II SA/Lu 10/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi S. W. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych p o s t a n a w i a przyznać S. W. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata o wyznaczenie, którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej. Strona skarżąca wezwana do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego) nadesłała wypełniony i podpisany urzędowy formularz żądając przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Koszty sądowe w rozpoznawanej sprawie każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§ 2 ust. 1 pkt 1 i 7, § 3 w związku z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192). Stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego w sprawie niniejszej wynosi 240 złotych netto (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – 292,80 złotych brutto (§2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Na podstawie oświadczenia strony skarżącej i znajdujących się w aktach dokumentów źródłowych referendarz sądowy ustalił, że strona skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z niepełnoletnią, niepełnosprawną córka oraz mężem. Na dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej składa się wynagrodzenie jej męża w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto oraz zasiłek pielęgnacyjny otrzymywany przez stronę skarżącą wynoszący [...] złotych. Łączny miesięczny dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej wynosi [...] złotych netto. Miesięczne koszty utrzymania koniecznego gospodarstwa domowego strony skarżącej bez uwzględnienia kosztów wyżywienia wynoszą [...] złotych. Tak więc na wyżywienie strony skarżącej i jej rodziny miesięcznie pozostaje kwota [...] złotych netto, co w rodzinie strony skarżącej na osobę miesięcznie daje kwotę [...] złotych. Strona skarżąca wraz z rodziną zamieszkuje w mieszkaniu o powierzchni [...] m2. W ocenie referendarza sądowe strona skarżąca wykazała, że realnie nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania. Wysokość dochodu gospodarstwa domowego strony skarżącej nie daje możliwości poniesienia kosztów niniejszego postępowania. O ocenie tej decyduje przede wszystkim wysokość dochodu gospodarstwa domowego strony skarżącej, wysokość kosztów utrzymania koniecznego oraz wysokość kwoty pozostającej w gospodarstwie domowym strony skarżącej na wyżywienie po poniesieniu wykazanych kosztów utrzymania koniecznego. Mając na uwadze te okoliczności stwierdzić należ, że poniesienie każdego jednego z kosztów niniejszego postępowania każdorazowo skutkować będzie uszczerbkiem w kosztach utrzymania koniecznego dla strony skarżącej i jej rodziny. Skoro zaś ponoszenie każdego jednego z kosztów postępowania wiąże się z powstaniem uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego to nie można przyjąć aby strona skarżąca miała możliwość częściowego partycypowania w kosztach niniejszego postępowania a zarazem aby nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. należało orzec jak na wstępie.