II SA/Lu 1182/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. H. na pismo Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie działalności Powiatowego Lekarza Weterynarii postanawia odrzucić skargę. W dniu 30 listopada 2016 r. wpłynęła do Sądu skarga W. H. na pismo Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] r., znak: [...], dotyczące skargi W. H. na nieprawidłowość czynności kontrolnych podjętych w dniu 16 maja 2016 r. przez działających z upoważnienia Powiatowego Lekarza Weterynarii pracowników Powiatowego Inspektoratu Weterynarii . W odpowiedzi na skargę organ przedstawił przebieg postępowania w sprawie oraz wniósł o oddalenie skargi z uwagi na jej niezasadność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.; dalej także: "K.p.a.") oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy tych ustaw. Ponadto, stosownie do art. 3 § 3 P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W niniejszej sprawie jest poza sporem, że upoważnieni pracownicy Powiatowego Inspektoratu Weterynarii w dniu 16 maja 2016 r. przeprowadzili czynności kontrolne w gospodarstwie skarżącego w miejscowości B. , gmina K., w związku z przesłaną do organu informacją dotyczącą niewłaściwych warunków utrzymania świniodzików w tym gospodarstwie. W dniu 10 czerwca 2016 r. skarżący złożył zastrzeżenia do protokołu z tych czynności kontrolnych, składając jednocześnie skargę (uzupełnioną pismem z dnia 19 lipca 2016 r.) na nienależyte wykonywanie obowiązków służbowych przez pracowników organu uczestniczących w postępowaniu kontrolnym. Skarżący zażądał "podjęcia stosownych czynności wobec tak rażącego sposobu postępowania wyżej wymienionych funkcjonariuszy" (k. 17 akt administracyjnych). Wojewódzki Lekarz Weterynarii udzielił skarżącemu odpowiedzi na tę skargę w pismach z dnia 11 lipca 2016 r. oraz 9 sierpnia 2016 r., w trybie art. 237 § 1 K.p.a. (k. 21, 24 akt administracyjnych). Podkreślenia wymaga, że zaskarżone pismo, wbrew twierdzeniom skarżącego, nie stanowi decyzji administracyjnej, lecz zostało skierowane do skarżącego jako odpowiedź na jego skargą dotyczącą działalności Powiatowego Lekarza Weterynarii , w trybie art. 227 § 1 w związku z art. 229 pkt 2 K.p.a. Skarga na działalność tego organu, została zatem wniesiona w trybie tzw. postępowania skargowego, regulowanego przepisami działu VIII K.p.a. W postępowaniu tym nie rozstrzyga się żadnej sprawy administracyjnej, jedynie informuje się wnioskodawcę (zainteresowanego) o sposobie załatwienia tzw. skargi powszechnej. Przedmiotem skargi powszechnej przewidzianej art. 227 i nast. K.p.a. może być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Postępowanie w sprawie tego typu skarg cechuje się tym, że nie ma w nim stron postępowania, nie rozstrzyga się o indywidualnych prawach, to jest nie wydaje się aktów adresowanych do skarżącego, a jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych, zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. W konsekwencji, działania administracji publicznej będące przedmiotem tego typu skarg nie podlegają kontroli sądów administracyjnych z uwagi na to, że nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów poddawanych kognicji tych sądów, w oparciu o art. 3 § 2 P.p.s.a. W związku z tym, w przypadku wniesienia skargi do organu administracji na podstawie art. 227 i nast. K.p.a., stronie nie służy skarga do sądu administracyjnego ani na bezczynność organu, ani na wynik tego postępowania. Podkreślić należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone jest stanowisko, zgodnie z którym, w sprawach dotyczących postępowania skargowego (skargi powszechnej) nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 1 lutego 2007 r., I OSK 395/06, LEX nr 362475; postanowienie WSA w Lublinie z dnia 31 grudnia 2007 r., III SA/Lu 586/07, Wspólnota 2008, nr 3, s. 47; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 24 listopada 2006 r., III SA/Wa 948/06, LEX nr 295005). W związku z tym złożona w niniejszej sprawie skarga podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Przepis ten stanowi bowiem, że sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Niezależnie od tego wskazać trzeba, że skarga podlegałaby odrzuceniu nawet gdyby uznać, że jej przedmiotem jest zawarta w zaskarżonym piśmie Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] r., znak: [...], "odmowa merytorycznego procedowania wniosków przedłożonych pismem z dnia 19 lipca 2016 r." – na co wskazuje skarżący w swoim piśmie procesowym z dnia 14 grudnia 2016 r., skierowanym do Sądu. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że w powyższym piśmie z dnia 19 lipca 2016 r. skarżący, uzupełniając swą skargę na działających z upoważnienia Powiatowego Lekarza Weterynarii pracowników Powiatowego Inspektoratu Weterynarii , wniósł dodatkowo o: "I. Bezzwłoczne sprostowanie (i doręczenie mi odrębnym pismem) "stwierdzenia", iż moja skarga wpłynęła z naruszeniem 7 dniowego terminu na złożenie uwag do protokołu kontroli. II. Przedłożenie mi dokumentacji świadczącej o (wymienionym w przedmiotowym piśmie) rzekomym byłym wyznaczeniu mi terminu kontroli. Ponadto - w ogóle jakie prawo formułowania wobec mnie żądań - miała osoba, która nie dokonała (co zostało również stwierdzone w Pana piśmie) legalizacji prawnej swojego wejścia na teren mojego gospodarstwa? III. Przedłożenie mi w formie pisemnej (powołanych w przedmiotowym piśmie) rzekomych ,,przyczyn leżących po mojej stronie trudności w dostępie do obiektu". IV. Przedłożenia mi pisemnej informacji o czasie stwierdzonej "mojej nieobecności w rzekomo wyznaczonym mi terminie kontroli". V. Anulowanie zaskarżonego uprzednim moim pismem protokołu "kontroli" jako bezzasadnego wobec przedstawionych w niniejszym wniosku faktów" (k. 22-23 akt administracyjnych). Nie budzi wątpliwości Sądu, że zawarte w tym piśmie "wnioski" dotyczą w istocie zastrzeżeń skarżącego co do treści opisanego wyżej protokołu kontroli, sporządzonego przez pracowników organu pierwszej instancji w dniu 16 maja 2016 r. (k. 7-14 akt administracyjnych). W świetle zaś art. 3 § 2 i § 3 P.p.s.a. na rozstrzygnięcie w przedmiocie odmowy uwzględnienia takich żądań nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Z tych względów i na podstawie powołanych przepisów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.