II SA/Lu 148/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Bartłomiej Pastucha po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. R. i S. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 29 stycznia 2025 r. znak: SKO.41/395/PR/2025 w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania odwoławczego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie decyzją z dnia 16 stycznia 2025 r. znak: SKO.41/4827/PR/2024, po rozpatrzeniu odwołania T. R. i S. R. (dalej także jako "skarżący"), utrzymało w mocy decyzje Wójta Gminy Konopnica z dnia 15 listopada 2024 r. znak: OŚR.6331.9.2017/2023.9 w przedmiocie odmowy nakazania właścicielom działek o nr ewid. [...] i [...] przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom na działce o nr ewid.[...] w miejscowości S., gmina K.. Z kolei postanowieniem z dnia 29 stycznia 2025 r. znak: SKO.41/395/PR/2025 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie, po rozpatrzeniu wniosku skarżących o zwieszenie postępowania prowadzonego z ich odwołania od ww. decyzji Wójta Gminy Konopnica z dnia 15 listopada 2024 r., na podstawie art. 123 w zw. z art. 98 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572, dalej jako "k.p.a.") odmówiło zawieszenia postępowania. T. R. i S. R. (reprezentowani przez adwokata M. B.) pismem z dnia 18 lutego 2025 r. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. W treści skargi jako jej przedmiot oznaczono zarówno wskazaną na wstępie decyzję Kolegium z dnia 16 stycznia 2025 r., jak i ww. postanowienie tego organu z dnia 29 stycznia 2025 r. Skarga na decyzję została zarejestrowana pod sygnaturą II SA/Lu 147/25, natomiast skargę na postanowienie wyłączono do odrębnego (niniejszego) postępowania o sygnaturze II SA/Lu 148/25. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna. Zakres kognicji sądów administracyjnych określają przepisy art. 3, art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."). Z regulacji tych wynika, że kontrola sądu administracyjnego obejmuje m.in. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym. Art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. ogranicza jednakże kognicję sądu w tym zakresie jedynie do postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty. Wyszczególnienie wymienionych wyżej aktów jest wyczerpujące, zatem skarga wniesiona na postanowienie organu administracji publicznej wydane w postępowaniu administracyjnym, lecz wykraczające poza ten zakres przedmiotowy, jest niedopuszczalna i podlegać musi odrzuceniu, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 29 stycznia 2025 r., orzekające o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego (odwoławczego), wykracza poza zakres przedmiotowy powołanych wyżej regulacji. Wskazać należy, że zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a., na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Stosownie zaś do treści art. 101 § 3 k.p.a. stronie służy zażalenie na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania. W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że powyższy przepis nie obejmuje postanowień negatywnych. Zażalenie przysługuje bowiem wyłącznie na postanowienie o zawieszeniu postępowania ("w sprawie zawieszenia postępowania") oraz na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania ("w sprawie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania"). Nie budzi przy tym wątpliwości, że postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania nie jest postanowieniem "w sprawie zawieszenia postępowania" w rozumieniu art. 101 § 3 k.p.a., ani też postanowieniem "w sprawie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania" (por. np. postanowienie NSA z dnia 27 lipca 2020 r. sygn. akt II GSK 3420/17). Istotą powyższego przepisu jest wszakże pozostawienie środka zaskarżenia na postanowienia tamujące postępowanie administracyjne i jednocześnie wyłączenie możliwości zaskarżania postanowień, które nie wstrzymują biegu postępowania administracyjnego. Tym samym na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania, zażalenie nie przysługuje. Postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania nie jest także postanowieniem kończącym postępowanie ani postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do jej istoty. Postanowienie takie – jak wynika a contrario z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. - nie podlega zatem zaskarżeniu w drodze skargi do sądu administracyjnego (może być kwestionowane jedynie w postępowaniu ze skargi na decyzję kończącą postępowanie administracyjne). W związku z powyższym wniesiona skarga - ze względu na jej przedmiot, który dotyczy postanowienia nienależącego do katalogu aktów administracji publicznej, które samoistnie podlegać mogą kontroli sądu administracyjnego - jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Ubocznie wypada wyjaśnić, że wobec stwierdzenia niedopuszczalności skargi wynikającej z przedstawionych powyżej powodów, Sąd odstąpił od wezwania pełnomocnika skarżących do uiszczenia wpisu od skargi oraz uzupełnienia braków formalnych skargi (poprzez nadesłanie odpowiedniej ilości odpisów skargi i dołączenie pełnomocnictwa do reprezentowania skarżących przed sądem administracyjnym). Czynności te - jako zmierzające do merytorycznego załatwienia sprawy - należało bowiem uznać za bezcelowe. Z tych względów orzeczono, jak w sentencji postanowienia.