II SA/Lu 121/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a przyznać T. W. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. T. W. w skardze z dnia 9 lutego 2009 r. wniosła o przyznanie pomocy prawnej. Strona skarżąca wezwana do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wniosła wypełniony i podpisany urzędowy formularz symbol PPF w zakreślonym terminie (data na prezentacie) żądając przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Referendarz sądowy stwierdził, że: Wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przesłanka przyznania prawa pomocy osobie fizycznej sformułowana w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oparta jest na zwrotach szacunkowych, których samodzielne stosowanie wywołuje konieczność oszacowania wystąpienia określonego w zwrocie szacunkowym stanu faktycznego. Dlatego oceniając zasadność wniosku należy wziąć pod uwagę z jednej strony wysokość obciążeń finansowych związanych z danym postępowaniem, a z drugiej realne, istniejące w chwili składania wniosku możliwości finansowe strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy. Stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego w sprawie niniejszej wynosi 240 złotych netto (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – 292,80 złotych brutto (§2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Z oświadczenia strony skarżącej wynika, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, nie posiada żadnych oszczędności, nieruchomości ani przedmiotów wartościowych i utrzymuje się z emerytury w kwocie [...] złotych brutto. W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca wykazała, że poniesienie przez nią minimalnych kosztów wynagrodzenia adwokata spowoduje uszczerbek w jej kosztach utrzymania koniecznego. Miesięczny dochód strony skarżącej wynosi [...] złotych brutto zaś minimalne wynagrodzenie adwokata w sprawienie niniejszej wynosi [...] złotych brutto. Tak więc gdyby strona skarżąca ustanowiła adwokata z wyboru poniesienie jego wynagrodzenia w minimalnej wysokości spowodowałoby, że stronie skarżącej na pokrycie miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego pozostałaby kwota [...] złotych brutto. Kwota ta w ocenie referendarza sądowego nie jest w stanie pokryć stałych miesięcznych kosztów utrzymania osoby samodzielnie prowadzącej gospodarstwo domowe bez względu na rzeczywistą wysokość tych kosztów. Skoro zaś kwota ta nie jest w stanie pokryć wydatków związanych z miesięcznymi kosztami utrzymania koniecznego to przyjąć należy, że poniesienie kosztów minimalnego wynagrodzenia adwokata skutkować będzie uszczerbkiem w miesięcznych kosztach utrzymania koniecznego strony skarżącej. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało orzec jak w postanowieniu.