II SA/Lu 103/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a I. przyznać M. K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, o wyznaczenie którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej; II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Strona skarżąca wezwana do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego) wniosła wypełniony i podpisany druk PPF żądając przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. W piśmie dołączonym do wniosku oświadczyła, że wnosi również o ustanowienie adwokata. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na podstawie oświadczenia strony skarżącej referendarz sądowy ustalił, że zamieszkuje ona w domu o powierzchni [...] m2 wraz z synem i córką. Strona skarżąca utrzymuje się ze świadczenia z miejskiego ośrodka pomocy społecznej w kwocie [...] złotych. W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca wykazała, że poniesienie przez nią kosztu ustanowienia adwokata spowoduje uszczerbek w jej kosztach utrzymania koniecznego. Po poniesieniu przez stronę skarżącą minimalnego kosztu ustanowienia adwokata w kwocie brutto wynoszącego ze względu na przedmiot zaskarżenia niniejszej sprawy 295,20 złotych (§2 ust. 3 w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm. w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) na poczet kosztów utrzymania koniecznego pozostanie kwota [...] złotych brutto. Z pewnością nie budzi niczyjej wątpliwości, że kwota ta nie jest w stanie pokryć miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego. Dlatego referendarz sądowy uznał, że poniesienie kosztów ustanowienia adwokata skutkować będzie uszczerbkiem w kosztach utrzymania koniecznego dla strony skarżącej. Jednocześnie brak jest podstaw do zwolnienia strony skarżącej od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, gdyż na mocy art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. jest ona zwolniona od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych niniejszego postępowania. Dlatego wniosek o zwolnienie od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych jako bezzasadny nie podlega uwzględnieniu. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.