II SA/Lu 1087/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędzia NSA Witold Falczyński, Protokolant Specjalista Beata Basak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 lutego 2017 r. sprawy ze skargi I. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę. Sygn. akt II SA/Lu [...] UZASADNIENIE Wnioskiem z [...] r. G. [...] S. B. S.A. zwróciła się do Prezydenta Miasta C. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na "Budowie obiektu usługowo - handlowego sprzedaży materiałów budowlanych typu M. " zlokalizowanego na działce nr ewid. [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] położonych przy ul. [...] w C. , w granicach terenu oznaczonego linią ciągłą koloru czerwonego i cyframi rzymskimi I,II,III,IV,V,VI,VII na załączonej mapie ewidencyjnej. Decyzją z [...] r. Prezydent Miasta C. umorzył z urzędu w całości postępowanie zainicjowane powyższym wnioskiem. W obszernych wywodach uzasadnienia wyjaśnił, że planowana inwestycja z uwagi na jej parametry nie jest objęta regulacjami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia [...] r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko i tym samym nie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Wskazuje na to analiza § 3 ust. 1 pkt 55 rozporządzenia dokonana w zestawieniu z treścią wniosku i karty informacyjnej przedsięwzięcia. Przedmiotem inwestycji jest bowiem budowa budynku handlowo - usługowego, w którym prowadzona będzie sprzedaż materiałów budowlanych. W ramach inwestycji wykonane zostaną przyłącza do miejskiej sieci wodociągowej, do miejskiej kanalizacji sanitarnej, do miejskiej kanalizacji deszczowej oraz do sieci gazowej. Wykonana zostanie też niezbędna infrastruktura drogowa tj. utwardzone place postojowe i parkingowe dla klientów oraz place manewrowe. Obiekt budowlany zostanie usytuowany w północno - zachodniej części terenu inwestycji. Budynek został zaprojektowany na planie prostokąta o wymiarach zewnętrznych 96,77 m x 30,80 m. Bryła hali głównej przykryta zostanie dachem płaskim dwuspadowym o nachyleniu 7°. W części południowej terenu objętego inwestycją zaplanowano lokalizację strefy rozładunkowej i ogrodowej. Bilans terenu inwestycji przedstawia się następująco: powierzchnia zabudowy - 2980,67 m2, powierzchnia parkingu (100 miejsc parkingowych)- 1301,50 m2, powierzchnia biologicznie czynna - 1416,70 m2 oraz powierzchnia nie podlegająca zagospodarowaniu - 7770,13 m2. Wjazd i wyjazd na działkę odbywać się będzie bezpośrednio z drogi przeznaczonej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Miasta C. pod drogę publiczną oznaczoną symbolem [...] (dz. ozn. nr ewid. [...] w obr.14). Przewiduje się, że w związku z działalnością obiektu, dzienny ruch pojazdów wyniesie: 200 samochodów osobowych i 1 ciężarowy. W projektowanym budynku usługowo - handlowym zainstalowana zostanie wentylacja mechaniczna nawiewno - wywiewną z rekuperacją - wymiennikiem obrotowym i nagrzewnicą wodną, a w przypadku pomieszczeń socjalno-biurowych i sanitariatów został przyjęty system nawiewny i wywiewny realizowany wentylatorami kanałowymi i nagrzewnicą elektryczną. Ogrzewanie w projektowanym budynku przewiduje się w oparciu o instalację centralnego ogrzewania wraz z indywidualną kotłownią opalaną gazem ziemnym. Planuje się zainstalowanie dwóch kotłów gazowych wodnych stalowych o wydajności 80 kW każdy, niskotemperaturowych z zamkniętą komorą spalania. Projektowany obiekt usługowo-handlowy będzie funkcjonował w systemie dwuzmianowym. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Miasta C. przyjętym uchwałą Nr [...] z dnia [...] r. działki objęte inwestycją leżą w terenie oznaczonym w planie symbolem U-33 - tereny zabudowy usługowej i przylegają do terenów komunikacyjnych. Planowana inwestycja nie koliduje z dotychczasowym zagospodarowaniem terenu i jego funkcją, a także nie jest sprzeczna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Miasta C.. Inwestor nie będzie ekspediował i sprzedawał w projektowanym obiekcie materiałów zawierających substancje szczególnie niebezpieczne dla komponentów środowiska. Z karty informacji o przedsięwzięciu wynika, że nie przewiduje się, aby projektowany obiekt oddziaływał negatywnie na środowisko. Dokonano w niej analizy wariantowości planowanego przedsięwzięcia. Wariantem alternatywnym do zaproponowanego przez inwestora była budowa oddzielnych obiektów handlowo-usługowych tj.: obiektu sprzedaży materiałów budowlanych oraz odrębnego obiektu przeznaczonego na ekspozycję towarów z branży Ogród/Sezon. Za realizacją przedsięwzięcia, w proponowanym przez inwestora wariancie, przemawia ograniczenie powierzchni zabudowy poprzez wykonanie wspólnej infrastruktury technicznej i zaplecza oraz ograniczenie transportu wewnętrznego (między obiektami). Planowane przedsięwzięcie zlokalizowane będzie poza obszarami objętymi ochroną na podstawie ustawy o ochronie przyrody, w tym poza obszarami Natura 2000. Zdaniem organu, biorąc pod uwagę charakter przedsięwzięcia, skalę oraz zakres prac, nie będzie ono w sposób znacząco negatywny wpływać na obszary chronione, w tym na obszary Natura 2000 oraz nie przewiduje się znaczących oddziaływań związanych z jego realizacją i funkcjonowaniem. W granicach przedmiotowej nieruchomości w ramach zagospodarowania terenu oraz wymogiem pozostawienia powierzchni terenów biologicznie czynnych przewiduje się wprowadzenie zieleni izolacyjnej. Charakter i skala przedsięwzięcia wykluczają możliwość wystąpienia oddziaływania o znacznej wielkości lub złożoności. W ocenie organu przedsięwzięcie nie wywrze istotnego oddziaływania na środowisko zarówno podczas realizacji jak i eksploatacji. Oddziaływania powstałe na etapie realizacji będą krótkotrwałe i lokalne. Jak wynika z przedłożonych informacji, przedsięwzięcie nie będzie powodować przekroczeń standardów jakości powietrza, znaczącego negatywnego wpływu na środowisko związanego z emisją odpadów oraz nie będzie źródłem o istotnym oddziaływaniu na klimat akustyczny. Planowania inwestycja nie jest zlokalizowana w terenie objętym ochroną konserwatorską, a w jej sąsiedztwie nie występują tereny o krajobrazie mającym znaczenie historyczne, kulturowe lub archeologiczne. Położona jest także poza obszarami wodno - błotnymi, obszarami wybrzeży, obszarami przylegającymi do jezior, obszarami górskimi lub leśnymi, terenami uzdrowisk i obszarami ochrony uzdrowiskowej. Nie jest powiązana technologicznie z innymi przedsięwzięciami, ani nie spowoduje wystąpienia oddziaływań skumulowanych z nimi. Zasięg oddziaływania przedsięwzięcia będzie mieścił się w granicach terenu objętego inwestycją. Planowane przedsięwzięcie zarówno w fazie realizacji jak i eksploatacji nie wiąże się z ryzykiem wystąpienia poważnej awarii przy zastosowaniu proponowanych materiałów i technologii robót. Realizacja inwestycji nie spowoduje wystąpienia oddziaływań mogących objąć tereny poza granicami państwa, w związku z tym nie przewiduje się wystąpienia oddziaływań transgranicznych. Organ zaznaczył, że w sytuacji, gdy planowana inwestycja nie mieści się w kategorii przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (zawsze lub potencjalnie) postępowanie uznać należy za bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. Przepis ten ma bowiem zastosowanie w sytuacjach, gdy w świetle prawa materialnego i ustalonego stanu faktycznego brak jest sprawy administracyjnej mogącej być przedmiotem postępowania. Biorąc pod uwagę okoliczność, że w przedmiotowej sprawie nie występują przesłanki negatywne, o których mowa w przywołanym przepisie art. 105 § 1 k.p.a. postępowanie należało umorzyć. Odwołanie od powyższej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosła I. N. żądając uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. W jej ocenie decyzji Prezydenta wydana została z naruszeniem art. 11 i art. 107 § 3 k.p.a. polegającym na jej nieuzasadnieniu. Odwołującą się nie zauważyła, aby w aktach sprawy były jakiekolwiek informacje dotyczące zgodności inwestycji z przepisami ustawy o ochronie przyrody i przepisów wykonawczych do tej ustawy. Teren objęty zamierzeniem inwestycyjnym jest od wielu lat nieużytkiem. Zamieszkują tam w stanie dzikim między innym, jaszczurka zwinka, żaba zielona, ropucha, ślimaki, niezliczone rodzaje ptaków, jeże, krety i przeróżne owady. S. odwołanie