I SA/Lu 999/12

PostanowienieWSA w Lublinie2013-08-23

Skład orzekający: Marcin Małek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Jaka jest wysokość wynagrodzenia dla radcy prawnego ustanowionego z urzędu za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w postępowaniu przed sądem administracyjnym?
Ratio decidendi
Radca prawny ustanowiony z urzędu ma prawo do wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Stawka minimalna za tę czynność wynosi 50% stawki minimalnej określonej dla postępowania w pierwszej instancji, nie mniej niż 120 zł, powiększona o należny podatek od towarów i usług.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznał wniosek radcy prawnego I. W. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Radca prawny został ustanowiony pełnomocnikiem skarżącego M. J.-J. w postępowaniu sądowoadministracyjnym i sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Lublinie. Sąd przyznał radcy prawnemu wynagrodzenie wraz z podatkiem VAT.
Rozstrzygnięcie
Przyznano radcy prawnemu I. W. kwotę 147,60 zł (w tym 27,60 zł podatku od towarów i usług) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego I. W. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. J.-J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej p o s t a n a w i a przyznać radcy prawnemu I. W. kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy) w tym 27,60 zł (dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy) podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Zgodnie z art. 250 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej jako "p.p.s.a.", wyznaczony z urzędu radca prawny ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej. Do czynności tych należy także sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Stosownie bowiem do przepisu § 14 ust. 2 pkt. 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 490) stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi obejmują także stawkę za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Stawka ta według tego przepisu, wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stosownie zaś do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c tego rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w "innej sprawie", wynosi 240 zł. Zgodnie zaś z treścią § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłaty za czynności radcy prawnego ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W niniejszej sprawie radca prawny I. W. została ustanowiona pełnomocnikiem skarżącego w postępowaniu sądowoadministracyjnym na mocy postanowienia referendarza sądowego z dnia 5 kwietnia 2013 r. Następnie złożyła do akt sprawy opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 3 lipca 2013 r. W tym stanie rzeczy zostały spełnione warunki, uzasadniające przyznanie ustanowionemu w ramach prawa pomocy pełnomocnikowi kosztów udzielonej pomocy prawnej w wysokości 120 zł powiększonych o należny podatek od towarów i usług, którego stawka została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 ze zm.). W tym stanie rzeczy, na podstawie przytoczonych wyżej przepisów należało orzec jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło