II SA/Lu 185/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na czynności Wójta Gminy i jego radcy prawnego w sprawie dotyczącej pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a odrzucić skargę. R. K. wniósł skargę "na Urząd Gminy , reprezentowany przez Wójta p. J. Ł. i p. A. B. – radcę prawnego, w związku ze skargą Urzędu Gminy złożoną dnia 6 marca 2009r. do WSA w Lublinie (skarga dotyczy pozwolenia na budowę ulicy O. w W.U., zatwierdzonego przez WSA w Lublinie)". Zarzuty skarżącego stanowią w istocie polemikę z argumentacją Wójta Gminy i jego pełnomocnika wyrażoną w skardze do tut. Sądu na decyzję Wojewody z dnia [...]. uchylającą – w wyniku odwołania wniesionego przez R. K. – decyzję Starosty z dnia [...]. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę dróg gminnych ulica K. i O. w W. U.– Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w wyroku z dnia 23 czerwca 2008r., sygn. akt II SA/Lu 146/09 uchylając decyzję Wojewody uznał, że skarżący R. K. nie posiada przymiotu strony w tym postępowaniu, a zatem postępowanie odwoławcze powinno zostać umorzone. Wyrok ten nie został zaskarżony i stał się prawomocny. Sąd zważył, co następuje: Skarga nie może być merytorycznie rozpoznana, gdyż działanie organu, którego dotyczy niniejsza skarga polegające na wniesieniu do tut. Sądu skargi przez organ (Gminę ) - nie mieści się w katalogu spraw podlegających kompetencji sądu administracyjnego. W świetle bowiem art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), zwanej ppsa, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie wyłącznie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy szczególne przewidują sądową kontrolę. Wniesienie przez gminę (jej przedstawicieli i pełnomocników) skargi do sądu administracyjnego nie jest natomiast - żadną ze wskazanych powyżej - czynnością, w szczególności nie jest czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4). Wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest zagwarantowanym konstytucyjnie uprawnieniem strony i nie może być ono kwestionowane przez sąd administracyjny. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, należało orzec, jak w sentencji.