II SA/Lu 1090/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek, Asesor WSA Jerzy Drwal, Sędzia NSA Krystyna Sidor (spr.), Protokolant st. sekr. sądowy Magdalena Flis, po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi J. i S. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie wznowienia robót budowlanych oddala skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lipca 2002r. wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania J. i S. B. - utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2002 r. znak [...] udzielającą M. i J. B. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych przy realizacji jednorodzinnego budynku mieszkalnego typu "FORTUNA" wraz z instalacjami wewnętrznymi: wod.-kan., c.o., gazową i elektryczną; przyłączami: wodociągowymi, kanalizacji sanitarnej ze zbiornikiem bezodpływowym na ścieki, gazowym i energetycznym kablowym oraz wjazdu na posesję na warunkach zawartych w piśmie Wydziału Gospodarki Komunalnej Urzędu Miejskiego z dnia 8 grudnia 1998r. znak: [...] i pozwolenia na przebudowę napowietrznego przyłącza energetycznego na odcinku od słupa Nr 2-2/1 na działce przy ul.[...] w L. – według projektu technicznego wielobranżowego będącego załącznikiem do tej decyzji. W motywach podano, że inwestorzy M. i J. B. rozpoczynając budowę budynku mieszkalnego przy ul. [...] w L. posiadali ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę z dnia [...] grudnia 1998r. znak: [...] wydaną z up. Prezydenta Miasta . W trakcie realizacji budynku inwestorzy odstąpili w sposób istotny od ustaleń i warunków udzielonego pozwolenia, bowiem usytuowali obiekt w odległości 3,40 m od granicy północnej działki zamiast – 4 m, jak przewidywał projekt zagospodarowania działki zatwierdzony decyzją o pozwoleniu na budowę. Dokonane odstępstwo było powodem wydania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanowienia z dnia [...] maja 1999r. znak: [...] o wstrzymaniu prowadzonych robót budowlanych Po spełnieniu przez inwestorów obowiązku nałożonego na nich w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane przez organ nadzoru budowlanego – decyzją z dnia [...]maja 1999r. znak: [...] – kolejną decyzją organu I instancji z dnia [...] września 1999r. utrzymaną w mocy przez organ odwoławczy – udzielono inwestorom pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 6 marca 2001r. w sprawie II SA/Lu 1429/99 uchylił obie decyzje w przedmiocie wznowienia robót , gdyż w chwili ich wydawania brak było przepisu prawnego zezwalającego na wznowienie robót po uchyleniu decyzji o pozwoleniu na budowę, a decyzja taka udzielona inwestorom w dniu [...] grudnia 1998 r. została uchylona przez Prezydenta Miasta decyzją z dnia [...] lipca 1999r. w sprawie [...]. Rozpoznając ponownie sprawę po uwzględnieniu zmiany z dniem 23 lutego 2000 r. stanu prawnego – (art. 37 ust. 2 prawa budowlanego ) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] maja 2002 r. wydaną na podstawie art. 51 ust.1a prawa budowlanego udzielił M. i J. i B. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, stwierdzając, że inwestorzy przedstawili uaktualniony plan zagospodarowania działki z uwzględnieniem zbliżenia obiektu do granicy działki oraz przedłożyli uzgodnienia zmian usytuowania przyłącza energetycznego kablowego i wodociągowego. Zdaniem organu zmiana usytuowania budynku na działce nie narusza wymogów w zakresie odległości obiektu od granicy działki oraz relacji między odległością budynków i wysokością budynku przesłaniającego – określonych w § 12 ust. 4 pkt 1 i 2 i § 13 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 1995 r. Nr 10, poz. 46 ze zm.). Rozpoznając odwołanie od tej decyzji wniesione przez J. i S. małż. B.- organ odwoławczy podzielił ustalenia i wnioski organu I instancji, zaś zarzuty odwołania uznał za bezzasadne w świetle okoliczności sprawy. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego J. i S. B. wnosili o uchylenie zaskarżonej decyzji jako wydanej z naruszeniem prawa budowlanego i sprzecznej z wyrokiem NSA. Skarżący zrzucali nieprawidłowość w pracy organów nadzoru budowlanego, której wynikiem jest legalizacja samowoli budowlanej inwestorów przez co skarżący ponoszą szkody związane ze zmniejszeniem wpływów z najmu swojego domu. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wnosił o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w zakresie pozostawania jej w zgodności z przepisami prawa (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych – Dz.U. Nr 153, poz. 1269) stwierdzić należy, że decyzja ta nie narusza prawa. Podstawę jej wydania stanowił przepis art. 51 ust.1a ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.), który w sprawie zastosowany został prawidłowo. Inwestorzy przedłożyli organom nadzoru budowlanego uaktualnioną dokumentację usytuowania realizowanego obiektu na działce wraz z uzgodnieniami co do dopuszczalności stosownych zmian dotyczących przyłączy: energetycznego kablowego i wodociągowego. Spełnili tym samym obowiązek nałożony na nich wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego – decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]maja 1999r. znak: [...] mającą na celu doprowadzenie do zgodności z prawem robót budowlanych realizowanych z odstępstwem od warunków określonych w pozwoleniu na budowę. W świetle przedłożonych dokumentów organ administracji był uprawniony do stwierdzenia, że usytuowanie budynku mieszkalnego realizowanego przez inwestorów w odległości od granicy działki 3,40 m zamiast 4 m (jak wskazano w decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] grudnia 1998r. nie narusza przepisów rozporządzenia z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tj. Dz.U. z 1999 r. Nr 15, poz. 140). Konsekwencją tych ustaleń było wydanie na podstawie art. 51 ust.1a prawa budowlanego – decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych przy realizacji budynku mieszkalnego. Stosownie do art. 37 ust.2 prawa budowlanego – w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 20 stycznia 2000 r. (Dz.U. Nr 12, poz. 136) tego rodzaju decyzję organ nadzoru budowlanego wydaje także w sytuacji, gdy decyzja o pozwoleniu na budowę została uchylona z mocy art. 36a ust. 2 prawa budowlanego. Podniesione w skardze zarzuty nie są zasadne, a interpretacja przepisów obowiązującego prawa – nietrafna. Położona ściana budynku usytuowana w odległości 3,40 m od granicy działki jest ściana bez okien; okna natomiast znajdują się w ścianie oddalonej o ponad 4 m od granicy działki – co wynika z dokumentacji technicznej. Organ administracji zasadnie zatem uznał, że obiekt nie narusza warunków technicznych określonych w § 12 i 13 cytowanego rozporządzenia. Przedmiotowy budynek nie podlegał nakazowi rozbiórki ani na podstawie art. 48 prawa budowlanego, skoro jego realizacja została rozpoczęta na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę , ani na podstawie art. 51 ust. 2 , skoro inwestorzy wykonali obowiązek o jakim mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego. Wskazywane uchybienie w pracy urzędu i przewlekłość postępowania nie stanowią przesłanek do uchylenia zaskarżonej decyzji, która prawa nie narusza. W sprawie nie zachodzą podstawy do uwzględnienia skargi. Z tych względów i na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił.