II SA/Lu 1091/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej ustalającej warunki zabudowy p o s t a n a w i a przyznać M. G. prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Wnioskiem dołączonym do skargi skarżąca zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Uzasadniając ten wniosek podniosła, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, utrzymując się z emerytury w kwocie [...] zł. Jest właścicielką domu o pow. 85 m2 i gruntów rolnych o pow. 1,7 ha, które oddała w dzierżawę w zamian za opłatę podatku gruntowego. Z posiadanych środków opłaca rachunki za prąd i gaz (170-190 zł miesięcznie), ponosi koszty leczenia (180-220 zł miesięcznie) oraz rehabilitacji w kwocie 700-180 zł rocznie. Referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż rozpatrując przedmiotowe żądanie referendarz sądowy poddał analizie nie tylko wniosek strony złożony do akt niniejszej sprawy, lecz również dokumenty i oświadczenia złożone do akt sprawy o sygn. akt I SA/Lu 204/14 (m.in. odpis księgi wieczystej, umowa dzierżawy gruntów rolnych, rachunki za energię elektryczną i gaz), jako znane mu z urzędu. Treść obecnie rozpatrywanego wniosku jednoznacznie bowiem wskazuje, że sytuacja majątkowa skarżącej nie uległa jakiejkolwiek zmianie od czasu rozpatrzenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w ww. sprawie. Mając zatem na uwadze powyższe oraz zasadę ekonomiki procesowej zawartą w art. 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz.1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. zbędnym było wzywanie strony do złożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń. Realizacja tej zasady służy bowiem m.in. odformalizowaniu niektórych czynności procesowych takich jak obligowanie strony do składania dodatkowych dokumentów, które już są w posiadaniu Sądu i mogą zostać wykorzystane w innej sprawie. Przechodząc do istoty sprawy wskazać należy, że intencją strony jest uzyskanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu, tj. otrzymanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Rozstrzygnięcie wniosku sprowadza się więc do zbadania, czy spełniona została przesłanka wynikająca z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie z jego treścią przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przy czym prawo pomocy w zakresie całkowym przyznawane powinno być jedynie osobom rzeczywiście ubogim, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 - Lex nr 786724). Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, w ocenie referendarza sądowego, stwierdzić należy, że strona skarżąca mimo tego, iż posiada stały dochód i grunty rolne o pow. 1,7 ha oraz ma zaspokojone potrzeby mieszkaniowe nie będzie w stanie ponieść żadnych kosztów niniejszego postępowania. Skoro bowiem posiadane grunty rolne nie przynoszą żadnego dochodu, a renta wystarcza jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb takich jak zakup leków, żywności czy opłat za media nie można przyjąć aby strona skarżąca mogła ponieść jakiekolwiek koszty niniejszego postępowania. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.