II SA/Lu 148/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec (sprawozdawca), Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Beata Basak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 listopada 2015 r. sprawy ze skargi Z. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie świadczeń z pomocy społecznej I. oddala skargę; II. przyznaje [...]A. S. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) należnego podatku od towarów i usług. Postanowieniem z dnia [...]., znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po ponownym rozpatrzeniu sprawy na wniosek Z. W., utrzymało w mocy postanowienie własne z dnia [...]., znak: [...] o odmowie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...]. Decyzją tą Kolegium utrzymało w mocy decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] z dnia [...]., nr [...] o odmowie przyznania Z. W. szeregu świadczeń z pomocy społecznej na wnioski z dnia: 2 grudnia 2012r., 20 sierpnia 2012r., 22 grudnia 2012r., 26 marca 2013r., 21 czerwca 2013r., 22 lipca 2013r., 25 lipca 2013r., 20 sierpnia 2013r., 21 sierpnia 2013r., 4 września 2013r., 6 listopada 2013r., 8 listopada 2013r., [...]., 17 grudnia 2013r., 7 grudnia 2012r., 10 marca 2014r., 10 kwietnia 2014r., 18 kwietnia 2014r. Odmawiając wznowienia postępowania zakończonego powyższą decyzją z dnia [...]., Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że Z. W. w tym samym dniu, w którym domagał się wznowienia tj. 15 października 2015r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na tę decyzję. Toczące się postępowanie sądowoadministracyjne stanowi natomiast negatywną przesłankę wznowienia postępowania administracyjnego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Z. W. domagał się uchylenia postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego, ogólnie kwestionując sposób orzekania przez organy obu instancji w jego sprawach oraz niekompetencję organów i ich pracowników/ członków. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W sytuacji występującej w sprawie organ prawidłowo wydał postanowienie na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. o odmowie wznowienia postępowania. Postanowienie takie ma charakter formalny i jest wydawane w przypadku niedopuszczalności wszczęcia postępowania wznowieniowego z powodów podmiotowych lub przedmiotowych, albo gdy uchybiono wymogom formalnym (por. wyrok NSA z dnia 30 stycznia 2008 r., II OSK 1949/06, LEX nr 437529). Jedną z przesłanek niedopuszczalności wznowienia postępowania jest złożenie wniosku o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją po wniesieniu na tę decyzję skargi do sądu administracyjnego. Powyższe stanowisko znajduje oparcie w treści art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej zwanej p.p.s.a.), regulującego skutki prawomocności orzeczeń sądu administracyjnego. Zgodnie z tym przepisem, prawomocne orzeczenie sądu wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, ale również inne sądy i inne organy państwowe. Pozytywny skutek prawomocności orzeczeń sądowych wyłącza zatem możliwość uruchomienia wewnątrzadministracyjnego postępowania przez organy administracji publicznej, tak na wniosek, jak i z urzędu. Nie mogłoby bowiem w tym postępowaniu zapaść inne rozstrzygniecie niż orzeczenie sądu administracyjnego rozpoznającego skargę na ostateczną decyzję (tak m. in. T. Woś, [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. 3, Warszawa 2009, s. 349, K. Sobieralski, Glosa krytyczna do wyroku WSA w Łodzi z 21 września 2007 r., I SA/Łd 744/07, OSP 2008, nr [...], s. 927-928, wyrok NSA z dnia 26 kwietnia 2006 r., II FSK 612/0500, ONSAiWSA 2007, nr [...], poz. 120). Rację ma więc Samorządowe Kolegium Odwoławcze, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego uniemożliwia wznowienie postępowania zakończonego zaskarżoną do sądu decyzją ostateczną. Jest to pogląd ugruntowany w doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych. Stanowi ono przeszkodę do wszczęcia postępowania administracyjnego nakierowanego na zmianę, uchylenie, stwierdzenie nieważności aktu lub wznowienie postępowania administracyjnego (zob. M.Jagielska, A.Wiktorowska, P.Wajda w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. prof. R. Hauser, prof. M. Wierzbowski, Wydawnictwo C.H. Beck, W. 2011, s. 306 i powołane tam orzecznictwo). Skoro więc skarżący Z. W. złożył w tym samym dniu wniosek o wznowienie postępowania i skargę na decyzję ostateczną wydaną w tym postępowaniu, to organ prawidłowo uznał niedopuszczalność wznowienia postępowania. Z tych względów skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz.270 ze zm.).