II SA/Lu 117/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 22 czerwca 2007 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 214/07 ze skargi Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [..] nr [..] w przedmiocie zasiłku celowego - w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. Wnioskiem z dnia 8 stycznia 2008 r. Z. W. zwrócił się do Sądu o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata wskazując na sytuację materialną uniemożliwiającą mu poniesienie kosztów opłacenia pełnomocnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej "ppsa", prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. W orzecznictwie i piśmiennictwie przyjmuje się, że skarga jest oczywiście bezzasadna, jeżeli bez głębszej analizy prawnej, nie ulega wątpliwości, że nie może zostać uwzględniona. Powyższy przepis oznacza, że przyznanie prawa pomocy, nawet jeśli zachodzą ku temu przesłanki związane z trudną sytuacją materialną strony (art. 246 § 1 ppsa), jest niedopuszczalne w razie zaistnienia oczywistej bezzasadności skargi. Zastosowanie art. 247 ppsa, jest możliwe, gdy stan faktyczny i prawny danej sprawy nie budzi najmniejszych wątpliwości, co do braku szans na jej uwzględnienie. A zatem potrzeba zastosowania art. 247 ppsa zachodzi przede wszystkim w sytuacjach, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia (art. 58 § 1 ppsa). Tego rodzaju sytuacja zaistniała w rozpoznawanej sprawie, gdyż przed Sądem toczy się już postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego w sprawie sygn. akt II SA/Lu 214/07, co uniemożliwia skuteczne wniesienie kolejnej skargi w tym samym przedmiocie. Tym samym mając powyższe na uwadze, na podstawie w/w przepisu należało postanowić jak na wstępie.