II SA/Lu 1240/13

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. S. A. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego I. A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi S. S. A. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego I. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy mającej na celu wsparcie procesu integracji cudzoziemca p o s t a n a w i a I. przyznać S. S. A. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, o wyznaczenie którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w L; II. umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie. I. A. działając jako przedstawiciel ustawowy córki S. S. A. na urzędowym formularzu symbol PPF wniósł o przyznanie S. S. A. prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadnił tym, że wraz z córką i żoną mieszka w Rzeczypospolitej Polskiej, gdzie on i córka objęci są ochroną uzupełniającą zaś matka skarżącej przebywa na podstawie zgody tolerowanej. Rodzice skarżącej przybyli do Rzeczypospolitej Polskiej jako uchodźcy bez żadnego majątku a jedynie z dokumentami. Rodzice skarżącej jak i ona nie posiadają żadnego majątku. Ojciec skarżącej jest zarejestrowany w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku zaś matka opiekuje się skarżącą. Rodzina skarżącej utrzymuje się z zasiłku rodzinnego w kwocie [...] złotych oraz zasiłku celowego wynoszącego od [...] złotych do [...] złotych miesięcznie. Ojciec skarżącej podejmuje prace dorywcze. W miesiącu styczniu bieżącego roku z tytułu prac dorywczych zarobił [...] złotych. Kwota ta przeznaczona została na opłacenie czynszu za wynajmowane mieszkanie. W ponoszeniu stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego skarżącą i jej rodzinę wspomagają znajomi i sąsiedzi. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. Nr 0, poz. 270, zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania nie mają osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osoby posiadające dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353). Z drugą z wymienionych sytuacji mamy doczynienia w sprawie niniejszej. Dochody rodziny skarżącej są bowiem na tyle niskie, że – w ocenie referendarza sądowego – nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym. Ocenę tą potwierdza to, że w ponoszeniu stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego skarżącą i jej rodzinę wspomagają znajomi i sąsiedzi. Ze względu jednak na to, że na mocy art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. skarżąca jest w niniejszej sprawie zwolniona od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych jej żądanie zwolnienia od kosztów sądowych uznać należy za bezprzedmiotowe. Zatem postępowanie o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sadowych podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z tego powodu referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata i umorzył postępowanie o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.