. Postanowieniem z dnia 21 lutego 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie przyznał pełnomocnikowi skarżącego tytułem wynagrodzenia za udzieloną z urzędu pomoc prawną kwotę 120 zł podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług, stanowiącą 50% stawki minimalnej. Od powyższego postanowienia pełnomocnik skarżącego wniósł sprzeciw domagając się przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości 75% stawki minimalnej, tj. 180 zł powiększonej o należny podatek od towarów i usług. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: " p.p.s.a.") skuteczne wniesienie sprzeciwu powoduje, że zaskarżone postanowienie traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z dyspozycją art. 250 p.p.s.a., wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków. Do czynności, o których mowa we wskazanej regulacji prawnej, należy także sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Stosownie bowiem do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461), stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi obejmują także stawkę za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Stawka ta, w myśl powołanego przepisu, wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W ocenie Sądu, mając na względzie fakt, że pełnomocnik skarżącego został ustanowiony do działania już po wydaniu przez Sąd postanowienia o odrzuceniu skargi uzasadnionym pozostaje przyznanie adwokatowi wynagrodzenia w wysokości 75 % stawki minimalnej (240 zł), czyli kwoty 180 zł. Powyższa kwota podlega powiększeniu o należny podatek od towarów i usług, na podstawie § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia (przy uwzględnieniu, że zastosowanie ma stawka 23 % tego podatku, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 ze zm.). Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w postanowieniu.