poinformowała, że nie jest fachowcem w tej dziedzinie, ale powszechna wiedza wskazuje, iż co najmniej część zwierząt podlega ochronie gatunkowej. Z natury rzeczy realizacja inwestycji spowoduje ich zabijanie. W aktach sprawy nie ma jakiegokolwiek opracowania dotyczącego ochrony sąsiadujących z działką inwestycyjną nieruchomości w zakresie hałasu jak też zanieczyszczeń przenoszonych powietrzem. Oczywistym jest, że prowadzenie składu budowlanego, jakim jest planowana inwestycja wiąże się z powstawania hałasu i zanieczyszczeń, a tego nie wyjaśniono. W zaskarżonej decyzji nie odniesiono się do stanowiska strony. W dalszej części odwołania zacytowała wyroki sądów administracyjnych konkludując, że zaskarżona decyzja nie odpowiada wymogom prawidłowego uzasadnienia. Decyzją z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 71 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane jedynie dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze lub potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Z analizy parametrów przedsięwzięcia wynika, że nie kwalifikuje się zarówno do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, ani też do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Inwestor przewiduje bowiem, że przedsięwzięcie ma charakter wyłącznie handlowo-usługowy (dokładnie dotyczy sprzedaży materiałów i akcesoriów budowlanych), nie jest inwestycją o charakterze magazynowym bądź też produkcyjnym. Powierzchnia zabudowy obiektem handlowo-usługowym typu M. to ok. 2980,67 m2 natomiast powierzchnia parkingowa to 1301,50 m2 (karta informacyjna przedsięwzięcia - strona 4). Natomiast w świetle § 3 ust. 1 pkt 55 tiret pierwsze rozporządzenia Rady Ministrów z dnia [...] r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się zabudowę usługową wraz z infrastrukturą, objętą ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż 2 ha i to na obszarach objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w ustawie o ochronie przyrody, lub w otulinach form ochrony przyrody. Odnosząc się do zarzutu strony odwołującej dotyczącego zgodności inwestycji z przepisami ustawy o ochronie przyrody i przepisów wykonawczych do tej ustawy organ zaznaczył, że planowane przedsięwzięcie zlokalizowane będzie poza obszarami objętymi ochroną na podstawie ustawy o ochronie przyrody, w tym poza obszarami Natura 2000. Zwrócono uwagę, że działki objęte inwestycją leżą w terenie oznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolem U-33 - tereny zabudowy usługowej. Powyższe parametry jednoznacznie przesądzają, że planowane przedsięwzięcie nie jest nawet przedsięwzięciem zaliczanym do mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. W sytuacji zatem, gdy organ środowiskowy ustalił, że planowana inwestycja nie mieści się w kategorii przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (zawsze lub potencjalnie), prawnie dopuszczalne było wyłącznie umorzenie postępowania w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań. Odnosząc się do zarzutu, że organ I instancji nie ustosunkował się do uwag dotyczących hałasu, jak też zanieczyszczeń przenoszonych powietrzem wskazano, iż znaczna część uzasadnienia zaskarżonej decyzji poświęcona jest właśnie tej tematyce. Podkreślono, że odwołująca miała zapewnioną możliwość zapoznania się z treścią karty informacyjnej, miała zatem możliwość złożenia w toku postępowania przed organem środowiskowym dowodów, które podważałyby jej treść. Jej twierdzenia j, że nie jest fachowcem w tej dziedzinie, nie są wystarczające, by skutecznie podważyć treść karty informacyjnej. Skargę na decyzję Kolegium do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniosła I. N.. Zarzuciła w niej to, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 11 i art. 107 § 3 k.p.a., gdyż organ odwoławczy nie ustosunkował się do zarzutów odwołania. Mając na uwadze ten zarzut wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania. Uzasadniając zarzut przytoczyła okoliczności podniesione w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 105 § 1 k.p.a., gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Przy czym przesłanka umorzenia