II SA/Lu 145/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.W. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie II SA/Lu 441/06 w przedmiocie zasiłku celowego - w zakresie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego p o s t a n a w i a ustanowić dla Z. W. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych . Z. W. złożył wniosek o przyznanie mu w niniejszej sprawie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. W formularzu wniosku PPF oświadczył, że jego jedynym źródłem dochodu jest świadczenie z ZUS w wysokości 597zł miesięcznie brutto, oraz że nie posiada żadnego majątku. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, w sytuacji, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie skarżącego ustanowienia radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym – art. 245 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy wnoszący jest osobą, której środki do życia ze względu na okoliczności życiowe są na tyle ograniczone, że zaspokajają jedynie podstawowe potrzeby życiowe w związku z czym poniesienie przez nią choć części kosztów sądowych prowadziłoby do powstania uszczerbku utrzymania koniecznego dla niej i jej rodziny. Przedstawione przez skarżącego oświadczenie na okoliczność jego sytuacji majątkowej daje podstawę do przyjęcia, że nie jest on w stanie ponieść kosztów ustanowienia radcy prawnego. Instytucja prawa pomocy obwarowana jest przesłanką braku realnej możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania i może być stosowana w okolicznościach nadzwyczajnych, skrajnie trudnych. W ocenie Sądu sytuacja Z. W., utrzymującego się wyłącznie z niskiej emerytury uzasadnia uwzględnienie wniosku. Z tych względów należało orzec, jak w sentencji postanowienia.