I SA/Lu 957/15

PostanowienieWSA w Lublinie2016-04-28

Skład orzekający: Wiesława Achrymowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący, który nie posiada majątku ani dochodów pozwalających na pokrycie kosztów sądowych, alimentów i własnego utrzymania, przy jednoczesnym obowiązku wykonania decyzji wymiarowej, powinien zostać zwolniony z kosztów sądowych?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że odmowa przyznania prawa pomocy w zakresie kosztów sądowych pozbawiłaby skarżącego możliwości dokonania przez sąd kontroli legalności zaskarżonej decyzji. W związku z tym, uwzględniono wniosek o przyznanie prawa pomocy, biorąc pod uwagę aktualną sytuację majątkową skarżącego, brak majątku i dochodów, obowiązek alimentacyjny oraz konieczność wykonania decyzji wymiarowej.
Stan faktyczny
Skarżący D. F. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie kosztów sądowych, wskazując na brak majątku, dochodów, utrzymywanie się przez rodziców, obowiązek alimentacyjny oraz wysokie zobowiązanie podatkowe. Referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy, uznając, że skarżący dysponował środkami finansowymi. Skarżący wyjaśnił, że nadal jest na utrzymaniu rodziców, którzy finansują alimenty. Sąd rozpoznał sprawę i postanowił zmienić postanowienie referendarza.
Rozstrzygnięcie
Zmienić postanowienie z dnia 11 stycznia 2016 r. i przyznać skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wiesława Achrymowicz po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe 2013 r. w zakresie prawa pomocy postanawia zmienić postanowienie z dnia 11 stycznia 2016 r. i przyznać skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. I SA/Lu 957/15 UZASADNIENIE Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie kosztów sądowych z tym uzasadnieniem, że aktualnie nie ma majątku ruchomego, nieruchomego oszczędności. Pozostaje na utrzymaniu rodziców i z nimi mieszka. Natomiast należność z tytułu podatku VAT za okresy rozliczeniowe 2013 r. sięga rzędu [...] zł i została przez organ podatkowy zabezpieczona. Spoczywa też na nim obowiązek alimentacyjny na rzecz dziecka. Nigdzie nie pracuje i nie prowadzi działalności gospodarczej. Wyjaśnił przy tym, że stara się o pracę, aby pozyskać środki na prowadzenie działalności gospodarczej. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 11 stycznia 2016 r. odmówił przyznania prawa pomocy przyjmując, że skarżący dysponował środkami niezbędnymi na poniesienie kosztów sądowych z tytułu działalności gospodarczej, prowadzonej w 2014 r. Ponadto na mocy ugody sądowej skarżący zobowiązał się płacić alimenty na rzecz dziecka w wysokości [...] zł miesięcznie, a na potrzeby żony [...] zł miesięcznie. Dodatkowo też zobowiązał się zapłacić żonie jednorazowo [...] zł na sfinansowanie jej wcześniejszych potrzeb. Podsumowując, skarżący nie tylko posiadał, ale i posiada odpowiednie środki finansowe na poniesienie kosztów sądowych w nin. postępowaniu. W piśmie z dnia 29 marca 2016 r. skarżący wyjaśnił, że nadal pozostaje na wyłącznym utrzymaniu rodziców i to oni finansują alimenty w miarę swoich możliwości w kwotach od [...] do [...] zł miesięcznie. W powyższym stanie sprawy należy zważyć, co następuje: Wniosek skarżącego zawiera żądanie osoby fizycznej przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym w rozumieniu art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 - p.p.s.a.). Dla przyznania prawa pomocy we wnioskowanym, częściowym zakresie skarżący powinien wykazać, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wartość przedmiotu zaskarżenia to kwota rzędu [...] zł. Na obecnym etapie postępowania sądowego koszty sądowe obejmują wpis od skargi w kwocie [...]zł. Zgodnie ze stanowiskiem prawnym w sprawie sygn. I GZ 425/12 (por. strona internetowa orzeczenia.nsa.gov.pl) rozstrzygające znaczenie należy przypisać aktualnej sytuacji majątkowej skarżącego. W realiach analizowanej sprawy aktualnie najistotniejsze jest to, że na skarżącym spoczywa obowiązek wykonania decyzji organu, a wysokość należności z niej wynikających nie pozostawia mu środków na pokrycie kosztów sądowych. W świetle bowiem oświadczeń skarżącego nie ma on majątku ani dochodów, które pozwalałyby na pokrycie kosztów sądowych, alimentów i własnego koniecznego utrzymania, choćby według wielkości statystycznych, przy jednoczesnym wykonaniu zakwestionowanej decyzji wymiarowej. Zatem, w ocenie sądu, odmowa skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie kosztów sądowych w istocie pozbawiałaby go prawa do dokonania przez sąd kontroli legalności zaskarżonej decyzji. Z tych powodów należało uwzględnić wniosek o przyznanie prawa pomocy na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 260 tej ustawy w brzmieniu znowelizowanym z dniem 15 stycznia 2015 r. (por. art. 1 pkt 73, art. 2 i art. 3 ustawy o zmianie p.p.s.a., Dz.U. 2015.658).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło