II SA/Lu 170/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec,, Sędzia WSA Ewa Ibrom, Protokolant Asystent sędziego Agnieszka Wąsikowska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 1 lipca 2008 r. sprawy ze skargi W. M. w przedmiocie wymierzenia Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego grzywny za niewykonanie orzeczenia Sądu w sprawie II SA/Lu 294/07 dotyczącej sprzeciwu do zgłoszenia użytkowania obiektu budowlanego oddala skargę. W.M. w skardze z dnia 17 lutego 2008 r. domagał się wymierzenia Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego grzywny na podstawie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu skargi wskazał, że organ administracji nie załatwił sprawy po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyroku z dnia 16 października 2007 r. , sygn. akt II SA/Lu 294/07. Wyrokiem tym uchylona została decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...] oraz decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia użytkowania budynku gospodarczo-magazynowego zlokalizowanego na działce nr ewid. [...] położonej w L. Skarżący podniósł, iż nie otrzymał od organu żadnego pisma, które wskazywałoby na zakończenie sprawy użytkowania obiektu budowlanego, jak również podkreślił niezastosowanie art. 57 ust. 8 Prawa budowlanego, bowiem nie otrzymał dokumentów, w szczególności dziennika budowy, którego brak uniemożliwia mu prowadzenie budowy drugiego obiektu (budynku warsztatowo-garażowego). Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że nie pozostawał w bezczynności. Po zwrocie przez sąd akt administracyjnych dołączonych do sprawy sygn. II SA/Lu 294/07 i przekazaniu ich przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, co miało miejsce w dniu 14 stycznia 2008 r., stosując się do zaleceń zawartych w wyroku z dnia 16 października 2007 r. organ administracji pismem z dnia 11 lutego 2008 r. zawiadomił strony, że budynek gospodarczo-magazynowy został przyjęty do użytkowania, gdyż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie wniósł sprzeciwu w sprawie przystąpienia do jego użytkowania. Jednocześnie z pismem tym (doręczonym w dniu 18 lutego 2008 r.) zwrócone zostały stronom stosowne dokumenty. W uzupełnieniu skargi, pismem procesowym z dnia 25 marca 2008 r., W.M. zarzucił organowi administracji przyjęcie błędnej daty (tj. 22 grudnia 2007 r. zamiast 15 listopada 2007 r.) jako dzień uprawomocnienia się wyroku w sprawie II SA/Lu 294/07, zanegował również wskazaną przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego datę otrzymania akt od organu II instancji, domagając się sprawdzenia potwierdzeń odbioru. Wyjaśnił, że organ w dalszym ciągu uniemożliwia mu kontynuowanie budowy drugiej inwestycji z uwagi na brak prawidłowo wydanego dziennika budowy (organ świadomie zwrócił dokument naruszający Prawo budowlane). W ocenie skarżącego powyższe argumenty, jak również fakt niezałatwienia sprawy przed upływem terminu wyznaczonego przez niego na dzień 13 lutego 2008 r., wskazują jednoznacznie, że organ administracji nie załatwił sprawy w terminie określonym w art. 35 § 3 kpa, a zatem pozostaje w bezczynności, co czyni skargę zasadną. Sąd zważył, co następuje: Przesłanką dopuszczalności skargi, o której mowa w art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej ppsa, jest uprzednie wezwanie organu przez stronę do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. W.M. uczynił zadość temu wymogowi, kierując do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego stosowne wezwanie (pismo z dnia 7 lutego 2008 r.). Spełnienie przez skarżącego powyższego warunku czyni skargę dopuszczalną i podlegającą merytorycznemu rozpoznaniu. Z art. 154 § 1 ppsa, wynika, że strona może żądać wymierzenia grzywny właściwemu organowi w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności. W rozpatrywanej sprawie brak jest podstaw do żądania wymierzenia grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego z powodu niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność, gdyż sąd administracyjny nie wydał takiego wyroku. Wyrokiem z dnia 16 października 2007 r., sygn. akt II SA/Lu 294/07 uchylono zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wyrok ten nie dotyczył więc bezczynności organu I instancji. Rozstrzygając sprawę należało zatem rozważyć, czy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dopuścił się bezczynności po wydaniu powołanego wyżej wyroku z dnia 16 października 2007 r. W tym miejscu należy wskazać, że jakkolwiek W.M. w skardze sformułował żądanie dotyczące wymierzenia grzywny z powodu niewykonania wyroku z dnia 16 października 2007 r., to w jej uzasadnieniu, w szczególności w uzupełniającym skargę piśmie z dnia 25 marca 2008 r. wykazał, że po wydaniu tego wyroku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie załatwił sprawy w terminie określonym w art. 35 § 3 kpa, co w ocenie skarżącego oznacza bezczynność organu i czyni zasadnym żądanie wymierzenia grzywny z tego tytułu. Zatem należało uznać, że żądanie wymierzenia grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego związane jest z bezczynnością tego organu po wydaniu wyroku z dnia 16 października 2007 r. uchylającego zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji. Badając sprawę Sąd doszedł do przekonania, iż brak jest podstaw do stwierdzenia bezczynności organu po wyroku uchylającym, a tym samym do wymierzenia grzywny na podstawie art. 154 § 1 ppsa, bowiem organ załatwił sprawę w ustawowym terminie. Z art. 35 § 3 kpa wynika, że sprawa administracyjna powinna być załatwiona w ciągu miesiąca, przy czym w przypadku ponownego rozpoznawania sprawy przez organ pierwszej instancji w następstwie uchylenia przez sąd administracyjny decyzji organu odwoławczego oraz decyzji organu I instancji, miesięczny termin do załatwienia sprawy, w myśl art. 286 § 2 ppsa, liczy się od dnia doręczenia akt organowi administracji. W przedmiotowej sprawie akta administracyjne wraz z odpisem wyroku z uzasadnieniem z dnia 16 października 2007 r. (prawomocnego od dnia 22 grudnia 2008 r.), sygn. akt II SA/Lu 294/07 - zostały doręczone Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w dniu 14 stycznia 2008 r. przy piśmie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 stycznia 2008 r. (k. 1 akt adm.). Od tego dnia rozpoczął bieg miesięczny termin do załatwienia sprawy w tym postępowaniu ( art. 35 § 3 kpa w zw. z art. 286 § 2 ppsa). Koniec tego terminu przypadł w dniu 14 lutego 2008 r., ponieważ terminy określone w miesiącach (co ma miejsce w omawianej sytuacji) kończą się z upływem tego dnia w ostatnim miesiącu, który odpowiada początkowemu dniowi terminu ( art. 57 § 3 kpa). Pismem z dnia 11 lutego 2008 r. organ administracji zawiadomił strony, że przedmiotowy budynek został wpisany do rejestru budynków przyjętych do użytkowania z uwagi na niewniesienie sprzeciwu w sprawie jego użytkowania, przesyłając jednocześnie dokumenty, które zostały załączone do zawiadomienia o zakończeniu budowy, w tym oryginał dziennika budowy (k. 2 akt adm.). Wskazane powyżej pismo organu I instancji, doręczone stronom w dniu 18 lutego 2008 r. (k. 4 akt adm.), zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego w dniu 14 lutego 2008 r. (k. 3 akt adm.), a zatem stosownie do art. 57 § 5 kpa, miesięczny termin do załatwienia sprawy został zachowany. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego załatwiając sprawę w ustawowym miesięcznym terminie nie pozostawał w bezczynności po wyroku uchylającym, a zatem brak było podstaw do wymierzenia temu organowi grzywny na podstawie art. 154 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych względów, na podstawie art. 151 ppsa, orzeczono jak w sentencji wyroku. .