II SA/Lu 1050/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2013 r. w sprawie ze skargi A. C. na decyzję Wojewody z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę - w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu od wniesionej skargi p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu od wniesionej skargi. W dniu 18 grudnia 2012 r. skarżący otrzymał wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jej 6 odpisów oraz uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi (k. 10). Skarżący w dniu 3 stycznia 2013 r. przedłożył 6 odpisów skargi oraz dowód uiszczenia w dniu 3 stycznia 2013 r. wpisu sądowego od wniesionej skargi. Równocześnie skarżący wniósł o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jej 6 odpisów oraz do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi. Wniosek uzasadnił tym, że w terminie zakreślonym do wykonania wezwania nie mógł go wykonać, gdyż pracuje w godzinach od 6.00 rano nawet do godziny 23.00, termin wykonania wezwania przypadał na okres świąteczny, w którym to okresie na poczcie są długie kolejki a ponadto zachorowało jego dziecko w związku, z czym żona nie mogła przesłać za skarżącego odpisów skargi i uiścić wpisu sadowego gdyż nie miał, z kim zostawić dziecka. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. W myśl jednak art. 86 § 1 i 2 p.p.s.a. sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym oraz jeżeli uchybienie terminu powoduje dla strony ujemny skutek w zakresie postępowania sądowego. Stosownie do treści art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto strona winna równocześnie z wnioskiem dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z brzmienia cytowanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu może mieć zastosowanie jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie, tj. uchybienie terminu powoduje dla strony ujemny skutek w zakresie postępowania sądowego, wniosek o przywrócenie terminu wniesiony zostanie w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełniona zostanie czynność, dla której był ustanowiony termin oraz jeżeli brak jest winy w uchybieniu terminu. W niniejsze sprawie termin do nadesłania przez skarżącego odpisów skargi oraz uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi mijał w dniu 25 grudnia 2012 r., który tak jak i dzień po nim następujący są dniami wolnymi od pracy. Ze tego względu termin do nadesłania odpisów skargi i uiszczenia od niej wpisu sadowego minął w dniu 27 grudnia 2012 r. Skarżący wykonując wezwanie w dniu 3 stycznia 2013 r. uchybił zatem terminowi do nadesłania odpisów skargi i uiszczenia od nie wpisu sądowego. Stosownie do unormowania art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. skutkuje to odrzuceniem skargi. Oceniając brak winy w uchybieniu terminu bierze się pod uwagę wszystkie okoliczności konkretnej sprawy, stosując obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Z brakiem winy mamy do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności z powodu, których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu (por. postanowienie NSA z dnia 8 sierpnia 2012 r., sygn. akt II GZ 257/12 – Lex nr 1223957 i postanowienie NSA z dnia 13 września 2012 r., sygn. akt II FZ 689/12 – Lex nr 1223294). Do okoliczności takich nie zaliczymy zaś czasu pracy, świątecznego okresu i związanych z tym kolejek na poczcie ani choroby dziecka uniemożliwiającej żonie skarżącego wyręczenie go w wykonaniu wezwania. Żadna z tych okoliczności nie ma bowiem charakteru niemożliwej do przezwyciężenia przy dochowaniu przez skarżącego należytej staranności. Z tych względów należało orzec jak w postanowieniu.