postępowania może istnieć jeszcze przed wszczęciem postępowania, co zostanie ujawnione dopiero w toczącym się postępowaniu, a może ona powstać także w czasie trwania postępowania, a więc w sprawie już zawisłej przed organem administracyjnym. Pod pojęciem przedmiotu postępowania rozumieć należy konkretną sprawę, w której organ administracji publicznej jest władny i jednocześnie zobowiązany do rozstrzygnięcia na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu. Zatem w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa wtedy, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej, w formie decyzji administracyjnej, ingerencji organu administracyjnego. Wówczas jakiekolwiek rozstrzygnięcie organu merytoryczne pozytywne, czy negatywne staje się prawnie niedopuszczalne (por. wyrok NSA z 21 lutego 2006 r. I OSK 967/05 – opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Zgodnie z art. 71 ust. 1 i 2 ustawy z dnia [...] r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko ( Dz.U. z 2016, poz. 353 ze zm.) dalej zwaną "ustawą środowiskową", decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia, a jej uzyskanie jest wymagane dla planowanych: 1) przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz 2) przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. W ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przeprowadza się ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy środowiskowej). [...] dwóch wskazanych wyżej grup przedsięwzięć został skonkretyzowany poprzez odesłanie w art. 60 ustawy środowiskowej do aktu wykonawczego określającego ich listę, zamieszczoną w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia [...] r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko ( Dz.U. z 2016 r., poz. 71) dalej zwane "rozporządzeniem". Zgodzić należy się z organami, według których planowana inwestycja nie mieści się w żadnym z opisanych tam przedsięwzięć. Stosownie do § 3 ust. 1 pkt 54 do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się centra handlowe wraz z towarzyszącą im infrastrukturą o powierzchni użytkowej nie mniejszej niż 0,5 ha na obszarach objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy z dnia [...] r. o ochronie przyrody, lub w otulinach form ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-3 tej ustawy (litera a) oraz nie mniejszej, niż 2 ha na obszarach innych, niż wymienione w lit. a (litera b), gdzie przez powierzchnię użytkową rozumie się sumę powierzchni zabudowy i powierzchni zajętej przez pozostałe kondygnacje nadziemne i podziemne mierzone po obrysie zewnętrznym rzutu pionowego obiektu budowlanego. Z kolei stosownie do § 3 ust.1 pkt.55 lit.a do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się zabudowa usługowa inna, niż wymieniona w § 54 w szczególności szpitale, placówki edukacyjne, kina, teatry, obiekty sportowe, wraz z towarzyszącą jej infrastrukturą, objęta ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo miejscowego planu odbudowy, o powierzchni zabudowy nie mniejszej, niż 2 ha na obszarach objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy z dnia [...] r. o ochronie przyrody, lub w otulinach form ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-3 tej ustawy i 4 ha na obszarach innych, niż wymienione w tiret pierwsze. Przy czym na gruncie § 3 ust. 1 pkt 55 lit. a tiret pierwszy rozporządzenia przez powierzchnię zabudowy rozumie się powierzchnię terenu zajętą przez obiekty budowlane oraz pozostałą powierzchnię przeznaczoną do przekształcenia w wyniku realizacji przedsięwzięcia. Natomiast według § 3 ust.1 pkt. 56 do tego rodzaju przedsięwzięć zalicza się również garaże, parkingi samochodowe lub zespoły parkingów, w tym na potrzeby planowanych, realizowanych lub zrealizowanych przedsięwzięć, o których mowa w pkt 50, 52-55 i 57, wraz z towarzyszącą im infrastrukturą, o powierzchni użytkowej nie mniejszej niż: a) 0,2 ha na obszarach objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy z dnia [...] r. o ochronie przyrody, lub w otulinach form ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-3 tej ustawy, b) 0,5 ha na obszarach innych niż wymienione w lit. a - przy czym przez powierzchnię użytkową rozumie się sumę powierzchni zabudowy i powierzchni zajętej przez pozostałe kondygnacje nadziemne i podziemne mierzone po obrysie zewnętrznym rzutu pionowego obiektu budowlanego. Z karty informacyjnej przedsięwzięcia wynika, że obszar inwestycji objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Miasta C. zatwierdzonym uchwałą nr [...] Rady Miasta C. z [...]