II SA/Lu 102/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk Sędziowie Sędzia WSA Jacek Czaja Asesor sądowy Anna Ostrowska (sprawozdawca) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 października 2025 r. sprawy ze skargi J. R. na postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia 27 grudnia 2024 r., znak: ZOA-VIII.7721.25.2024 w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego oddala skargę. Postanowieniem z dnia 27 grudnia 2024 r., znak: ZOA-VIII.7721.25.2024, wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art.144 i art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, dalej: k.p.a.) w związku z art. 80 ust. 2 pkt 2 oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze zm., dalej: Prawo budowlane), po rozpatrzeniu zażalenia M. W., Lubelski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Lublinie (dalej: LWINB) uchylił postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Biłgoraju z 4 listopada 2024 r., znak: PINB.7355-IV/10/09, sprostowane postanowieniem z dnia 20 grudnia 2024 r., znak: PINB.7355-IV/10/99, zawieszające z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...], położonej w miejscowości W. D. do czasu rozstrzygnięcia przez Wójta Gminy Biłgoraj wniosku J. i M. małżonków R. z dnia 6 września 2024 r. o wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego na działce nr [...] położonej w W. D.. Stan sprawy przedstawia się następująco. Postanowieniem wydanym na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. organ I instancji zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego na działce nr [...], położonej w miejscowości W. D. do czasu rozstrzygnięcia przez Wójta Gminy Biłgoraj wniosku J. i M. R. z dnia 6 września 2024 r. o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie tego budynku. Przesłankę zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie stanowi, zdaniem organu I instancji, rozpatrzenie przez Wójta Gminy Biłgoraj wniosku J. i M. R. z dnia 6 września 2024 r. o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Na powyższe postanowienie zażalenie, w ustawowym terminie, złożyła M. W., wnosząc o uchylenie tego postanowienia w całości i umorzenie postępowania w zakresie zawieszenia postępowania lub przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu wskazanego na wstępie postanowienia LWINB stwierdził, że w niniejszej sprawie zastosowanie mają przepisy Prawa budowlanego obowiązujące przed wejściem w życie ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy — Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 471). Zgodnie bowiem z treścią art. 25 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. do spraw uregulowanych ustawą zmienianą w art. 1, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przepisy ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się w brzmieniu dotychczasowym. Postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie zostało wszczęte w dniu 20 sierpnia 2009 r., a więc przed wejściem w życie nowelizacji oraz nie zostało zakończone decyzją ostateczną do dnia wejścia jej w życie tj. do dnia 19 września 2020 r. LWINB powołał się na treść art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., który zobowiązuje organ administracji do zawieszenia postępowania w sytuacji, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Organ podkreślił, że w orzecznictwie administracyjnym pod pojęciem zagadnienia wstępnego należy rozumieć sytuację, w której wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego, zaś ocena tego zagadnienia wstępnego, gdyby ono samo w sobie mogło być przedmiotem odrębnego postępowania, należy ze względu na jego przedmiot do kompetencji innego organu państwowego niż ten, przed którym toczy się postępowanie w głównej sprawie. LWINB wskazał, że pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, będącej przedmiotem postępowania a zagadnieniem wstępnym musi istnieć związek przyczynowy, tj. sytuacja, gdy bez uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd, wydanie decyzji byłoby niemożliwe. Według LWINB, zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. uzależnione jest od wystąpienia łącznie trzech przesłanek - postępowanie administracyjne jest w toku, rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej będącej przedmiotem postępowania zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd, a ponadto zagadnienie to nie zostało jeszcze rozstrzygnięte. Konieczne jest przy tym istnienie bezpośredniej zależności pomiędzy uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji. Przy czym nie chodzi tu o konieczność wyjaśnienia nawet poważnych wątpliwości dotyczących aspektów prawnych sprawy, lecz o rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego, bez rozstrzygnięcia którego nie jest możliwe wydanie orzeczenia w sprawie głównej (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 16 października 2015 r., II SA/Wa 986/15). Organ odwoławczy podkreślił, że jeśli w sprawie wyłania się zagadnienie, które wykazuje jedynie pośredni związek z rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji, nie ma ono charakteru zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Obowiązkiem organu jest zatem ustalenie, czy istnieje bezpośredni związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym (zob. wyrok WSA w Warszawie z dnia 27 maja 2011 r. o sygn. akt VII/Wa 292/11 wyrok WSA w Warszawie z dnia 11 lutego 2015 r. o sygn. akt I SA/Wa 2937/13). W przekonaniu organu II instancji PINB w Puławach obowiązku tego nie wypełnił. Zawieszając postępowanie, nie wykazał bowiem, w jaki sposób rozpatrzenie niniejszej sprawy dotyczącej budynku mieszkalnego realizowanego na działce nr [...] położonej w Woli Dereźniańskiej na podstawie decyzji Starosty Biłgorajskiego z dnia 10 sierpnia 2007 r., znak: AB.V.7351/509/2007, jest uzależnione od rozstrzygnięcia przez Wójta Gminy Biłgoraj wniosku J. i M. małż. R. z dnia 6 września 2024 r. o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Samo nawet stwierdzenie, że wynik innego postępowania może mieć, a nawet niewątpliwie będzie miał wpływ na losy rozpoznawanej sprawy, nie daje jeszcze podstaw do zawieszenia postępowania. Postępowanie może zostać zawieszone na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. tylko wtedy, gdy w sprawie wystąpi zagadnienie, którego brak rozstrzygnięcia wyklucza każde, zarówno pozytywne jak i negatywne dla strony zakończenie postępowania administracyjnego (zob. wyrok WSA w Krakowie z dnia 26 marca 2012 r., II SA/Kr 111/12, zob. wyrok WSA w Kielcach z dnia 13 marca 2013 r., I SA/Ke 28/13). LWINB podkreślił, że jeśli w sprawie wyłania się zagadnienie, które wykazuje jedynie pośredni związek z rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji, nie ma ono charakteru zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 1 pkt 4 k.p.a. Okoliczności sprawy wskazują, że nie zachodzą również przesłanki określone w art. 97 § 1 pkt 1-3 k.p.a. Organ wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie J. i M. R. zrealizowali budynek mieszkalny na działce nr [...] położonej w W. D. w sposób istotnie odbiegający od warunków udzielonego decyzją Starosty Biłgorajskiego z dnia 10 sierpnia 2007 r., znak: AB.V.7351/509/2007, pozwolenia na budowę, która zatwierdzała projekt budowlany sprzeczny z decyzją Wójta Gminy Biłgoraj z dnia 7 maja 2007 r., znak: GI.7331/19/2007 o warunkach zabudowy. W związku z tym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Biłgoraju wszczął postępowanie naprawcze w trybie art. 50 - 51 ustawy Prawo budowlane. Co prawda, jak wskazał LWINB, w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się możliwość zawieszenia postępowania naprawczego do czasu zakończenia prejudycjalnej sprawy (rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego), której przedmiotem są warunki zabudowy i zagospodarowania terenu (zob. wyrok NSA z dnia 30 czerwca 2017 r. o sygn. akt II OSK 2729/19, wyrok WSA w Lublinie z dnia 16 grudnia 2014 r. o II SA/Lu 165/14). Organ odwoławczy zaznaczył jednak, że decyzja Wójta Gminy Biłgoraj z dnia 7 maja 2007 r., znak: GI.7331/19/2007 o warunkach zabudowy jest ostateczna i podlega wykonaniu, gdyż korzysta z ochrony prawnej, o której mowa w art. 16 § 1 k.p.a. Organ administracji publicznej, oceniając wystąpienie przesłanek skutkujących zawieszeniem postępowania, nie może się kierować przewidywaniami, jaki będzie wynik merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, lecz tym, czy w świetle posiadanych materiałów dowodowych i obowiązującego prawa, jest możliwe rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji administracyjnej (por. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 19 kwietnia 2023 r., II SA/Go 773/22). Powyższa decyzja o warunkach zabudowy jest wykonalna, a więc wywołuje ona określone skutki prawne (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 6 czerwca 2024 r., II SA/Po 752/23). Dodatkowo, zdaniem LWINB, PINB w Biłgoraju nie wyjaśnił, w jakim zakresie Wójt Gminy Biłgoraj rozpatruje wniosek J. i M. małż. R. z dnia 6 września 2024 r. o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego na działce nr [...] położonej w W. D. poprzez ustalenie, czy wniosek ten dotyczy zmiany decyzji ostatecznej w części bądź w całości czy też dotyczy on nowej decyzji o warunkach zabudowy. LWINB podkreślił, że art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a. stanowi, że organ odwoławczy wydaje postanowienie, w którym uchyla zaskarżone postanowienie w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając to postanowienie - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części. W literaturze oraz orzecznictwie sądowoadministracyjnym wyrażony jednak został pogląd, zgodnie z którym powołany przepis dopuszcza możliwość wydania decyzji (postanowienia) uchylającej zaskarżoną decyzję (postanowienie) w całości lub w części bez orzekania na nowo co do istoty sprawy oraz bez orzekania o umorzeniu postępowania pierwszej instancji (zob. Z. Janowicz, Kodeks postępowania administracyjnego. Ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Komentarz, uwaga 3 do art. 138, Warszawa 1996 r., a także wyrok WSA w Łodzi z dnia 5 marca 2014 r., II SA/Łd 1302/13). W skardze na decyzję LWINB J. R. zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 97 ust. 1 pkt 4 k.p.a. poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że postępowanie przed Wójtem Gminy Biłgoraj o wydanie warunków zabudowy dla budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] nie stanowi zagadnienia wstępnego dla postępowania w sprawie tego budynku. W związku z tym zażądała stwierdzenia nieważności postanowienia w całości, ewentualnie uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości oraz zasądzenia od organu na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych z uwzględnieniem kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu zarzutów skargi podniesiono, że pismem skierowanym do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w Biłgoraju w dniu 10 września 2024 r. J. R. poinformowała, że złożyła wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dotyczący spornego budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Pismem z dnia 13 września 2024 r. zwrócono się do Wójta Gminy Biłgoraj z prośbą o udzielne informacji, czy jest prowadzone postępowanie w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy. W odpowiedzi na pismo Wójt miny Biłgoraj poinformował, że wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy został złożony do Urzędu Gminy w dniu 6 września 2024 r. Natomiast pismem z dnia 11 września 2024 r. zawiadomiono strony postepowania o złożonym wniosku. Z analizy wniosku wynika, że J. i M. R. wystąpili o wydanie warunków zabudowy dla budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] położonej w W. D.. W przedmiotowym wniosku jako główny kierunek usytuowania kalenicy dachu wskazany został kierunek prostopadły do frontu działki. W toczącym się przed organem nadzoru budowlanego postępowaniu kwestia usytuowania kalenicy omawianego budynku odgrywa kluczowe znaczenie dla sprawy. Rozstrzygnięcie wniosku przez Wójta Gminy Biłgoraj ma zasadnicze znaczenie zarówno dla wykonania projektu budowlanego zamiennego, jak również dla możliwości jego zatwierdzenia. W ocenie skarżącej decyzja Wójta Gminy Biłgoraj z uwagi na jej zasadnicze znaczenie dla sprawy stanowi zagadnienie wstępne, o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. W odpowiedzi na skargę LWINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna, mimo że Sąd nie podzielił wszystkich argumentów zawartych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Co do zasady ma rację LWINB, że postępowanie może zostać zawieszone na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. tylko wtedy, gdy w sprawie wystąpi zagadnienie, którego brak rozstrzygnięcia wyklucza każde, zarówno pozytywne jak i negatywne dla strony zakończenie postępowania administracyjnego (m.in. wyrok WSA w Krakowie z dnia 26 marca 2012 r., II SA/Kr 111/12, wyrok WSA w Kielcach z dnia 13 marca 2013 r., I SA/Ke 28/13), stąd jeżeli w sprawie wyłania się zagadnienie, które wykazuje jedynie pośredni związek z rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji, nie ma ono charakteru zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 1 pkt 4 k.p.a. Zasadnie również organ dostrzegł, że orzecznictwo sądowoadministracyjne często odchodzi od powyższego poglądu w sytuacjach, w których w postępowaniu naprawczym prowadzonym na podstawie art. 50-51 Prawa budowlanego zachodzi potrzeba uzyskania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy przez inwestora, który dopuścił się jednego z naruszeń prawa, o których mowa w art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego. W orzecznictwie przyjmuje się, że możliwe jest uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy na potrzeby postępowania naprawczego prowadzonego w trybie art. 50-51 Prawa budowlanego nawet wtedy, gdy wcześniejsza decyzja o ustaleniu warunków zabudowy nie została wyeliminowana z obrotu prawnego. Z istoty obu trybów "legalizacyjnych" - uregulowanego w art. 48 i nast. Prawa budowlanego oraz w art. 50-51 Prawa budowlanego, wynika obowiązek przeprowadzenia postępowania celem ustalenia m.in. czy wykonane roboty budowlane bez stosownej zgody organu są zgodne z obowiązującymi przepisami prawa. To wymaga zaś stwierdzenia, czy wykonane roboty budowlane są zgodne z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Skoro postępowanie naprawcze służy doprowadzeniu zrealizowanej inwestycji do stanu zgodnego z prawem, to nie są z tego wyłączone wymagania dotyczące zagospodarowania przestrzennego. W rezultacie nie można wykluczyć sytuacji, kiedy "zalegalizowanie" robót wykonanych w okolicznościach przewidzianych w art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego będzie wymagało uzyskania przez inwestora decyzji o warunkach zabudowy (por. wyroki NSA: z 14 stycznia 2014 r., II OSK 1890/12; z 24 lutego 2017 r., II OSK 1530/15; z 11 lipca 2017 r., II OSK 2275/15). W konsekwencji organ nadzoru budowlanego może nałożyć na inwestora obowiązek przedstawienia w wyznaczonym terminie decyzji o warunkach zabudowy. Obowiązek ten może obejmować dostarczenie także innych dokumentów wymaganych od podmiotów ubiegających się o pozwolenie na budowę (por. wyrok NSA z 13 marca 2013 r., II OSK 2180/11). Tylko wówczas budowa będzie spełniać te same warunki zgodności z prawem, co budowa zrealizowana od początku na podstawie i zgodnie z pozwoleniem na budowę. Skoro zatem stosownie do art. 33 ust. 2 pkt 3 Prawa budowlanego do wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę należy dołączyć decyzję o warunkach zabudowy, to również w postępowaniu naprawczym można żądać przedstawienia tego dokumentu. W konsekwencji decyzja ta może być w tym postępowaniu zagadnieniem wstępnym w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. W rozpoznawanej sprawie istotne jest, że w obrocie prawnym pozostaje decyzja o ustaleniu warunków zabudowy z 7 maja 2007 r., w oparciu o którą wydano pozwolenie na budowę spornego budynku mieszkalnego. Jednak fakt pozostawania w obrocie prawnym ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy nie stanowi, wbrew stanowisku LWINB, przeszkody do uzyskania, zgodnie z art. 59 ust. 1 u.p.z.p., decyzji o zmianie warunków zabudowy. Sąd uznał jednak, że mimo mankamentów uzasadnienia zaskarżonego postanowienia odpowiada ono prawu, ponieważ organ pierwszej instancji zawiesił postępowanie co najmniej przedwcześnie, bez wyjaśnienia w sposób przekonujący motywów tego rozstrzygnięcia. Postępowanie organów nadzoru budowlanego w sprawie legalności realizacji spornego budynku toczy się już ponad 15 lat. Zawieszenie postępowania jest kolejnym aktem wstrzymującym tok tego postępowania, stąd jako wyjątek od zasady szybkości postępowania, musi być stosowane z rozwagą, po rozpatrzeniu wszelkich aspektów sprawy, zwłaszcza w sytuacji, gdy na skutek błędów popełnianych przez organy status prawny tego obiektu nie został od tak wielu lat ostatecznie i prawomocnie rozstrzygnięty. W prawomocnym wyroku z 24 maja 2018 r., wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 32/18, którym tutejszy Sąd uchylił decyzje organów nadzoru budowlanego obu instancji nakazujące skarżącym zaniechanie dalszych robót budowlanych przy budowie spornego budynku, Sąd wskazał, że "w prowadzonym postępowaniu ustalono, że inwestorzy zrealizowali budynek o wymiarach 9,10-9,20 x 13,50 m