II SA/Lu 117/10
PostanowienieWSA w Lublinie2010-07-14
Skład orzekający: Jarosław Harczuk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy strona skarżąca, która przebywa za granicą na leczeniu, utrzymuje się z emerytury i jest właścicielem mieszkania, wykazała brak możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania, aby przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym?Ratio decidendi
Referendarz sądowy przyznał prawo pomocy w zakresie częściowym (ustanowienie radcy prawnego), odmawiając przyznania go w zakresie całkowitym (zwolnienie od kosztów sądowych). Strona skarżąca nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, gdyż posiada stałe źródło dochodu i zaspokojone potrzeby mieszkaniowe, co pozwala na częściowe ponoszenie kosztów. Jednocześnie, poniesienie kosztu ustanowienia radcy prawnego skutkowałoby uszczerbkiem w kosztach utrzymania koniecznego.Stan faktyczny
Strona skarżąca K. F. – K. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Strona przebywa za granicą na leczeniu, utrzymuje się z emerytury i jest właścicielką mieszkania. Referendarz sądowy, analizując jej sytuację finansową, uznał, że nie wykazała ona braku możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania.Rozstrzygnięcie
Przyznano K. F. – K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego, o wyznaczenie którego zwrócono się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych. Odmówiono przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie (zwolnienie od kosztów sądowych).Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. F. – K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi K. F. – K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy p o s t a n a w i a I. przyznać K. F. – K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego, o wyznaczenie którego zwrócić się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych; II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.
Strona skarżąca na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Referendarz sądowy stwierdził, że:
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie
i rodziny. Ustalenie wystąpienia przesłanek z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. wymaga porównania realnych możliwości finansowych strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy z wysokością obciążeń finansowych związanych z postępowaniem.
Koszty sądowe na obecnym etapie niniejszego postępowania sprowadzają się do wpisu sądowego od skargi kasacyjnej wynoszącego 250 złotych (§ 3 w związku z § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
Stawka minimalnego wynagrodzenia radcy prawnego ustanowionego w sprawie niniejszej dla sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej bądź opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 180,00 złotych netto (§14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163. poz. 1349 ze zm.) – 219,60 złotych brutto (§ 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).
Na podstawie oświadczenia strony skarżącej referendarz sądowy ustalił, że strona skarżąca przebywa obecnie u rodziny za granicą celem poratowania zdrowia. Strona skarżąca utrzymuje się z emerytury w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto. Strona skarżąca jest właścicielem mieszkania o powierzchni [...] m2. Cały dochód strony skarżącej pochłaniają koszty utrzymania mieszkania oraz leczenia.
W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca nie wykazała, że nie ma możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. O braku możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania można mówić jedynie w przypadku osób, które nie posiadają żadnych środków finansowych bądź gdy poniesienie przez te osoby każdego jednego z kosztów postępowania w jakiejkolwiek wysokości powoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego. Strona skarżąca ma stałe źródło dochodu oraz posiada zaspokojone potrzeby mieszkaniowe. Ponadto w toku postępowania uiszczała koszty sądowe, co dowodzi, że nie można przyjąć aby ponoszenie każdego jednego z kosztów postępowania powodowało uszczerbek
w kosztach utrzymania koniecznego. To pokazuje, że strona skarżąca ma możliwość częściowego ponoszenia kosztów postępowania.
Brak podstaw do uwzględnienia wniosku strony skarżącej w całości nie stoi na przeszkodzie rozważenia możliwości jego częściowego uwzględnienia.
Wysokość dochodu strony skarżącej przy uwzględnieniu tego, że ponosić ona
z niego musi koszty utrzymania domu, swojego wyżywienia i leczenia porównana do wysokości kosztu ustanowienia radcy prawnego i wysokości wpisu sądowego od skargi kasacyjnej wskazuje, iż strona skarżąca ma realną możliwość uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej bez uszczerbku dla swoich kosztów utrzymania. Poniesienie zaś przez nią równocześnie minimalnego kosztu ustanowienia radcy prawnego skutkować będzie natomiast uszczerbkiem w kosztach utrzymania koniecznego.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. należało orzec jak na wstępie.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło