II SA/Lu 1212/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Kierek, Sędziowie Jerzy Drwal/asesor/, Krystyna Sidor (spr.), Protokolant Joanna Janiak, po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. L. na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : protestu do planu miejscowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę Rada Gminy uchwałą Nr XXXV/189/2002 z dnia 9 sierpnia 2002 r. podjętą na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tj. Dz.U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) i art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tj. Dz.U. z 1999r. Nr 15, poz. 139 ze zm.), odrzuciła w całości protest A. L., właściciela działek nr nr 842/10, 640/9, 640/7, 640/5 położonych w P. , dotyczący terenów przemysłowych oznaczonych w obowiązującym planie symbolem K 21P. W uzasadnieniu uchwały odrzucającej protest podano, że skarżący kwestionuje ustalenia planu obowiązującego, przyjętego uchwałą Rady Gminy Nr XXXVII/146/98 z dnia 18 czerwca 1998r. W obecnym postępowaniu dotyczącym projektu zmian planu zagospodarowania przestrzennego gminy nie nastąpiły zmiany funkcji terenu, którego protest dotyczy. Rada Gminy znała, że powyższe oznacza, iż wniesiony protest jako nieuzasadniony i podlega odrzuceniu. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego A. L. podnosił, że lokalizacja przemysłu w sąsiedztwie jego działek już ujemnie wpływa na jego nieruchomość i nadal będzie uniemożliwiała prowadzenie gospodarki rolnej na terenie o dobrej glebie i dużych walorach krajobrazowych. Rada Gminy w odpowiedzi na skargę podtrzymała argumenty zaskarżonej uchwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako pozbawiona podstaw prawnych. Prawidłowe jest stanowisko zaskarżonej uchwały, że skarżącemu, który kwestionuje ustalenia przyjęte w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dotyczące terenu sąsiadującego z jego nieruchomością przysługuje protest jako środek zmierzający do zmiany proponowanych zapisów planu. Skarżący nie jest bowiem właścicielem terenu obejmującego obszar przeznaczony w aktualnie obowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego pod tereny przemysłowe, a ponadto projektowana zmiana planu nie dotyczy tegoż terenu, skoro nie uległa zmianie istniejąca funkcja terenu. W świetle powyższego nie został naruszony interes prawny bądź uprawnienia A. L. - projektowaną zmianą planu miejscowego, co oznacza, że przysługującym mu środkiem do wyrażenia sprzeciwu na etapie zmian planu był protest. Uchwała o odrzuceniu protestu nie podlega zaskarżeniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego, gdyż tak postanowił ustawodawca w art. 23 ustawy z dnia 7 lipca1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tj. Dz.U. z 1999r. nr 15, poz. 139 ze zm.). Wniesiona zatem skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270).