II SA/Lu 1172/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec (sprawozdawca), Sędzia NSA Witold Falczyński, Protokolant Starszy asystent sędziego Łucja Krasińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 maja 2017 r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]września 2016 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. Decyzją z dnia [...] września 2016r., nr: [...] Wojewoda po rozpatrzeniu odwołań [...] E. S. i D. S., B. K. i R. K. oraz A. C. – na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia [...] czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 z późn. zm.) - zwanej dalej "kpa" oraz art. 80 ust. 1 pkt 2, art. 81 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 82 ust. 3 ustawy z dnia [...] lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r. poz. 209 z późn. zm.) - zwanej dalej "Prawo budowlane" - uchylił decyzję Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2016 r., znak: [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą R. I. pozwolenia na budowę budynku zakładu optyczno - okulistycznego o pow. zabudowy - 218,32 m2, pow. użytkowej - 372,00 m2, pow. całkowitej - 531,32 m2 i kubaturze - 2017,54 m2, zlokalizowanego w Ł. przy ul. [...] na działce o nr ew. [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Uzasadniając decyzję organ I instancji wskazał w szczególności, że planowana inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta Ł., zatwierdzonym uchwałą Nr [...] Rady Miasta Ł. z dnia [...] marca 2011 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta Ł. dla terenu położonego w Ł. pomiędzy granicami administracyjnymi miasta od strony wschodniej i ul. [...], ul. [...], ul. [...], terenem PKP (plan III), a także spełnia wymagania art. 4 i 5 ustawy Prawo budowlane. W odwołaniu od tej decyzji O. E. S. oraz D. S., podnosili, że projektowany budynek zostanie zlokalizowany w odległości 2-3 m od bloku, w którym mieszkają, a zatem ograniczy im dopływ świeżego powietrza oraz nasłonecznienie. Z kolei B. K. i R. K., właściciele działek nr [...] i nr [...], leżących w obszarze oddziaływania inwestycji, zarzucali brak pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków oraz naruszenie: - art. 73 § 2 w zw. z art. 28 w zw. z art. 10 kpa poprzez odmówienie wydania im kserokopii projektu i przedłużenia terminu do zgłaszania uwag na wniosek zawarty w pismach z dnia [...] czerwca 2016r.; - art. 61 § 4 kpa poprzez niezawiadomienie właścicieli nieruchomości nr ew. [...], która bezpośrednio graniczy z działką nr ew. [...] o wszczęciu postępowania - art.7, 77 i 80 w zw. z art. 107 kpa poprzez nierozpatrzenie całego materiału dowodowego, w tym pism G. i A. W. - § 271 ust. 10 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U.2015.1422), zwanego dalej "rozporządzeniem" poprzez udzielenie pozwolenia na budowę, mimo że odległość budynku mieszkalnego skarżącego wynosi 4,2 m, zamiast wymaganych 8 m - § 232 ust. 4 i 5 rozporządzenia poprzez niezachowanie wymaganej klasy odporności ogniowej REI 120 dla projektowanego budynku, który zalicza się do kategorii zagrożenia ludzi ZL III, - § 13 rozporządzenia poprzez sporządzenie analizy nasłonecznienia budynku na sąsiedniej działce nr ewid. [...] dla budynku jako całości, a nie poszczególnych lokali mieszkaniowych, - art. 35 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 39 ust. 1 Prawa budowlanego poprzez udzielenie pozwolenia na budowę bez zgody wojewódzkiego konserwatora zabytków na prowadzenie robót budowlanych w strefie pośredniej ochrony konserwatorskiej. Powyższe argumenty podzielił w odwołaniu również A. C.. Po rozpatrzeniu sprawy Wojewoda wskazaną na wstępie decyzją uchylił decyzję organu I instancji, choć nie podzielił w całości zarzutów odwołania. Wojewoda stwierdził szereg nieprawidłowości przedstawionego projektu budowlanego, przede wszystkim jego niezgodność z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Miasta Ł. dla terenu położonego w Ł. pomiędzy granicami administracyjnymi miasta od strony wschodniej, ul. [...], ul. [...], ul. [...], ul. [...], terenem PKP (Plan III), zatwierdzonym uchwałą Nr [...] Rady Miasta Ł. z dnia [...] marca 2011 r. Wojewoda wskazał, że zgodnie z rysunkiem planu, objęta inwestycją działka nr ew. [...] leży w terenie oznaczonym symbolem MWS 16 tj w terenie śródmiejskiej zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i usług, a także w strefie pośredniej ochrony konserwatorskiej "B". Szczegółowe ustalenia dla przedmiotowego terenu zostały zawarte w § 46 - § 51 planu. Na tym obszarze plan dopuszcza realizację usług w formie oddzielnych budynków lub w wydzielonych częściach budynków mieszkalnych (§ 49 ust. 2), a także dopuszcza lokalizację budynków bezpośrednio przy granicy działki budowlanej oraz w odległości 1,50 m i większej od granicy działki budowlanej (§ 49 ust. 1). Ponadto dla zabudowy na terenach MWS ustala się: kąt nachylenia głównych połaci dachowych od 25 stopni do 35 stopni (§ 49 ust. 4 lit. a), symetryczne nachylenie i równą długość głównych połaci dachowych (ust. 5), stosowanie dachów dwuspadowych lub naczółkowych, bez stosowania okapów (ust. 6), pokrycie dachów dachówką ceramiczną, materiałami dachówkopodobnymi lub blachą w palecie kolorów naturalnych od brązu do ceglastej czerwieni (ust. 7), kolorystykę elewacji zawierającą się w palecie kolorów pastelowych od bieli do brązu oraz odcieni szarości, przy czym w części cokołowej dopuszcza się stosowanie materiałów w odcieniach czerwieni (ust. 8), a także zakazuje się stosowania materiałów elewacyjnych z drewnopodobnych tworzyw sztucznych, takich jak siding (ust. 9) oraz budowy ogrodzeń pełnych oraz z prefabrykowanych elementów żelbetowych (ust. 10). Stosownie natomiast do § 50 planu, na terenach MWS 16 ustala się następujące wskaźniki liczbowe dotyczące warunków, zasad i standardów kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu: maks. wskaźnik intensywności zabudowy - 1,5 (ust. 1 lit. b), maks. ilość kondygnacji nadziemnych - 2 oraz poddasze użytkowe (ust. 2 lit. a), maks. wysokość budynku od poziomu terenu do najwyżej położonego elementu dachu – 12 m (ust. 3 lit. a), maks. wysokość elewacji frontowej – 8 m (ust. 4 lit. a), maks. wysokość posadowienia parteru - 0,3 m (ust.5 lit. a), min. wysokość kondygnacji - 3,3 m (ust.6), min. wysokość otworów okiennych od strony terenów komunikacji - 2,0 m, maks. wysokość ogrodzenia - 160 cm (ust. 12) oraz min. powierzchnię prześwitów na każdym metrze bieżącym ogrodzenia - 25%, przy czym dopuszcza się mniejszą od strony terenów oznaczonych symbolami przeznaczenia KDG (ust. 13). Ponadto, zgodnie z § 34 ust. 1 planu, w przypadku obiektów usługowych, z wyjątkiem usług gastronomii i handlu ustala się min. 1 miejsce postojowe na każde rozpoczęte 100 m2 powierzchni użytkowej. Dopuszcza się odstępstwa od wskaźników, o których mowa w ust. 1 dla inwestycji na terenach oznaczonych symbolami przeznaczenia MWS i UMN (ust. 3). Wojewoda stwierdził, że bezsprzecznie projektowany zakład optyczno-okulistyczny jest obiektem usługowym w rozumieniu § 4 ust. 16 planu, który jako usługi kategoryzuje budynki będące obiektami użyteczności publicznej wolnostojące lub lokale użytkowe wbudowane, w których prowadzona jest działalność służąca zaspokajaniu potrzeb ludności, nie związana z wytwarzaniem dóbr materialnych metodami przemysłowymi. Dla tego typu obiektu - w świetle powyższego przepisu planu – wymagane jest zatem zapewnienie min. 1 miejsca postojowego na każde rozpoczęte 100 m2 powierzchni użytkowej, a więc sporny projekt budowlany powinien takie miejsca przewidywać. Wojewoda stwierdził ponadto, że mapa do celów projektowych (str. 5 proj. bud.), na której sporządzono plan zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji (str. 26), nie zawiera naniesionych nieprzekraczalnych linii zabudowy, pomimo że linie takie przebiegają przez sporną działkę na rysunku planu miejscowego. Oznacza to, że mapa nie została wykonana zgodnie z wymogiem zawartym w § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21 lutego 1995 r. w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno-kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie (Dz. U. z 1995 r. Nr 25, poz. 133), zgodnie z którym mapa do celów projektowych, poza elementami stanowiącymi treść mapy zasadniczej łącznie z granicami władania (własności) nieruchomości (działek), powinna zawierać m.in. opracowane geodezyjnie linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu, linie zabudowy oraz osie ulic, dróg, itp. jeżeli zostały ustalone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Organ II instancji wskazał również na niejasne rozwiązania dotyczące odprowadzenia wód opadowych z dachu projektowanego budynku. W projekcie na stronie 30 przewidziano bowiem, że wody opadowe będą odprowadzane na teren własnej posesji, uwzględniając wykonanie opaski z kostki brukowej o szer. 50 cm ze spadkiem 1% celem odprowadzenia wody opadowej od budynku. Jednocześnie jednak zaprojektowano budynek od strony północnej w granicy z działką budowlaną o nr ew. [...], a z rysunku rzutu połaci dachowej (str. 53) wynika, iż rury spustowe umieszczono w ścianach budynku bezpośrednio w granicy. Zgodnie natomiast z § 29 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, dokonywanie zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości jest zabronione. Istotne jest zatem takie rozwiązanie jej odprowadzenia, aby działka sąsiednia nie była narażona na ewentualne zalewanie. Organ I instancji powinien zatem zobowiązać inwestora do wykazania, w jaki sposób rozwiązano odprowadzenie wód opadowych z dachu projektowanego budynku. Wojewoda stwierdził ponadto inne nieprawidłowości przedłożonego projektu budowlanego. Wskazał mianowicie, że zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2012 r. poz.462 z późn. zm.) na stronie tytułowej projektu budowlanego należy zamieścić jednostkę ewidencyjną, natomiast zgodnie z pkt 4 - imiona i nazwiska osób posiadających uprawnienia budowlane do projektowania w odpowiedniej specjalności opracowujących poszczególne części projektu budowlanego, wraz z określeniem zakresu ich opracowania, specjalności i numeru posiadanych uprawnień budowlanych oraz datę opracowania i podpisy. Strona tytułowa przedłożonego projektu nie zawiera natomiast danych osoby sprawdzającej projekt instalacji elektrycznej - mgr. inż. T. P. B.. Brak również odpowiednich danych w oświadczeniach projektantów i sprawdzających o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej (str.6 proj. bud.), co stanowi naruszenie art. 20 ust. 4 Prawa budowlanego. Wojewoda stwierdził także brak aktualnych zaświadczeń osób sprawdzających projekt instalacji sanitarnych oraz projekt instalacji elektrycznych. Projekty te wykonano bowiem i sprawdzono w kwietniu 2016 r., natomiast zaświadczenie sprawdzającego mgr. inż. J. G. O. było ważne w okresie od [...] stycznia 2015 r. do [...] grudnia 2015 r., a zaświadczenie mgr. inż. T. P. B. w okresie od [...] maja 2016 r. do [...] kwietnia 2017 r. Brak aktualnych zaświadczeń stanowi naruszenie art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego. Projekt budowlany zawiera również liczne poprawki naniesione przez projektanta - mgr. inż. [...], bez wskazania dat ich sporządzenia, co jest wadliwe. Ponadto opis do projektu zagospodarowania działki nie zawiera informacji dotyczących zjazdu z nieruchomości nr ew. [...] oraz uzbrojenia terenu, co uniemożliwia jego weryfikację w zakresie zgodności z wnioskiem o pozwolenie na budowę, zaś projekt zagospodarowania działki jest rozbieżny z projektem instalacji wod.-kan. w zakresie przyłącza wodociągowego (str. 26 w zw. ze str. 76 proj. bud.). Niejasne jest również objęcie działki nr ew. [...] obszarem oddziaływania obiektu (str. 116-117 proj. bud.), gdyż wniosek o pozwolenie nie obejmuje przyłączy do sieci kanalizacji sanitarnej i wodociągowej na tej działce. Ponadto z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2003 r. w sprawie informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia oraz planu bezpieczeństwa i ochrony zdrowia wynika, że informacja dotycząca BIOZ powinna zawierać oprócz części opisowej także stronę tytułową. Wojewoda stwierdził również, że organ I instancji naruszył art. 10 § 1 kpa, gdyż nie zapewnił wszystkim stronom udziału w postępowaniu. Z materiału dowodowego wynika bowiem, że organ nie dysponował aktualną listą współwłaścicieli objętej obszarem oddziaływania inwestycji działki nr ew. [...], na co wskazuje adnotacja organu przy zawiadomieniu z dnia [...] czerwca 2016 r. Z adnotacji tej wynika bowiem, że dwóch współwłaścicieli tej nieruchomości wymeldowało się z zajmowanych lokali mieszkalnych w lutym 2016 r., mimo to organ nie ustalił aktualnych współwłaścicieli. Poza tym, po dokonaniu zawiadomienia stron o możliwości zapoznania się z dokumentacją i wniesieniu uwag, wpłynęło kilka pism stron postępowania, o czym organ nie poinformował pozostałych stron i nie umożliwił im ustosunkowania się do tych pism, czym naruszył podstawowe zasady postępowania administracyjnego uregulowane w art. 10, art. 7 i art. 77 § 1 kpa. Odnosząc się natomiast do zarzutów skarżących Wojewoda stwierdził, że planowana inwestycja może zostać zlokalizowana w odległości 1,5 m od granicy działki lub bezpośrednio w granicy, gdyż możliwość tę przewiduje § 49 ust. 1 planu miejscowego. Wbrew zarzutom, projekt budowlany zawiera obszerną analizę oddziaływania obiektu kubaturowego pod względem przesłaniania i nasłonecznienia (str. 106-115), z której wynika, że inwestycja zapewnia warunki określone w przepisach § 13, § 57 i § 60 rozporządzenia. W projekcie wskazano, że poziom dolnych krawędzi najniżej położonych okien budynku przesłanianego na sąsiedniej działce nr ew. [...], znajduje się kolejno na wysokościach: 2,25 m - dla mieszkania oznaczonego nr [...] m - dla mieszkania oznaczonego nr [...],35 m - dla mieszkań oznaczonych nr [...], zatem aby umożliwić naturalne oświetlenie tych pomieszczeń, minimalna odległość budynku projektowanego od pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w budynku znajdującym się na działce nr ew. [...] (pomniejszona zgodnie z § 13 ust. 4 rozporządzenia o połowę), powinna wynosić: 4,53 m - dla mieszkania oznaczonego nr [...]; 4,45 m - dla mieszkania oznaczonego nr [...],98 m - dla mieszkań oznaczonych nr [...] i nr [...]. Odległości te są mniejsze niż planowana lokalizacja budynku (od 5,50 m do 13,50 m od ściany budynku mieszkalnego wielorodzinnego trzykondygnacyjnego znajdującego się na działce nr ew. [...]), a więc inwestycja spełnia wymogi dotyczące zapewnienia naturalnego oświetlenia tych pomieszczeń. Z analizy nasłonecznienia wynika również, że spełniono warunek wynikający z § 60 rozporządzenia i zapewniono odpowiedni czas nasłonecznienia pokojów mieszkalnych znajdujących się w budynku na sąsiedniej działce w dniu równonocy (21 marca) w godzinach 7:00 - 17:00, tj. powyżej 1,5 godziny. Wojewoda stwierdził również, że przedmiotowa inwestycja spełnia także – wbrew zarzutom odwołania - wymagania dotyczące lokalizacji budynków z uwagi na bezpieczeństwo pożarowe. Z uwagi na bliskie usytuowanie inwestycji w stosunku do istniejących budynków (5,50 m do budynku mieszkalnego wielorodzinnego na działce nr ew. [...] oraz 4,20 m do budynku mieszkalnego jednorodzinnego i 2,0 m do budynku gospodarczego znajdujących się na działce nr ew [...]), od strony tych budynków zaprojektowano dwie ściany ppoż. Zgodnie z § 271 ust. 10 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Ściany ppoż. o gr. 39 cm wykonano z bloczków gazobetonowych o gr. 24 cm i warstwy wełny mineralnej o gr. 15 cm. Z projektu budowlanego (str. 32) wynika natomiast, że dla planowanego budynku wymaganą klasą odporności pożarowej jest klasa "C" ze wszystkimi elementami nierozprzestrzeniającymi ognia, natomiast dla poszczególnych elementów budynku określono klasę odporności ogniowej: R 60 - dla głównej konstrukcji nośnej, R 15 - dla konstrukcji dachu, REI 60 - dla stropu, El 30 - dla ściany zewnętrznej, REI 120 - dla ściany oddzielenia ppoż., El 15 - dla ściany wewnętrznej, RE 15 - dla przekrycia dachu, El 15 - dla obudowy poziomowej drogi ewakuacyjnej oraz dla przedsionka przeciwpożarowego - obudowę w klasie odporności ogniowej El 60 oraz drzwi min. El 30. Elementy budynku spełniają zatem wymagania dotyczące klasy odporności ogniowej zawarte w § 216 ust. 1 rozporządzenia. Z kolei ściany ppoż. spełniają warunek wynikający z § 232 ust. 4 rozporządzenia, ponadto wysunięto je poza lica ścian zewnętrznych budynku, co zgodne jest z § 235 ust. 2. Projekt budowlany planowanej inwestycji został ponadto uzgodniony z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych mgr. inż. D. W.. Wojewoda stwierdził również brak naruszenia przez organ I instancji art. 73 § 1 kpa przez to, że organ ten nie uwzględnił wniosku skarżącego zawartego w piśmie z dnia [...] czerwca 2016r. o wydanie kserokopii całości projektu budowlanego, wyjaśniając w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że wprawdzie przepis ten uprawnia stronę do wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów, ale z przepisu tego wynika jednocześnie, że organ obowiązany jest jedynie umożliwić stronie wykonanie jej uprawnienia, w szczególności umożliwić skorzystanie z posiadanych urządzeń technicznych, a o to skarżący w niniejszej sprawie nie wnosił. Wojewoda nie podzielił też zarzutu naruszenia przez organ I instancji zasady czynnego udziału stron w postępowaniu przez to, że nie uwzględnił wniosku skarżącego z dnia [...] czerwca 2016 r. o przedłużenie terminu do zgłaszania uwag. Wojewoda wyjaśnił, że stronom przysługuje prawo wglądu do akt na każdym etapie postępowania, a więc skarżący mógł z tego prawa skorzystać. Poza tym o prawie zapoznania się z aktami sprawy w terminie 7 dni skarżący został poinformowany zawiadomieniem z dnia [...] czerwca 2016 r., natomiast zaskarżoną decyzję wydano [...] czerwca 2016 r., a więc skarżący miał wystarczająco dużo czasu na zapoznanie się z aktami i wykonanie niezbędnych kserokopii. Za niezasadny uznał również Wojewoda zarzut skarżącego dotyczący niezawiadomienia właścicieli nieruchomości nr ew. [...] o prowadzonym postępowaniu wyjaśniając, że działka ta nie graniczy bezpośrednio z nieruchomością inwestora (pomiędzy działką nr ew. [...] a działką nr ew. [...], objętą inwestycją, znajduje się bowiem działka nr ew. [...]). Działka nr ew. [...] słusznie nie została objęta obszarem oddziaływania inwestycji w rozumieniu art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego. Projektowany budynek zlokalizowano w odległości 4 m od granicy działki nr ew. [...] oraz w odległości 8,35 m od budynku mieszkalnego wielorodzinnego na działce nr ew. [...], obiekt ten nie wprowadza zatem ograniczeń dla tych działek, a więc współwłaścicielom nieruchomości nr ew. [...] nie przysługuje przymiot strony. Wojewoda stwierdził ponadto, że projekt budowlany przewiduje budowę budynku dwukondygnacyjnego z częściowo zagospodarowanym poddaszem, co potwierdza rysunek poddasza (str. 52 proj. bud.), a inwestor uzyskał wymagane prawem dokumenty w tym m.in. pozytywną opinię Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w L. z Delegaturą w B. P. w zakresie realizacji przedmiotowej inwestycji, na co wskazuje załączone do projektu pismo z dnia [...] maja 2016 r. Uchylając w konsekwencji decyzję organu I instancji Wojewoda zalecił temu organowi prawidłowe ustalenie wszystkich stron postępowania oraz zapewnienie im czynnego udziału w każdym stadium postępowania i umożliwienie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, a także zapewnienie zgodności planowanej inwestycji z zapisami planu oraz przyjętych rozwiązań z przepisami techniczno – budowlanymi i zobowiązanie inwestora do przedłożenia kompletnego projektu budowlanego, sporządzonego i sprawdzonego przez uprawnionych projektantów wraz z ich aktualnymi zaświadczeniami o przynależności do właściwego samorządu zawodowego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie R. K. domagał się uchylenia decyzji organu odwoławczego, zarzucając wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem przepisów postępowania, tj. art. 73 kpa i art. 28 kpa w zw. z art. 61 § 4 kpa w zw. z art. 8 i 77 kpa i prawa materialnego tj. art. 28 ust.2 ustawy Prawa budowlanego. Skarżący podniósł, że organ I instancji bezpodstawnie odmówił mu wydania kserokopii projektu budowalnego z powołaniem się na to, że projekt objęty jest ochroną praw autorskich, zaś organ odwoławczy wadliwie odmowę tę zaakceptował. Skarżący podniósł, że z orzecznictwa sądowo - administracyjnego wynika, że udostępnienie projektu budowlanego, jako części akt sprawy administracyjnej, nie narusza ani praw osobistych, ani majątkowych twórcy projektu, nie uprawnia bowiem strony, której projekt udostępniono, do jego wykorzystania dla celów innych niż procesowe. Poza tym prawo strony wynikające z art. 73 kpa dotyczy całości akt postępowania, a więc organ administracji nie może dokonywać wyłączenia części akt. Uzasadniając natomiast naruszenie art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego skarżący podniósł, że organ odwoławczy stwierdzając, że mieszkańcy nieruchomości oznaczonej nr ewid. [...] nie mają przymiotu strony postępowania, gdyż nieruchomość ta nie pozostaje w strefie oddziaływania projektowanej inwestycji, jednocześnie zakwestionował prawidłowość sporządzenia analizy oddziaływania. Argumentacja organu jest więc niespójna, co stanowi naruszenie zasady postępowania administracyjnego wyrażającej się w prowadzeniu postępowania przez organy władzy publicznej w sposób budzący zaufanie. Organ odwoławczy powinien w tej sytuacji dokonać własnych ustaleń, w szczególności określić wszystkie przepisy odrębne, które wprowadzają ograniczenia w zagospodarowaniu - wykorzystaniu danego terenu i na ich podstawie ustalić możliwość oddziaływania określonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego oraz zakres i zasięg tego oddziaływania. Organ odwoławczy nie mógł natomiast ograniczyć się tylko do stwierdzenia, że działka nr ewid. [...] nie znajduje się w sferze oddziaływania obiektu (a więc właściciele tej działki nie mają statusu strony), tylko dlatego, że pomiędzy nią a nieruchomością objętą inwestycją znajduje się działka nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, bowiem zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Została ona wydana na podstawie art.138 § 2 kpa. Zgodnie z tym przepisem - organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Kontrolując legalność zaskarżonej decyzji stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające wydanie tej decyzji na podstawie przytoczonego przepisu. W świetle bowiem art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę tylko wówczas, gdy nie zostaną spełnione wymagania określone w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4. Te wymagania to (art. 35 ust.1): 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Z kolei przepis art. 32 ust. 4 wymaga od inwestora, by: 1) złożył wniosek o pozwolenie na budowę w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a ponadto 1a) w okresie ważności pozwoleń, o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 26 ust. 1, oraz decyzji, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz. U. z 2013 r. poz. 934 i 1014 oraz z 2015 r. poz. 1642), jeżeli są one wymagane; 2) złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.Organ odwoławczy zasadnie stwierdził nieprawidłowości przedłożonego przez inwestora R. I. projektu budowlanego i niezgodność z planem, co uzasadniało uchylenie pozytywnej decyzji organu I instancji. W niniejszej sprawie Wojewoda dokonując oceny przedstawionego przez inwestora projektu budowlanego stwierdził szereg braków w wyżej wskazanym zakresie. Organ stwierdził mianowicie, że wymagane jest zapewnienie min. 1 miejsca postojowego na każde rozpoczęte 100 m2 powierzchni użytkowej, co wynika z § 4 ust. 16 planu, a warunku tego przedstawiony projekt budowlany nie spełnia. Wskazał również, że konieczne jest również poprawienie projektu budowlanego w następującym zakresie: należy sporządzić prawidłowo mapę do celów projektowych (str. 5 proj. bud.), tj. z uwzględnieniem istniejących w obszarze objętym inwestycją w planie miejscowym linii rozgraniczających, należy uzupełnić stronę tytułową projektu i oświadczenia projektantów i sprawdzających o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej o dane wskazane w § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego na stronie tytułowej projektu budowlanego, dołączyć do projektu aktualne w dacie nanoszenia poprawek zaświadczenia projektantów o ich przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego, uzupełnić projekt o rozwiązania dotyczące zjazdu z nieruchomości nr ew. [...] oraz uzbrojenia terenu, co było objęte wnioskiem o pozwolenie na budowę, usunięcie rozbieżności projektu zagospodarowania działki z projektem instalacji wod. - kan. w zakresie przyłącza wodociągowego (str. 26 w zw. ze str. 76 proj. bud.), precyzyjnie określić obszar oddziaływania inwestycji, odnosząc się do objęcia tym obszarem działki nr ewid. [...] oraz uzupełnić informację dotyczącą BIOZ o stronę tytułową. Wojewoda wskazał również, że należy także zapewnić w projekcie jednoznaczne rozwiązania dotyczące odprowadzania wód opadowych zgodnie z wymaganiami § 29 rozporządzenia tj. by nie były one kierowane na teren sąsiedniej nieruchomości. Powyższe nieprawidłowości stwierdzone przez Wojewodę nie zostały przez skarżącego zakwestionowane. Jego zarzuty w istocie sprowadzają się do niezapewnienia mu należytego udziału w postępowaniu poprzez odmowę przez organ I instancji wydania kserokopii projektu budowlanego oraz poprzez odmowę przedłużenia terminu na złożenie uwag w sprawie, a także zarzucił pominięcie jako stron postępowania właścicieli działki nr ewid. [...]. Odnosząc się do odmowy wydania skarżącemu kserokopii projektu budowlanego, należy stwierdzić, że odmowa jest prawidłowa, a argumentacja organu odwoławczego zasadna. W świetle art. 73 kpa, skarżący miał prawo samodzielnie sporządzić kserokopie (fotokopie) dokumentów z akt sprawy. O ile natomiast wykaże ważny interes, będzie mógł również domagać się uwierzytelnionych kopii. Zasady korzystania z prawa dostępu do akt sprawy szczegółowo wyjaśnił organ odwoławczy, dlatego nie można zarzucić temu organowi naruszenia przepisów. Podkreślić przy tym należy, że z prawa tego skarżący będzie mógł skorzystać w toku ponownego rozpoznawania sprawy przez organ I instancji. Również gdy chodzi o nieustosunkowanie się organu I instancji do żądania skarżącego zawartego w piśmie z dnia [...] czerwca 2016 r. o przedłużenie terminu do złożenia uwag w sprawie, stwierdzić należy, że Wojewoda zasadnie tego braku nie uznał za istotne uchybienie, stwierdzając, że skarżący został zawiadomiony o wszczęciu postępowania i przysługiwało mu prawo przeglądania akt i składania wniosków, o czy został w tym zawiadomieniu poinformowany. Podkreślić przy tym należy, że Wojewoda uchylając decyzję organu I instancji zarzucił temu organowi, że nie umożliwił wszystkim stronom zapoznania się ze złożonymi w sprawie pismami i odniesienia się do tych pism. Oznacza to, że na skutek zaskarżonej decyzji przy ponownym rozpatrywaniu sprawy, strony, w tym skarżący, zostaną powiadomione o możliwości ustosunkowania się tych pism, a więc będą mogły również złożyć dodatkowe wyjaśnienia. Niezasadny jest również zarzut skargi dotyczący niezapewnienia udziału w postępowaniu właścicielom działki nr ewid. [...]. Działka ta nie została objęta obszarem oddziaływania (k. 116-117 projektu), a więc słusznie Wojewoda stwierdził, że właściciele tej działki nie posiadają przymiotu strony w rozumieniu art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego. Bezspornie działka ta nie leży w bezpośrednim sąsiedztwie działki objętej inwestycją (jest oddzielona od niej działką nr ewid.[...]), a - jak zasadnie stwierdził Wojewoda - parametry inwestycji, w szczególności jej zlokalizowanie w odległości 8,35 m od budynku mieszkalnego wielorodzinnego na działce nr ew. [...], nie pozwalają na stwierdzenie jej oddziaływania na tę działkę. Skarżący wskazuje, że w przepisie art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, który określa strony postępowania w sprawie pozwolenia na budowę jest mowa o "obszarze oddziaływania obiektu", przez który należy rozumieć – zgodnie z art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego - "teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu, w tym zabudowy, tego terenu", a więc chodzi o przepisy prawne, z których takie ograniczenia wynikają, a nie o okoliczności faktyczne, a więc Wojewoda powinien wskazać takie przepisy odrębne, z których wynika brak oddziaływania inwestycji na działkę nr ewid. [...], a więc że w konsekwencji właściciele tej działki nie posiadają przymiotu strony w niniejszym postępowaniu. Zarzut ten nie jest trafny. Jednym z takich przepisów jest bowiem przepis art. 140 kc, który stanowi, że "w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego właściciel może, z wyłączeniem innych osób, korzystać z rzeczy zgodnie ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem swego prawa, w szczególności może pobierać pożytki i inne dochody z rzeczy. W tych samych granicach może rozporządzać rzeczą". Przyznanie przymiotu strony w postępowaniu w przedmiocie pozwolenia na budowę właścicielowi sąsiedniej nieruchomości byłoby jednak – w świetle art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego – możliwe tylko wówczas, gdyby inwestycja ograniczała uprawnienia właściciela, o których mowa w art. 140 kc, w sposób określony w art. 144 kc. Przepis ten bowiem stanowi, że "właściciel nieruchomości powinien przy wykonywaniu swego prawa powstrzymywać się od działań, które by zakłócały korzystanie z nieruchomości sąsiednich ponad przeciętną miarę, wynikającą ze społeczno-gospodarczego przeznaczenia nieruchomości i stosunków miejscowych". Oznacza to, że w takim zakresie prawo własności nie podlega ochronie, a zatem o ile inwestycja nie zakłóca korzystania z nieruchomości ponad przeciętną miarę, to nie można mówić o ograniczeniu podlegającego ochronie prawa własności działek sąsiednich. Dla oceny tego, konieczne jest więc ustalenie czy cechy inwestycji (w tym odległości od budynków na działkach sąsiednich) mogą spowodować "zakłócenie korzystania z nieruchomości sąsiednich ponad przeciętną miarę". W świetle powyższego, stwierdzenie Wojewody, że sporna inwestycja ze względu na jej usytuowanie w znacznej odległości (ponad 8 m) od budynku na działce nr ewid. [...], nie oddziałuje na tę działkę, jest wystarczające dla przyjęcia, że właściciele tej działki nie posiadają przymiotu strony. Cechy inwestycji świadczą o tym, że nie ogranicza ona w niedopuszczalny sposób wykonywania prawa własności tej działki. Zarzut skarżącego o pominięciu właścicieli tej działki w postępowaniu jest więc nieuzasadniony. Z tych względów skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz.718).