II SA/Lu 120/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia - w zakresie wniosku Burmistrza T. o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania p o s t a n a w i a odmówić dopuszczenia Burmistrza do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania. Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza z dnia [...], nr [...], którą organ ten – po rozpatrzeniu wniosku W. Sp. z o.o. – odmówił ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie elektrowni wiatrowych wraz z drogami dojazdowymi i obiektami infrastruktury technicznej na działkach znajdujących się w obrębie miejscowości T. W. Sp. z o.o. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę w ww. decyzję ostateczną. W dniu 22 maja 2015 r. do Sądu wpłynęło pismo radcy prawnego W. J., w którym - działając jako pełnomocnik Burmistrza - zgłosił on swój udział w niniejszej sprawie, załączając poświadczony za zgodność z oryginałem odpis udzielonego mu przez powyższy organ pełnomocnictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że wobec faktu, iż Burmistrz dotychczas nie brał udziału w niniejszej sprawie w charakterze uczestnika postępowania sądowego zainicjowanego skargę W. Sp. z o.o., rozpoznawany wniosek pełnomocnika tego organu należało potraktować jako wniosek Burmistrza o dopuszczenie do udziału w przedmiotowym postępowaniu w tym charakterze. Rozstrzygnięcie tej kwestii w istocie bowiem będzie również decydowało o możliwości udziału w niniejszym postępowaniu radcy prawnego W. J. w charakterze pełnomocnika Burmistrza. Zgodnie z art. 33 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego którą utrzymano w mocy decyzję Burmistrza . Tym samym wnioskodawca jest w niniejszej sprawie organem orzekającym w pierwszej instancji postępowania administracyjnego. W orzecznictwie ugruntowany jest natomiast pogląd, że powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego jak i sądowoadministracyjnego. Rola jednostki samorządu terytorialnego w postępowaniu administracyjnym jest bowiem wyznaczona przepisami prawa materialnego. Może być ona, jako osoba prawna, stroną tego postępowania i wówczas organy ją reprezentujące będą broniły jej interesu prawnego korzystając z gwarancji procesowych, jakie przepisy k.p.a. przyznają stronom. Ustawa jednak może organowi jednostki samorządu terytorialnego wyznaczyć rolę organu administracji publicznej w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 k.p.a., wtedy będzie on bronił interesu jednostki samorządu terytorialnego w formach właściwych dla organu prowadzącego postępowanie. Włączenie organów samorządowych do systemu organów administracji publicznej prowadzących postępowanie w konkretnej sprawie znacznie ogranicza zakres uprawnień procesowych tych jednostek, jako osób prawnych (por. uchwała siedmiu sędziów NSA z dnia 19 kwietnia 2003 r., sygn. akt OPS 1/03, publ. ONSA 2003/4/115). Podkreślić należy, że powyższy pogląd znajduje odzwierciedlenie również w innych orzeczeniach Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyroki NSA: z dnia 16 lutego 2005 r., sygn. akt OSK 1017/04, LEX nr 171164; z dnia 28 maja 2009 r., sygn. akt I OSK 782/08, publ. Wspólnota 2009/24/30; z dnia 12 marca 2010 r., sygn. akt I OSK 1428/08, LEX nr 595137, a także postanowienia NSA: z dnia 6 lutego 2009 r. sygn. akt I OSK 67/09 oraz z dnia 14 października 2009 r., sygn. akt I OSK 67/09 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Ponadto prezentowane stanowisko znalazło potwierdzenie w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 29 października 2009 r. sygn. K 32/08 (publ. OTK-A 2009/9/139), w którym Trybunał uznał za zgodny z art. 165 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przepis art. 33 § 1 i 2 p.p.s.a. w zakresie, w jakim pozbawia on prawa do udziału na prawach strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym gminę, której wójt (burmistrz, prezydent) wydał decyzję, jako organ pierwszej instancji, a także za zgodny z art. 165 ust. 1 i 2 Konstytucji RP przepis art. 50 § 1 p.p.s.a. w zakresie, w jakim odmawia jednostce samorządu terytorialnego prawa do wnoszenia skarg do sądów administracyjnych w sprawach, w których organ danej jednostki rozpatrywał sprawę administracyjną i wydał decyzję w I instancji. Z przytoczonych wyżej względów wniosek Burmistrza o dopuszczenie go do udziału w sprawie w charakterze uczestnika przedmiotowego postępowaniu sądowego, w sytuacji, gdy wskazany organ gminy wydał w tej sprawie decyzję w pierwszej instancji postępowania administracyjnego, nie może zostać uwzględniony i podlega oddaleniu na zasadzie art. 33 § 2 p.p.s.a. Okoliczność ta pośrednio decyduje również o braku możliwości udziału radcy prawnego W. J. w przedmiotowym postępowaniu w charakterze pełnomocnika Burmistrza . Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji postanowienia.