II SA/Lu 1159/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Robert Hałabis,, Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Protokolant Starszy asystent sędziego Anna Ostrowska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi T. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zasiłku okresowego oddala skargę. Sygn. Sygn. [...] UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] marca 2013 r., znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Wójta Gminy [...] przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] z dnia [...] stycznia 2013 r., znak: [...] odmawiającą przyznania T. W. zasiłku okresowego z przeznaczeniem na zakup lekarstw, środków higieny i sanitarnych. T. W. wniosła skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, który wyrokiem z dnia [...] grudnia 2013 r., wydanym w sprawie o sygn. [...], skargę oddalił. Następnie w dniu [...] czerwca 2013 r. T. W. wniosła o wznowienie postępowania zakończonego decyzją kolegium z dnia [...] marca 2013 r. Decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r., znak: [...] kolegium odmówiło uchylenia własnej decyzji ostatecznej z dnia [...] marca 2013 r., znak: [...] Decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r., znak: [...], wydaną na skutek wniosku T. W. o ponowne rozpatrzenie sprawy, kolegium utrzymało w mocy własną decyzję z dnia [...] czerwca 2014 r. W dniu [...] września 2014 r. wpłynęła do kolegium skarga T. W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję z dnia [...] sierpnia 2014 r., znak: [...]. Skarga została zarejestrowana pod sygnaturą [...]. W dniu [...] sierpnia 2014 r. T. W. złożyła wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją kolegium z dnia [...] marca 2013 r., znak: [...]. Postanowieniem z [...] września 2014 r., znak: [...], wydanym na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 i 2, art. 148 i art. 149 § 3 k.p.a., kolegium odmówiło wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną tego organu z dnia [...] marca 2013 r., znak: [...]. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r., znak: [...], wydanym na skutek wniosku T. W. o ponowne rozpatrzenie sprawy, kolegium utrzymało w mocy postanowienie własne z dnia [...] września 2014 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podniósł, że w dniu [...] września 2014 r. T. W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję kolegium z dnia [...] sierpnia 2014 r., znak: [...], co stanowi negatywną przesłankę wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] marca 2013 r., znak: [...], gdyż postepowanie sądowoadministracyjne wszczęte skargą z dnia [...] września 2014 r. toczy się. Organ odwoławczy podkreślił, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego stanowi przeszkodę do wszczęcia i prowadzenia postępowania administracyjnego w przedmiocie wznowienia postępowania objętego skargą. Innymi słowy, w celu zapobieżenia dwutorowości postępowania administracyjnego i sądowoadministracyjnego wyłączona jest możliwość wszczęcia postępowania administracyjnego w trybie nadzwyczajnym po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego. Kolegium wyjaśniło, że w niniejszej sprawie rozstrzyganie w trybie sądowoadministracyjnym kwestii zgodności z prawem odmowy uchylenia decyzji z [...] marca 2013 r., znak: [...] stanowi podstawę do odmowy wznowienia postępowania zakończonego tą decyzją. Bez znaczenia jest przy tym, iż zarzuty zawarte w skardze do sądu były inne niż leżące o podstaw kolejnego wniosku o wznowienie postępowania. Organ wskazał, że w ramach sądowej kontroli objętej skargą decyzji obowiązkiem sądu administracyjnego jest między innymi dokonanie oceny, czy w toku prowadzonego postępowania organy nie dopuściły się uchybień mogących stanowić okoliczności uzasadniające wznowienie postępowania. Rozpatrując skargę, sąd administracyjny bada więc, czy zaszły też inne niż będące podstawą skargi okoliczności będące przesłankami do wznowienia postępowania administracyjnego. Skargę na powyższe postanowienie wniosła T. W., ponosząc, że toczące się postepowanie sądowoadministracyjne ze skargi na decyzję kolegium z dnia [...] sierpnia 2014 r., znak: [...] nie stanowi przeszkody dla wznowienia postepowania zakończonego decyzją tego organu z dnia [...] marca 2013 r., znak: [...] . W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, powstrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. W myśl art. 149. § 3 k.p.a., odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze postanowienia. Postanowienie o odmowie wznowienia może być wydane jedynie w wyniku postępowania wstępnego wszczynanego na wniosek. Ma ono charakter formalny, co oznacza, że jest wydawane jedynie w przypadku niedopuszczalności wszczęcia postępowania wznowieniowego z powodów podmiotowych lub przedmiotowych, albo gdy uchybiono wymogom formalnym (por. wyrok NSA z dnia 30 stycznia 2008 r., II OSK 1949/06, LEX nr 437529). Jedną z przesłanek niedopuszczalności wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną jest wniesienie na tę decyzję skargi do sądu administracyjnego. Powyższe stanowisko nie zostało wyrażone wprost w żadnym z przepisów ustaw procesowych, ale znajduje oparcie w treści art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej zwanej p.p.s.a.), regulującego skutki prawomocności orzeczeń sądu administracyjnego. W myśl powołanego przepisu, prawomocne orzeczenie sądu wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, ale również inne sądy i inne organy państwowe. Sformułowany w tym przepisie pozytywny skutek prawomocności orzeczeń sądowych wyłącza możliwość uruchomienia wewnątrzadministracyjnego postępowania przez organy administracji publicznej, tak na wniosek, jak i z urzędu. Nie mogłoby bowiem w tym postępowaniu zapaść inne rozstrzygniecie niż orzeczenie sądu administracyjnego rozpoznającego skargę na ostateczną decyzję (tak m. in. T. Woś, [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. 3, Warszawa 2009, s. 349, K. Sobieralski, Glosa krytyczna do wyroku WSA w Łodzi z 21 września 2007 r., I SA/Łd 744/07, OSP 2008, nr [...], s. 927-928, wyrok NSA z dnia 26 kwietnia 2006 r., II FSK 612/0500, ONSAiWSA 2007, nr [...], poz. 120). Reasumując, wniesienie skargi do sądu administracyjnego na ostateczną decyzję administracyjną czyni niedopuszczalnym wszczęcie przez organy administracji postępowania w celu zmiany bądź uchylenia tej decyzji w trybie nadzwyczajnym, w tym w trybie wznowienia postepowania. W związku z tym, że T. W. wniosła w dniu [...] września 2014 r. skargę do sądu administracyjnego na decyzję z dnia [...] sierpnia 2014 r., wydaną w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji z dnia [...] marca 2013 r., znak: [...], kolegium zasadnie uznało za niedopuszczalne wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] marca 2013 r. Rozstrzygnięciu odmawiającemu wznowienia postepowania zakończonego decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia [...] marca 2013 r., znak: [...] nie można zatem zarzucić naruszenia prawa. Mając na uwadze powyższe, sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.