II SA/Lu 129/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca) Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak Sędzia NSA Anna Kwiatek po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. i T. małż. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego - w zakresie wniosku skarżących o wyłączenie sędziego WSA Ewy Ibrom, sędziego NSA Grażyny Pawlos-Janusz i sędziego NSA Jerzego Dudka p o s t a n a w i a: oddalić wniosek. Pismem z dnia 24 marca 2009 r. skarżący złożyli wniosek o wyłączenie składu sędziowskiego orzekającego w sprawie sygn. akt II SA/Lu 27/08. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 marca 2009 r. pismo to potraktowane zostało jako wniosek o wyłączenie sędziego WSA Ewy Ibrom, sędziego NSA Grażyny Pawlos-Janusz i sędziego NSA Jerzego Dudka. W uzasadnieniu wniosku skarżący powołali się na brak ich obiektywizmu i staranności oraz wydanie wyroku w sprawie II SA/Lu 27/08 bez podstawy prawnej. W oświadczeniach złożonych w związku z wnioskiem skarżących: sędzia WSA Ewa Ibrom, sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz i sędzia NSA Jerzy Dudek stwierdzili, iż brak jest podstaw do ich wyłączenia, ponieważ nie zachodzą okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności. Ze skarżącymi mieli styczność wyłącznie urzędowo w związku z innymi sprawami toczącymi się z ich udziałem przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek skarżących nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do przepisu art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Treść powołanego przepisu nie wskazuje jakiego rodzaju okoliczności mogłyby uzasadniać podejrzenie braku bezstronności i tym samym wyłączenie sędziego. Wobec powyższego zasadność wniosku o wyłączenie sędziego zależy od okoliczności faktycznych, jakie w każdym konkretnym przypadku mogą mieć wpływ na sposób przeprowadzenia postępowania oraz na treść podejmowanego rozstrzygnięcia przez sędziego. Mogą to być więc okoliczności wynikające ze stosunku osobistego pomiędzy sędzią, a jedną ze stron charakteryzujące się przede wszystkim istnieniem więzi emocjonalnej, której podstawą jest np. stosunek pokrewieństwa, przyjaźni, zależności służbowej, gospodarczej, społecznej, jak również wszelkie obiektywnie zaistniałe okoliczności, dające podstawę do powstania wątpliwości co do bezstronności sędziego. Stosownie do art. 20 p.p.s.a. wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodobniając przyczyny wyłączenia. Wniosek ten powinien zatem wskazywać okoliczności lub dowody uprawdopodobniające istnienie przyczyny uzasadniającej wyłączenie sędziego. Nie ulega więc wątpliwości, że wnioskodawca składając ów wniosek powinien wskazać fakty, które mogłyby wywołać wątpliwość co do bezstronności sędziego. Niedopuszczalne jest formułowanie zarzutów o generalnym braku bezstronności danego sędziego w oderwaniu od specyfiki i okoliczności konkretnej sprawy. Odnosząc powyższe uwagi do wniosku skarżących, podnieść należy, że w świetle przytoczonych wyżej przepisów prawa nie może on odnieść skutku. We wniosku tym skarżący nie wskazali jakiejkolwiek faktycznie istniejącej przyczyny uzasadniającej wyłączenie sędziów. W ocenie Sądu twierdzenia skarżących o braku obiektywizmu i staranności sędziów są jedynie wynikiem wydania przez ten skład orzekający wyroku w sprawie II SA/Lu 27/08 niezgodnego z oczekiwaniami skarżących i nie mogą przesądzać o zasadności wniosku, skoro strona niezadowolona z orzeczenia mogła je kwestionować w drodze skargi kasacyjnej. Podkreślić trzeba, że samo przeświadczenie strony o prowadzeniu przez sędziów postępowania w sposób wadliwy i nieobiektywny nie stanowi wystarczającej przesłanki uzasadniającej w myśl art. 19 p.p.s.a. ich wyłączenie. Oceny tej nie może zmienić subiektywne przekonanie strony co do wadliwego, niewłaściwego orzekania sędziów (postanowienie NSA z dnia 5 września 2008 r., sygn. akt I OZ 665/08, Lex 440113). Sformułowane przez skarżących zarzuty w żadnym razie nie znajdują potwierdzenia w konkretnych okolicznościach mogących wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziów orzekających w sprawie. W sprawie nie zachodzą też przyczyny określone w art. 18 § 1 p.p.s.a. powodujące wyłączenie sędziego z mocy samej ustawy. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 22 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało oddalić wniosek.