II SA/Lu 101/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędzia WSA Jacek Czaja, , po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 31 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Z. M. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., znak: [...], w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji nakazującej wykonanie określonych robót budowlanych oddala skargę. Postanowieniem z dnia 2 stycznia 2017 r., znak: [...], wydanym na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm., dalej: k.p.a.), Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez Z. M. (dalej także: skarżący) odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia 10 października 2016 r., znak: [...], nakazującej S. P., S. P., K. P. i P. P. wykonanie, w terminie do dnia 31 grudnia 2016 r., robót budowlanych wskazanych w ekspertyzie technicznej dotyczącej bezpieczeństwa pożarowego budynku gospodarczego o wymiarach zewnętrznych 3,60 x 5,80 m, znajdującego się na działce nr ewid.[...], położonej w Z. , polegających na zabezpieczeniu wszystkich elementów drewnianych tego budynku środkami ogniochronnymi do stopnia niepalności, z zapewnieniem nadzoru nad robotami przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane w odpowiedniej specjalności i mogącą sprawować samodzielne funkcje techniczne w budownictwie. W uzasadnieniu wskazanego postanowienia Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, że wskazana decyzja organu pierwszej instancji z dnia 10 października 2016 r. doręczono prawidłowo stronie w dniu 12 października 2016 r. Odwołanie od tej decyzji zostało złożone przez skarżącego w dniu 27 października 2016 r., to jest z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 129 § 2 k.p.a. Organ pierwszej instancji przekazując to odwołanie organowi odwoławczemu wskazał w piśmie z dnia 3 listopada 2016 r., że odwołanie zostało wniesione w terminie. Pismo to zostało przesłane do wiadomości skarżącemu. Mając na uwadze powyższe uchybienie, organ odwoławczy pismem z dnia 5 grudnia 2016 r. poinformował skarżącego o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania oraz zawiadomił, że służy mu prawo zwrócenia się do organu odwoławczego o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania powyższego pisma. Jednocześnie organ odwoławczy poinformował skarżącego, że po bezskutecznym upływie określonego w piśmie terminu, sprawa w postępowaniu odwoławczym zostanie rozstrzygnięta w oparciu o posiadane akta przekazane przez organ pierwszej instancji wraz z odwołaniem. Powyższe pismo z dnia 5 grudnia 2016 r. doręczone zostało skarżącemu w dniu 8 grudnia 2016 r. Skarżący nie złożył jednak – w zakreślonym przez organ terminie – wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W związku z tym organ odwoławczy wskazał, że uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji organu pierwszej instancji, która korzysta z ochrony trwałości ze skutkiem z tego wynikającym. To zaś oznacza, że obowiązkiem organu drugiej instancji było stwierdzenie wniesienia przez skarżącego odwołania z uchybieniem terminu. Skargę na powyższe postanowienie złożył Z. M., wskazując, że decyzję organu pierwszej instancji odebrała jego pełnoletnia córka K. M., która poinformowała, że korespondencję zawierającą tę decyzję pokwitowała w dniu 14 października 2016 r. i "tego terminu trzymał się" skarżący. Osoba ta, jak wyjaśnił skarżący, jest schorowana i "z tego względu mogła zapomnieć o tym piśmie". W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna. Zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Złożona w niniejszej sprawie skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Wskazać należy, że w świetle art. 127 § 1 i § 2 k.p.a. od decyzji organu administracji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie organ administracji publicznej wyższego stopnia. Odwołanie to – w myśl art. 129 § 1 i § 2 k.p.a. – wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie. W przypadku złożenia odwołania po upływie terminu do jego wniesienia organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne (art. 134 k.p.a.). W rozpoznawanej sprawie jest bezsporne, że opisana na wstępie decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia 10 października 2016 r., znak: [...], doręczona została pełnomocnikowi skarżącego - synowi A. M. w dniu 12 października 2016 r. Decyzja ta, co nie jest kwestionowane, zawierała pouczenie o sposobie i terminie jej zaskarżenia. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłkę odebrała córka skarżącego K. M., która jako dorosły domownik podjęła się oddać pismo adresatowi. Poza sporem jest też, że odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji zostało złożone – za pośrednictwem placówki pocztowej – w dniu 27 października 2016 r., a zatem z uchybieniem terminu, który upłynął w dniu 26 października 2017 r. Zauważyć należy, że w świetle dokumentów zgromadzonych w aktach administracyjnych sprawy, nie budzi żadnych wątpliwości prawidłowość doręczenia pełnomocnikowi skarżącej decyzji organu pierwszej instancji. Skarżący powołał się wprawdzie w skardze na to, że osoba która – w trybie art. 43 k.p.a. – zobowiązała się oddać przesyłkę, ale z uwagi na jej schorzenia, "mogła zapomnieć o tym piśmie". Okoliczność ta jednak nie mogła mieć istotnego wpływu na wynik sprawy. Podkreślenia bowiem wymaga, co w sprawie jest niekwestionowane, że – jak wskazano wyżej – organ odwoławczy pismem z dnia poinformował pełnomocnika skarżącego o jednodniowym uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji wydanej w tej sprawie oraz zwrócił mu uwagę, że w tej sytuacji, o ile uchybienie terminu do złożenia odwołania nastąpiło bez winy skarżącego, powinien on złożyć wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wskazanego pisma organu odwoławczego. Ponadto, w piśmie tym organ poinformował stronę, że "po bezskutecznym upływie określonego w piśmie terminu, sprawa w postępowaniu odwoławczym zostanie rozstrzygnięta w oparciu o posiadane akta przekazane przez organ I instancji wraz z odwołaniem". (k. 57 akt adm. II inst.). Powyższe pismo organu odwoławczego, adresowane do pełnomocnika skarżącego – A. M., odebrał w dniu 8 grudnia 2016 r. skarżący Z. M., który jako dorosły domownik zobowiązał się oddać pismo adresatowi (k. 58 akt adm. II inst.). Nie budzi zarazem wątpliwości, że skarżący ani jego pełnomocnik nie złożyli w toku postępowania administracyjnego wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia 10 października 2016 r., znak: [...] W tym stanie sprawy, w związku ze złożeniem przez skarżącego odwołania po terminie, organ odwoławczy obowiązany był do wydania postanowienia stwierdzającego – na podstawie art. 134 k.p.a. – uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Z tych wszystkich względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.