II SA/Lu 17/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. i A. małżonków W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi W. i A. małżonków W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie opłaty planistycznej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. Skarżący na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Skarżący wezwani do nadesłania dokumentów źródłowych częściowo wykonali wezwania. Celem dołączenia pozostałych dokumentów źródłowych skarżący wnieśli o przedłużenie terminu do ich nadesłania. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustalenie wystąpienia przesłanek z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. wymaga porównania istniejących w dacie złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 28 września 2009 r., sygn. akt I FZ 365/09 – baza orzeczeń na stronie www.nsa.gov.pl) możliwości finansowych strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy z wysokością obciążeń finansowych związanych z postępowaniem. Koszty sądowe w rozpoznawanej sprawie prócz wpisu sądowego od wniesionej skargi wynoszącego 1.500,00 złotych (§ 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.) oraz wpisu sądowego od potencjalnej skargi kasacyjnej wynoszącego 750 złotych (§ 3 w związku z § 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi) każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192). Stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego w sprawie niniejszej wynosi 3.600,00 złotych netto (§6 pkt 6 w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – 4.392,00 złotych brutto (§2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Na podstawie oświadczeń skarżących i nadesłanych przez nich dokumentów źródłowych referendarz sądowy ustalił, że skarżący prowadzą wspólne gospodarstwo domowe i zamieszkują w mieszkaniu o powierzchni [...] m2. Miesięczny dochód gospodarstwa domowego skarżących wynosi [...] złotych brutto i składa się na niego renta skarżącego i emerytura skarżącej. Skarżący posiadają oszczędności w wysokości [...] złotych. Miesięczne koszty utrzymania skarżących wynoszą łącznie [...] złotych. Ponadto z nadesłanego przez skarżących wyciągu z rachunku bankowego wynika, że w dniu 18 grudnia 2009 r. skarżący zlikwidowali lokatę bankową w kwocie [...] złotych zaś w dniu 2 lutego 2010 r. wypłacili z rachunku bankowego kwotę [...] złotych. Wniosek skarżących o przyznanie prawa pomocy pochodzi zaś z dnia 27 stycznia 2010 r. W ocenie referendarza sądowego skarżący nie wykazali aby nie mieli możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania bądź, że poniesienie przez nich pełnych kosztów postępowania skutkować może uszczerbkiem w kosztach utrzymania koniecznego. Porównanie wysokości kwoty wypłaconej z rachunku bankowego w dniu 2 lutego 2010 r. do wysokości każdego jednego z kosztów niniejszego postępowania wskazuje, że wypłacone środki finansowe pozwalają pokryć wszystkie koszty niniejszego postępowania. Dokonując oceny wniosku skarżących referendarz sądowym miał na uwadze prócz wysokości wypłaconych z rachunku środków finansowych również to, że wypłata środków finansowych miała miejsce już po złożeniu wniosku o przyznanie prawa pomocy. Świadczy to o tym, że skarżący wnosząc o przyznanie prawa pomocy w istocie dysponowali środkami finansowymi, których wysokość pozwalała im na poniesienie wszelkich kosztów niniejszego postępowania. Ponadto zauważyć należy, że wypłacenie środków finansowych z rachunku bankowego po otrzymaniu wezwań do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi, które skarżący otrzymali w dniu 21 stycznia 2010 r. nosi wszelkie znamiona świadomego wyzbywania się środków finansowych. Działanie takie podważa rzetelność oświadczenia skarżących złożonego na druku PPF jak i uniemożliwia przyjęcie, że w dacie składania wniosku nie dysponowali oni żadnymi środkami finansowymi, które pozwalałyby im ponieść koszty niniejszego postępowania tak w całości jak i w części. W świetle powyższych ustaleń faktycznych dotyczących sytuacji majątkowej skarżących referendarz sądowy uznał za zbędne przedłużanie skarżącym terminu do nadesłania pozostałych dokumentów źródłowych. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. należało orzec jak na wstępie.