II SA/Lu 1160/14
WyrokWSA w Lublinie2015-09-30
Skład orzekający: Joanna Cylc-Malec, Jacek Czaja, Marta Laskowska-Pietrzak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniesienie skargi do sądu administracyjnego na postanowienie odmawiające wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego ostateczną decyzją, stanowi przeszkodę do wszczęcia przez organ administracji postępowania w celu zmiany lub uchylenia tej ostatecznej decyzji w trybie nadzwyczajnym (w tym w trybie wznowienia postępowania)?Ratio decidendi
Wniesienie skargi do sądu administracyjnego na postanowienie odmawiające wznowienia postępowania administracyjnego, które zakończyło się ostateczną decyzją, czyni prawnie niedopuszczalnym wszczęcie przez organ administracji postępowania w celu zmiany lub uchylenia tej ostatecznej decyzji w trybie nadzwyczajnym, w tym w trybie wznowienia postępowania. Wynika to z zasady związania prawomocnym orzeczeniem sądu, która wyłącza możliwość uruchomienia wewnątrzadministracyjnego postępowania przez organy administracji publicznej.Stan faktyczny
T. W. złożyła wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego dotyczącego odmowy przyznania jej pomocy w formie usług opiekuńczych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze (SKO) dwukrotnie odmówiło wznowienia postępowania. T. W. wniosła skargę do WSA na drugie postanowienie SKO odmawiające wznowienia. WSA rozpoznał skargę, uznając, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego na postanowienie odmawiające wznowienia postępowania czyni niedopuszczalnym dalsze postępowanie w przedmiocie wznowienia.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędziowie Sędzia WSA Jacek Czaja,, Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak (sprawozdawca), Protokolant Starszy referent Agata Jakimiuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 30 września 2015 r. sprawy ze skargi T. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie usług opiekuńczych oddala skargę.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem nr [...] z dnia [...] po rozpatrzeniu wniosku T. W. o ponowne rozpatrzenie sprawy na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 127 § 3 kpa utrzymało w mocy postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr [...] z dnia [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr [...] z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Wójta Gminy [...] przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] z dnia [...]., znak: [...], odmawiającą przyznania T. W. pomocy w formie usług opiekuńczych.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Samorządowe Kolegium Odwoławcze przedstawiło następujący stan sprawy.
Decyzją wydaną z upoważnienia Wójta Gminy [...] przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] z dnia [...] odmówiono przyznania T. W. pomocy w formie usług opiekuńczych.
Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...]
Skargę na powyższą decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie [...]. Sąd wyrokiem z dnia 20 lutego 2014 r., sygn. akt II SA/Lu 505/13 skargę oddalił. Od powyższego wyroku skarżąca wniosła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarga kasacyjna nie została jeszcze rozpoznana.
Następnie wnioskiem z dnia 10 maja 2013 r. T. W. wniosła o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Kolegium z dnia [...]
Postanowieniem z dnia [...] znak: [...], wydanym na skutek wniosku T. W. o ponowne rozpatrzenie sprawy, Kolegium utrzymało w mocy własne postanowienie z dnia [...]
W dniu 16 lipca 2014 r. T. W. wniosła za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Kolegium z dnia [...]
Skarga ta została zarejestrowana w Sądzie pod sygnaturą akt II SA/Lu 706/14 i nie została do dzisiaj rozpatrzona.
We wniosku z dnia 11 sierpnia 2014 r. zatytułowanym "skarga" o wznowienie postępowania wnioskodawczyni podała jako przyczynę wznowienia art. 149 § 3 kpa, który stanowi, że "z przyczyn określonych w § 1 pkt 1 i 2 można wznowić postępowanie także w przypadku, gdy postępowanie przed sądem lub innym organem nie może być wszczęte na skutek upływu czasu lub z innych określonych w przepisach prawa".
Postanowieniem z dnia [...] wydanym na podstawie art. 150 § 1 w związku z art. 145 § 1 pkt 1 i 2, art. 148 i art. 149 § 3 kpa, Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną tego organu z dnia [...] znak: [...].
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy T. W. wskazała m.in. na konieczność wyłączenia z rozpatrywania jej wniosków pracowników SKO w L..
Postanowieniem z dnia [...] wydanym na skutek wniosku T. W. o ponowne rozpatrzenie sprawy, Kolegium utrzymało w mocy postanowienie własne z dnia [...] wskazując, że brak jest podstaw wskazanych w art. 24 § 1 kpa do wyłączenia od udziału w sprawie członków Kolegium.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podniósł, że w dniu 16 lipca 2014 r. T. W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na postanowienie Kolegium z dnia 16 czerwca 2014 r., znak: [...], co stanowi negatywną przesłankę wznowienia postępowania, gdyż postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte skargą z dnia 16 lipca 2014 r. toczy się.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze podkreśliło, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego stanowi przeszkodę do wszczęcia i prowadzenia postępowania administracyjnego w przedmiocie wznowienia postępowania objętego skargą. Innymi słowy, w celu zapobieżenia dwutorowości postępowania administracyjnego i sądowoadministracyjnego wyłączona jest możliwość wszczęcia postępowania administracyjnego w trybie nadzwyczajnym po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego.
Organ podkreślił, że w niniejszej sprawie rozstrzyganie w trybie sądowoadministracyjnym kwestii zgodności z prawem postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...], stanowi podstawę do odmowy wznowienia postępowania. Bez znaczenia jest przy tym, iż zarzuty zawarte w skardze do Sądu były inne niż leżące o podstaw kolejnego wniosku o wznowienie postępowania. Organ wskazał, że w ramach sądowej kontroli objętej skargą decyzji obowiązkiem sądu administracyjnego jest między innymi dokonanie oceny, czy w toku prowadzonego postępowania organy nie dopuściły się uchybień mogących stanowić okoliczności uzasadniające wznowienie postępowania.
Skargę na powyższe postanowienie wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie T. W., ponosząc, że toczące się postępowanie sądowoadministracyjne ze skargi na postanowienie Kolegium z dnia [...] znak: [...], nie stanowi przeszkody dla wznowienia postępowania zakończonego decyzją tego organu z dnia [...]
W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.
Skarga jest niezasadna, albowiem zaskarżone postanowienie prawa nie narusza.
W myśl art. 149 § 3 kpa, odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze postanowienia.
Postanowienie o odmowie wznowienia może być wydane jedynie w wyniku postępowania wstępnego wszczynanego na wniosek. Ma ono charakter formalny, co oznacza, że jest wydawane jedynie w przypadku niedopuszczalności wszczęcia postępowania wznowieniowego z powodów podmiotowych lub przedmiotowych, albo gdy uchybiono wymogom formalnym (por. wyrok NSA z dnia 30 stycznia 2008 r., II OSK 1949/06, LEX nr 437529).
Jedną z przesłanek niedopuszczalności wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną jest wniesienie na tę decyzję skargi do sądu administracyjnego.
Powyższe stanowisko nie zostało wyrażone wprost w żadnym z przepisów ustaw procesowych, ale znajduje oparcie w treści art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "ppsa"), regulującego skutki prawomocności orzeczeń sądu administracyjnego.
W myśl powołanego przepisu, prawomocne orzeczenie sądu wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, ale również inne sądy i inne organy państwowe. Sformułowany w tym przepisie pozytywny skutek prawomocności orzeczeń sądowych wyłącza możliwość uruchomienia wewnątrzadministracyjnego postępowania przez organy administracji publicznej, tak na wniosek, jak i z urzędu. Nie mogłoby bowiem w tym postępowaniu zapaść inne rozstrzygnięcie niż orzeczenie sądu administracyjnego rozpoznającego skargę na ostateczną decyzję (tak m. in. T. Woś, [w:] T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo LexisNexis, W. 2009, s. 349; K. Sobieralski, Glosa krytyczna do wyroku WSA w Łodzi z 21 września 2007 r., I SA/Łd 744/07, OSP 2008, nr [...], s. 927-928; wyrok NSA z dnia 26 kwietnia 2006 r., II FSK 612/0500, ONSAiWSA 2007, nr [...], poz. 120).
Podkreślić zatem trzeba, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego na postanowienie w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją administracyjną czyni prawnie niedopuszczalnym wszczęcie przez organy administracji postępowania w celu zmiany bądź uchylenia tej decyzji w trybie nadzwyczajnym, w tym w trybie wznowienia postępowania.
W związku z tym, że T. W. wniosła w dniu 16 lipca 2014 r. skargę do sądu administracyjnego na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...], utrzymujące w mocy własne postanowienie z dnia [...] znak: [...], którym Kolegium odmówiło wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną tego organu z dnia [...] znak: [...], zasadnie organ uznał za niedopuszczalne wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...]
Podkreślić należy, że rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest prawidłowe, pomimo prawdopodobnie omyłkowego wskazania w uzasadnieniu decyzji sygnatury toczącego się postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie. Należało powołać się na sygnaturę akt II SA/Lu 505/13, a nie jak wskazał organ II SA/Lu 706/14. W sprawie sygn. akt II SA/Lu 505/13 skarga również została oddalona. Wyrok jest nieprawomocny, została złożona skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Z tych wszystkich względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd na podstawie art. 151 ppsa, skargę oddalił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło