II SA/Lu 1025/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Z. J. na decyzję Wojewody z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej p o s t a n a w i a przyznać Z. J. prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Strona skarżąca na urzędowym formularzu symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Wniosek uzasadniła tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem, z którym utrzymuje się z własnej emerytury w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto oraz zasiłku dla bezrobotnych męża w kwocie [...] złotych brutto i zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2. Strona skarżąca jest właścicielką nieruchomości rolnej o powierzchni [...] ha, którą stanowią nieużytki rolne nieprzynoszącej żadnego dochodu. Strona skarżąca oświadczyła, że zarówno ona jak i jej mąż cierpi na szereg chorób wymagających leczenia farmakologicznego i dlatego na zakup leków miesięczne wydają od [...] złotych do [...] złotych. Miesięczne koszty utrzymania domu wynoszą zaś od [...] złotych do [...] złotych. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że strona skarżąca wykazała, że poniesienie przez nią kosztów sądowych niniejszego postępowania skutkować będzie uszczerbkiem w kosztach utrzymania koniecznego dla niej i jej męża. Łączny miesięczny dochód brutto gospodarstwa domowego strony skarżącej wynosi [...] złotych. Po pomniejszeniu tej kwoty o wykazane koszty utrzymania koniecznego łączny miesięczny dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej wynosi od [...] złotych brutto do [...] złotych brutto. Koszty sądowe związane z niniejszą sprawą prócz wpisu sądowego od wniesionej skargi wynoszącego 500 złotych (§2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.) oraz wpisu sądowego od ewentualnej skargi kasacyjne wynoszącego 250 złotych (§3 w zw. z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi) każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192). W ocenie referendarza sądowego porównanie wysokości kosztów sądowych związanych z niniejszym postępowaniem z wysokości łącznego dochodu brutto gospodarstwa domowego strony skarżącej pomniejszonego o wykazane koszty utrzymania koniecznego wskazuje, że strona skarżąca może ponieść całe koszty sądowe jak i ich część jedynie przeznaczając na ten cel środki wydatkowane na ponoszenie kosztów utrzymania koniecznego. Strona skarżąca ma obowiązek ponosić koszty sądowe w zakresie wykraczającym ponad granice kosztów utrzymania koniecznego (por. postanowienie NSA z dnia 28 września 2011 r., sygn. akt I FZ 220/11 – Lex nr 948886). Jeżeli zatem aby ponieść koszty sądowe strona przeznaczyć na ten cel musi środki zabezpieczające koszty utrzymania koniecznego, jak ma to miejsce w sprawie niniejszej, przyjąć należy, że wykazała ona, iż w jej przypadku zachodzi przesłanka z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.