II SA/Lu 1161/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz,, Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz (sprawozdawca), Protokolant Asystent sędziego Bartłomiej Pastucha, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 7 lipca 2015 r. sprawy ze skargi T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie specjalnego zasiłku celowego na zakup lekarstw i opału oddala skargę. Decyzją z dnia 22 kwietnia 2013 r., znak: [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Wójta Gminy [...] przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] z dnia 4 marca 2013 r., znak: [...], odmawiającą przyznania T. W. specjalnego zasiłku celowego z przeznaczeniem na zakup lekarstw i opału. T. W. wniosła skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...], który wyrokiem z dnia 20 lutego 2014 r., wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 504/13, skargę oddalił. Następnie w dniu 10 maja 2013 r. T. W. wniosła o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Kolegium z dnia 22 kwietnia 2013 r. Postanowieniem z dnia 6 maja 2014 r., znak: [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Kolegium z dnia 22 kwietnia 2013 r., znak: [...]. Postanowieniem z dnia 16 czerwca 2014 r., znak: [...], wydanym na skutek wniosku T. W. o ponowne rozpatrzenie sprawy, Kolegium utrzymało w mocy własne postanowienie z dnia 6 maja 2014 r. W dniu 16 lipca 2014 r. T. W. wniosła za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Kolegium z dnia 16 czerwca 2014 r., znak: [...]. Skarga ta została zarejestrowana w Sądzie pod sygnaturą akt II SA/Lu 705/14. W dniu 12 sierpnia 2014 r. T. W. złożyła wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Kolegium z dnia 22 kwietnia 2013 r., znak: [...]. Postanowieniem z dnia 23 września 2014 r., znak: [...], wydanym na podstawie art. 150 § 1 w związku z art. 145 § 1 pkt 1 i 2, art. 148 i art. 149 § 3 K.p.a., Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną tego organu z dnia 22 kwietnia 2013 r., znak: [...]. Następnie postanowieniem z dnia 5 listopada 2014 r., znak: [...], wydanym na skutek wniosku T. W. o ponowne rozpatrzenie sprawy, Kolegium utrzymało w mocy postanowienie własne z dnia 23 września 2014 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podniósł, że w dniu 16 lipca 2014 r. T. W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] na postanowienie Kolegium z dnia 16 czerwca 2014 r., znak: [...], co stanowi negatywną przesłankę wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia 22 kwietnia 2013 r., znak: [...], gdyż postepowanie sądowoadministracyjne wszczęte skargą z dnia 16 lipca 2014 r. toczy się. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] podkreśliło, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego stanowi przeszkodę do wszczęcia i prowadzenia postępowania administracyjnego w przedmiocie wznowienia postępowania objętego skargą. Innymi słowy, w celu zapobieżenia dwutorowości postępowania administracyjnego i sądowoadministracyjnego wyłączona jest możliwość wszczęcia postępowania administracyjnego w trybie nadzwyczajnym po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego. Kolegium podkreśliło zatem, że w niniejszej sprawie rozstrzyganie w trybie sądowoadministracyjnym kwestii zgodności z prawem postanowienia Kolegium z dnia 16 czerwca 2014 r., znak: [...], stanowi podstawę do odmowy wznowienia postępowania. Bez znaczenia jest przy tym, iż zarzuty zawarte w skardze do Sądu były inne niż leżące o podstaw kolejnego wniosku o wznowienie postępowania. Organ wskazał, że w ramach sądowej kontroli objętej skargą decyzji obowiązkiem sądu administracyjnego jest między innymi dokonanie oceny, czy w toku prowadzonego postępowania organy nie dopuściły się uchybień mogących stanowić okoliczności uzasadniające wznowienie postępowania. Rozpatrując skargę, sąd administracyjny bada więc, czy zaszły też inne niż będące podstawą skargi okoliczności będące przesłankami do wznowienia postępowania administracyjnego. Skargę na powyższe postanowienie wniosła T. W., ponosząc, że toczące się postepowanie sądowoadministracyjne ze skargi na postanowienie Kolegium z dnia 16 czerwca 2014 r., znak: [...], nie stanowi przeszkody dla wznowienia postępowania zakończonego decyzją tego organu z dnia 22 kwietnia 2013 r., znak: [...]. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna, albowiem zaskarżone postanowienie prawa nie narusza. W myśl art. 149 § 3 K.p.a., odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze postanowienia. Postanowienie o odmowie wznowienia może być wydane jedynie w wyniku postępowania wstępnego wszczynanego na wniosek. Ma ono charakter formalny, co oznacza, że jest wydawane jedynie w przypadku niedopuszczalności wszczęcia postępowania wznowieniowego z powodów podmiotowych lub przedmiotowych, albo gdy uchybiono wymogom formalnym (por. wyrok NSA z dnia 30 stycznia 2008 r., II OSK 1949/06, LEX nr 437529). Jedną z przesłanek niedopuszczalności wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną jest wniesienie na tę decyzję skargi do sądu administracyjnego. Powyższe stanowisko nie zostało wyrażone wprost w żadnym z przepisów ustaw procesowych, ale znajduje oparcie w treści art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), regulującego skutki prawomocności orzeczeń sądu administracyjnego. W myśl powołanego przepisu, prawomocne orzeczenie sądu wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, ale również inne sądy i inne organy państwowe. Sformułowany w tym przepisie pozytywny skutek prawomocności orzeczeń sądowych wyłącza możliwość uruchomienia wewnątrzadministracyjnego postępowania przez organy administracji publicznej, tak na wniosek, jak i z urzędu. Nie mogłoby bowiem w tym postępowaniu zapaść inne rozstrzygnięcie niż orzeczenie sądu administracyjnego rozpoznającego skargę na ostateczną decyzję (tak m. in. T. Woś, [w:] T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2009, s. 349; K. Sobieralski, Glosa krytyczna do wyroku WSA w Łodzi z 21 września 2007 r., I SA/Łd 744/07, OSP 2008, nr 12, s. 927-928; wyrok NSA z dnia 26 kwietnia 2006 r., II FSK 612/0500, ONSAiWSA 2007, nr 50, poz. 120). Podkreślić zatem trzeba, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego na postanowienie w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją administracyjną czyni prawnie niedopuszczalnym wszczęcie przez organy administracji postępowania w celu zmiany bądź uchylenia tej decyzji w trybie nadzwyczajnym, w tym w trybie wznowienia postepowania. W związku z tym, że T. W. wniosła w dniu 16 lipca 2014 r. skargę do sądu administracyjnego na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 czerwca 2014 r., znak: [...], utrzymujące w mocy własne postanowienie z dnia 6 maja 2014 r., znak: [...], którym Kolegium odmówiło wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną tego organu z dnia 22 kwietnia 2013 r., znak: [...], zasadnie organ uznał za niedopuszczalne wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją z dnia 22 kwietnia 2013 r. Rozstrzygnięciu odmawiającemu wznowienia postępowania zakończonego decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 22 kwietnia 2013 r., znak: [...], nie można zatem zarzucić naruszenia prawa. Z tych wszystkich względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a., skargę oddalił.