II SA/Lu 127/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego - w zakresie wniosku pełnomocnika skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 12 marca 2013 r., sygn. akt II SA/Lu 127/13 p o s t a n a w i a przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. W dniu 10 lipca 2013 r. (data nadania) pełnomocnik skarżącej E. D.– [...] J. G. – wraz ze skargą kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie dnia 12 marca 2013 r., sygn. akt II SA/Lu 127/13, złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tej skargi. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej wskazała, że skarżąca, po doręczeniu jej powyższego wyroku z uzasadnieniem, a w trakcie biegu terminu do złożenia skargi kasacyjnej od tego orzeczenia, dochowując należytej staranności, zwróciła się do tut. Sądu o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego, który to wniosek referendarz sądowy postanowieniem z dnia 14 maja 2013 r. uwzględnił. Następnie wyznaczona w sprawie pełnomocnik, niezwłocznie po otrzymaniu zawiadomienia od Okręgowej Izby Radców Prawnych o ustanowieniu jej pełnomocnikiem E. D., złożyła wniosek o wyrażenie zgody na wykonanie fotokopii z akt sprawy celem zapoznania się z nią i sporządzenia skargi kasacyjnej. Fotokopie te zostały wykonane w dniu 27 czerwca 2013 r. Zdaniem pełnomocnika strony, przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej ustała w niniejszej sprawie w dniu, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość jej wniesienia po zapoznaniu się z aktami sprawy. Z kolei brak winy skarżącej w uchybieniu tego terminu uznać należy za co najmniej uprawdopodobniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz.270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl zaś art. 87 p.p.s.a., do przesłanek warunkujących skuteczność wniosku o przywrócenie terminu zalicza się: uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy strony, złożenie wniosku w terminie siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu oraz równoczesne dokonanie czynności, której strona nie dokonała w terminie. Dokonując ustaleń w powyższym zakresie w pierwszej kolejności należy wskazać, że wyrok Sądu z dnia 12 marca 2013 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 19 kwietnia 2013 r. (potwierdzenie odbioru - k. 34). Stąd też – stosownie do art. 177 w zw. z art. 83 § 2 p.p.s.a. – termin do wniesienia skargi kasacyjnej od tego wyroku upłynął w dniu 20 maja 2013 r. Podkreślić jednak należy, że skarżąca już w dniu 6 maja 2013 r. - w związku z istniejącym obowiązkiem sporządzenia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym - złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego, a cały pozostały bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął na realizację tego wniosku. Z tej przyczyny nie można zarzucić stronie skarżącej winy w uchybieniu przedmiotowego terminu. Bezsporne jest bowiem, że do czasu ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, skarżąca nie mogła skutecznie wnieść skargi kasacyjnej. Wskazać również należy, że pełnomocnik skarżącej, równocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, wniósł skargę kasacyjną, zatem dokonał czynności procesowej, która nie została dokonana w terminie. Nadto pełnomocnik strony, wnosząc w dniu 10 lipca 2013 r. o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej, zachował określony w art. 87 § 1 p.p.s.a. siedmiodniowy termin do dokonania tej czynności, biegnący od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Wprawdzie pełnomocnik ten – jak wynika z akt sprawy – otrzymał zgodę Przewodniczącego Wydziału na wykonanie fotokopii z akt sprawy celem zapoznania się z nią i sporządzenia skargi kasacyjnej już w dniu 25 czerwca 2013 r., zaś w dniu 27 czerwca 2013 r. fotokopie te wykonał, jednak należy mieć na uwadze, że należyte opracowanie i sporządzenie skargi kasacyjnej wymaga rzetelnego zaznajomienia się ze sprawą, przestudiowania akt sprawy, orzecznictwa i literatury prawniczej związanej z przedmiotem sprawy. Nadto pełnomocnik, przed wniesieniem skargi kasacyjnej, powinien zapoznać się ze stanowiskiem mocodawcy co do kierunku zaskarżenia lub poinformować o braku podstaw skargi. Nie sposób również pominąć, że zastosowanie literalnej wykładni przepisu art. 87 § 4 p.p.s.a. oznaczałoby, że termin do dokonania czynności, której uchybiono (w tym również sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej) przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu powinien zawsze zamykać się w ciągu 7 dni od daty, w której ustała przyczyna uchybienia terminu. Przyjęcie takiego założenia w praktyce prowadziłoby do ograniczenia pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu terminu do sporządzenia skargi kasacyjnej do 7 dni, liczonego od momentu, w którym mógł on zaznajomić się ze sprawą, co mogłoby uniemożliwić sporządzenie prawidłowo skonstruowanej skargi kasacyjnej. Dlatego należy przyjąć, że w wypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 p.p.s.a. dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik ten miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (por. postanowienie NSA z dnia 7 lipca 2009 r., sygn. akt II FZ 228/09, LEX nr 552691). Z tych względów Sąd uznał, że spełnione zostały przesłanki, od których zależy przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.