zamiast projektowanych 9,20 x 12,70 m oraz zwiększyli wysokość budynku o około 0,50 m. Ponadto zwrócono uwagę, że projekt budowlany zatwierdzony decyzją Starosty Biłgorajskiego jest sprzeczny z decyzją Wójta Gminy Biłgoraj z dnia 7 maja 2007 r. o warunkach zabudowy, która określa, że budynek winien posiadać dach dwuspadowy lub wielospadowy o kącie nachylenia 50° i kalenicę usytuowaną równolegle do drogi powiatowej"; "(...) w niniejszej sprawie stwierdzone istotne odstąpienie od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Starosty Biłgorajskiego z dnia 10 sierpnia 2007 r. polegało na zmianie charakterystycznych parametrów tego obiektu budowlanego tj. jego kubatury i powierzchni zabudowy, a także geometrii dachu, przy czym projekt budowlany zamienny uwzględniający wykonane zmiany nie został zatwierdzony (...)". Organ nadzoru budowlanego pierwszej instancji zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie na skutek zawiadomienia o złożeniu przez skarżącą wniosku o ustalenie warunków zabudowy dla spornego obiektu. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że "z analizy wynika, że J. i M. R. wystąpili o wydanie warunków zabudowy dla budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ewid. [...] położonej w W. D.. W przedmiotowym wniosku jako główny kierunek usytuowania kalenicy dachu wskazany został kierunek prostopadły do frontu działki. W toczącym się przed organem postępowaniu kwestia usytuowania kalenicy omawianego budynku odgrywa kluczowe znaczenie dla sprawy. Rozstrzygnięcie wniosku przez Wójta Gminy Biłgoraj ma zasadnicze znaczenie zarówno dla wykonania projektu budowlanego zamiennego, jak również dla możliwości jego zatwierdzenia". Tymczasem w wyżej powołanym wyroku tutejszy Sąd wskazał, że oprócz tego, że inwestorzy zrealizowali budynek z kalenicą o kierunku niezgodnym z określonym w decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, to jeszcze zmienili charakterystyczne parametry tego budynku (wznieśli budynek wymiarach 9,10-9,20 x 13,50 m zamiast projektowanych 9,20 x 12,70 m oraz zwiększyli wysokość budynku o około 0,50 m). Podejmując rozstrzygnięcie o zawieszeniu postępowania z uwagi na złożenie w dniu 6 września 2024 r. wniosku o wydanie kolejnej decyzji o warunkach zabudowy dla tego samego obiektu, organ pierwszej instancji uargumentował to jedynie wnioskowaną zmianą kierunku kalenicy, zaś w ogóle nie odniósł się do tak istotnej kwestii, jak wskazana przez Sąd zmiana charakterystycznych parametrów budynku. W załączniku do wniosku o ustalenie warunków zabudowy inwestorzy wskazali graniczne charakterystyczne parametry budynku, ale organ pierwszej instancji do tych elementów wniosku się nie odniósł w uzasadnieniu postanowienia z 4 listopada 2024 r. Podjęcie rozstrzygnięcia w przedmiocie zawieszenia postępowania wymagało uwzględnienia i zbadania wszystkich tych aspektów sprawy i wyjaśnienia ich przez organ w uzasadnieniu postanowienia, zwłaszcza że mamy do czynienia z nietypową sytuacją – z warunkami zabudowy ustalanymi ponownie, tj. dla istniejącego już budynku w postępowaniu naprawczym, w sytuacji istnienia przeciwstawnych interesów stron tego postępowania związanym ze spornym budynkiem. Organ pierwszej instancji powinien był ustalić, w jakim zakresie nowa decyzja o ustaleniu warunków zabudowy będzie się różniła od decyzji z 7 maja 2007 r., która została uprzednio wydana dla spornego budynku, biorąc pod uwagę zmiany charakterystycznych parametrów budynku wskazane w wyżej cytowanym fragmencie uzasadnienia wyroku Sądu w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 32/18. Stąd, w ocenie Sądu, uchylenie postanowienia organu pierwszej instancji przez LWINB było zasadne, ale z częściowo innych względów niż w skazane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia LWINB. W konsekwencji powyższego Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.). Organ pierwszej instancji powinien w pierwszej kolejności zweryfikować, na jakim etapie jest postępowanie w sprawie wniosku o ustalenie warunków zabudowy z 6 września 2024 r. i – w razie potrzeby – ponownie rozważyć zasadność zawieszenia postępowania, ale tym razem już z uwzględnieniem wszystkich dokonanych przez inwestorów odstępstw i swoje stanowisko przekonująco uzasadnić w świetle wszystkich istotnych okoliczności sprawy. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji.