II SA/Lu 1213/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor (spr.), Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak, Asesor WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant stażysta Tomasz Wójcik, po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi H. L. na uchwałę Rady Gminy z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie protestów do planu miejscowego I stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały, która nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku II zasądza od Rady Gminy na rzecz H. L. 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Rada Gminy uchwałą Nr XXXV/189/2002 z dnia 9 sierpnia 2002 r. podjętą na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) i art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) odrzuciła w całości protest A.L., właściciela działek Nr Nr 842/10, 640//9 , 640/7, 640/5 położonych w P., dotyczący terenów przemysłowych oznaczonych w obowiązującym planie symbolem K 21P. W złożonym proteście A. L. podniósł, że nie wyraża zgody na zlokalizowanie w sąsiedztwie jego działki terenów przemysłowych. W uzasadnieniu uchwały odrzucającej protest podano, że skarżący kwestionuje ustalenia planu obowiązującego, przyjętego uchwałą Rady Gminy uchwałą Nr XXXVII/146/98 z dnia 18 czerwca 1998r. W obecnym postępowaniu dotyczącym projektu zmian planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...] nie nastąpiły zmiany funkcji terenu, którego protest dotyczył. Rada Gminy uznała, że powyższe oznacza, iż wzniesiony protest jako nieuzasadniony podlega odrzuceniu. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego A. L. podnosił, że lokalizacja przemysłu w sąsiedztwie jego działek już ujemnie wpływa na jego nieruchomość i nadal będzie uniemożliwiała prowadzenia gospodarki rolnej na terenie o dobrej glebie i dużych walorach krajobrazowych. Rada Gminy w odpowiedzi na skargę podtrzymała argumenty zaskarżonej uchwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako pozbawiona podstaw prawnych. Prawidłowe jest stanowisko zaskarżonej uchwały, że skarżącemu, który kwestionuje ustalenia przyjęte w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, dotyczące terenu sąsiadującego z jego nieruchomością przysługuje protest jako środek zmierzający do zmiany proponowanych zapisów planu. Skarżący nie jest bowiem właścicielem terenu obejmującego obszar przeznaczony w aktualnie obowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego pod tereny przemysłowe, a ponadto projektowana zmiana planu nie dotyczy tegoż terenu, skoro nie uległa zmianie istniejąca funkcja terenu. W świetle powyższego nie został naruszony interes prawny bądź uprawnienia A. L. - projektowaną zmianą planu miejscowego co oznacza, że przysługującym mu środkiem do wyrażenia sprzeciwu na etapie zmian planu był protest. Uchwała o odrzuceniu protestu nie podlega zaskarżeniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego, gdyż tak postanowił ustawodawca w art. 23 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tj. Dz. U z 1999 r. Nr15, poz. 139 ze zm.). Wniesiona zatem skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).