. dla rejonu ulic K. – A. P.-R. B. z przeznaczeniem pod zabudowę usługową. Powierzchnia wszystkich działek inwestora to 1.3469ha, powierzchnia zabudowy obiektem handlowo-usługowym typu M. to ok. 2980,67 m2, natomiast powierzchnia parkingowa to 1301,50 m2 (100 miejsce parkingowych), powierzchnia biologicznie czynna - 1416,70 m2, zaś powierzchnia nie podlegająca zagospodarowaniu - 7770,13 m2. Wynika z niej również, że teren inwestycji nie leży na obszarach objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy z dnia [...] r. o ochronie przyrody (terenach parków narodowych, rezerwatów przyrody, parków krajobrazowych, obszarów chronionego krajobrazu, obszarów natura 2000 czy obszarów zaliczanych do użytków ekologicznych bądź zespołów przyrodniczo - krajobrazowych), lub w otulinach form ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-3 tej ustawy (parków narodowych, rezerwatów przyrody, parków krajobrazowych). Z akt sprawy wynika bowiem, że działki, na których ma zostać usytuowana inwestycja objęta wnioskiem z dnia [...] r., położone są poza obszarami objętymi ochroną na podstawie ustawy o ochronie przyrody, w tym poza obszarami Natura 2000 (str. 6 karty informacyjnej przedsięwzięcia). Zasadnie więc organy obu instancji uznały, że skoro planowane zamierzenie nie należy do katalogu przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, to postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach stało się bezprzedmiotowe i należało je umorzyć. Podkreślić jednocześnie należy, że organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie ma swobody w kwalifikowaniu przedsięwzięć w zakresie obowiązku uzyskania takiej decyzji, ale związany jest wykazem przedsięwzięć określonych w rozporządzeniu. W konsekwencji uznać należało, że rozstrzygnięcie zaskarżonej decyzji, jak i decyzji utrzymanej nią w mocy są trafne. Zaskarżonej decyzji nie można zarzucić, że wydana została z naruszeniem art. 11 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a, z których wynika obowiązek wyjaśniania stronom zasadności przesłanek rozstrzygnięcia, którymi kierował się organ przy załatwieniu sprawy. Bezpośrednio obowiązek ten normuje art. 11 k.p.a. (zasada przekonywania), natomiast art. 107 § 3 k.p.a. dokonuje jego konkretyzacja. Realizując ten obowiązek organ administracji musi m.in. przedstawić w uzasadnieniu ocenę prawną oraz motywy leżące u podstaw podjętego rozstrzygnięcia. Tym samym uzasadnienie decyzji, poza wskazaniem i wyjaśnieniem podstawy prawnej rozstrzygnięcia, ma być dla strony źródłem informacji o sposobie rozumowania organu podejmującego decyzję i przyjętych przez niego założeniach, stanowiących podstawę rozstrzygnięcia w tym o okolicznościach faktycznych, które uznał za udowodnione i dowodach, którym dał wiarę oraz tym, którym wiarygodności odmówił. Uzasadnienie decyzji Kolegium zawiera wszystkie te elementy. Wbrew zarzutowi skarżącej, wskazującej na zagrożenia jakie pociąga inwestycja dla bytującej na tym terenie fauny, organ wyjaśnił przecież, że obszar ten nie jest objęty formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy o ochronie przyrody, nie jest też położony w otulinach form ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-3 tej ustawy, a tym samym, iż unormowania tej ustawy nie mają do niego zastosowania. Organ ustosunkował się również do kwestii emisji hałasu związanego z planowaną inwestycją oraz zanieczyszczeń przenoszonych powietrzem. Nie można więc przyjąć, że uzasadnienie decyzji Kolegium nie odpowiada wymogom wynikającym z art. 107 § 3 k.p.a. i zarazem, iż nie realizuje zasady przekonywania. Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia [...] r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) skargę należało oddalić.