II SA/Lu 183/14

PostanowienieWSA w Lublinie2014-04-25

Skład orzekający: Jarosław Harczuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, uzasadniając tym samym przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym?
Ratio decidendi
Skarżący wykazał, że jego realny dochód gospodarstwa domowego jest na tyle niski, że wystarcza jedynie na pokrycie najistotniejszych potrzeb życiowych. W związku z tym nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Stan faktyczny
G. S. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Wniosek uzasadnił niskimi dochodami gospodarstwa domowego, które ledwo pokrywają podstawowe potrzeby życiowe. Po analizie nadesłanych dokumentów i oświadczeń, referendarz sądowy ocenił, że skarżący wykazał brak możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania.
Rozstrzygnięcie
Przyznano G. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi G. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a przyznać G. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata o wyznaczenie, którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w L. Skarżący na urzędowym formularzu druk PPF wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadnił tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z synem i narzeczoną, z którymi zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2 i utrzymuje się z alimentów narzeczonej w kwocie [...] złotych oraz uprawy nieruchomości rolnej o powierzchni [...] ha, co przynosi miesięczny dochód w kwocie [...] złotych. Łączny miesięczny dochód gospodarstwa domowego skarżącego wynosi [...] złotych. Wykonując wezwanie do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń nadesłał pismo z dnia 28 marca 2014 r., w którym oświadczył, że stałe miesięczne koszty utrzymania gospodarstwa domowego wynoszą [...] złotych. Wykonując ponowne wezwanie skarżący nadesłała oświadczenia z dnia 18 kwietnia 2014 r. z którego wynika, że dochód skarżącego z gospodarstwa wynosi [...] złotych, prócz tego dochodu dochód osiąga jego narzeczona w kwocie [...] złotych oraz, iż skarżący otrzymuje zasiłek rodzinny na syna. Brakujące środki finansowe skarżący zdobywa pracą dorywczą. Starszy referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W ocenie referendarza sądowego skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania nie mają osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osoby posiadające dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353). Z drugą z wymienionych sytuacji mamy doczynienia w sprawie niniejszej. Realny dochód gospodarstwa domowego skarżącego jest bowiem na tyle niski, że wystarcza jedynie na poniesienie wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowymi. Dlatego nie można przyjąć aby skarżący mógł ponieść jakiekolwiek koszty niniejszego postępowania. Wobec powyższego, Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło