II SA/Lu 16/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy; w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. M. S. w skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r., Nr [...] dotyczącą odmowy ustalenia warunków zabudowy, wniosła o wstrzymanie wykonania ww. decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszym postępowaniu ocenie podlega decyzja o odmowie ustalenia warunków zabudowy. Zdaniem Sądu taka decyzja nie posiada atrybutu wykonalności. Jako decyzja odmowna nie nadaje się do wykonania i nie podlega wykonaniu, czy dobrowolnemu, czy to w trybie egzekucji. Dodać należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że decyzje w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy nie podlegają wykonaniu, bowiem polegają tylko na stwierdzeniu istnienia stanu faktycznego i prawnego odnoszącego się do zagospodarowania terenu, mają charakter deklaratoryjny i tym samym nie rodzą po stronie adresata i uczestników postępowania żadnych nakazów lub zakazów określonego zachowania się (por. postanowienia: NSA z dnia 15 stycznia 2014 r., sygn. akt II OZ 1250/13 dostępne – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych oraz WSA w Gdańsku z dnia 26 lipca 2005 r., sygn. akt II SA/Gd 395/05, lex nr 220325). Zatem, skoro decyzja, której wstrzymania domaga się skarżąca, stanowi akt prawny nie noszący znamion wykonalności, nie ma podstaw do jej wstrzymania na podstawie art. 61 § 3 powyższej ustawy. Z tych względów, orzeczono jak w sentencji postanowienia.