II SA/Lu 191/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Grymuza (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Asesor sądowy Jerzy Parchomiuk, Protokolant Referent stażysta Natalia Kopiś, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 września 2019 r. sprawy ze skargi S. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2019 r. nr [..] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji o nieodpłatnym nabyciu przez Skarb Państwa prawa własności nieruchomości I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza na rzecz S. D. od Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Sygn. akt II SA/Lu [...] Uzasadnienie Postanowieniem z dnia [...] lutego 2019 r., znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej także jako: "organ"), na podstawie na podstawie art. 134 k.p.a. w zw. z art. 9 ust. 2a, 2b, 2i oraz 2j ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym, stwierdziło niedopuszczalność odwołania wniesionego przez S. D. od decyzji Prezydenta Miasta C. z dnia [...] grudnia 2018 r, znak: [...] stwierdzającej, że z dniem 1 stycznia 2016 r. Skarb Państwa reprezentowany przez Prezydenta Miasta C. nabył, nieodpłatnie z mocy prawa, prawo własności zabudowanej nieruchomości położonej w C. przy ulicy [...], oznaczonej w operacie ewidencji gruntów i budynków Miasta C. działkę gruntu nr [...] o powierzchni 0,0316 ha, dla której Sąd Rejonowy w C. VI Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr [...], która do 31 grudnia 2015 r. stanowiła mienie wykreślonej z rejestru sądowego [...] Spółdzielni [...] z siedzibą w C.. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w sprawie, której stan faktyczny przedstawia się następująco: Decyzją z dnia 31 grudnia 2018 r., znak: [...], Prezydent Miasta C., w trybie art. 9 ust. 2b w związku z art. 9 ust. 2a, 2i, 2j ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym, stwierdził, że z dniem 1 stycznia 2016 r. Skarb Państwa reprezentowany przez Prezydenta Miasta C. nabył nieodpłatnie z mocy prawa prawo własności zabudowanej nieruchomości położonej w C. przy ulicy [...], oznaczonej w operacie ewidencji gruntów i budynków Miasta C. w obrębie 22 działkę gruntu nr [...] o powierzchni 0,0316 ha, dla której Sąd Rejonowy w C. VI Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr [...], która do 31 grudnia 2015 r. stanowiła mienie wykreślonej z rejestru sądowego [...] Spółdzielni [...] z siedzibą w C.. W uzasadnieniu decyzji wskazano między innymi, że z uwagi na fakt, iż S. D. i E. D. zgodnie z działem II księgi wieczystej [...] przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego na prawie wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej, organ pierwszej instancji przyjął, że ww. są stronami postępowania administracyjnego. Podkreślono przy tym, że strony postępowania w toku postępowania administracyjnego nie przedstawiły dowodów na okoliczność, że przed 1 stycznia 2016 r., tj. przed dniem wykreślenia z rejestru sądowego [...] Spółdzielni [...] nastąpiło przeniesienie własności ww. nieruchomości na strony postępowania, w związku z powyższym w tej dacie Skarb Państwa stał się właścicielem mienia wykreślonej z rejestru spółdzielni. Od powyższej decyzji odwołanie z dnia 15 stycznia 2019 r. złożył S. D. zarzucając: 1) brak uwzględnienia przepisu art. 9 ust. 2g ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym przy wyłącznym uwzględnieniu art. 9 ust. 2b w związku z art. 9 ust. 2a, 2i, 2j tej ustawy wskutek czego współwłaściciele S. D. i była żona E. D. pozbawieni są dorobku całego życia; 2) brak uwzględnienia przepisów ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego, wskutek czego współwłaściciele i rodzina narażeni są na eksmisję na bruk a w przypadku poważnie chorego i niepełnosprawnego w stopniu znacznym S. D. stanowi zagrożenie jego życia; 3) naruszenie wyrażonej w art. 2 i art. 64 Konstytucji zasady państwa prawnego i zasady ochrony własności prywatnej obywateli oraz w konwencjach Unii Europejskiej; 4) wielokrotne zmiany stanowiska Urzędu Miasta C. w kwestii przekształcenia mienia tej spółdzielni w prawo odrębnej własności, wyrażanego pisemnie przez pełnomocników - radców prawnych UM w C. w trakcie toczącego się przed Sądem Rejonowym Wydział Cywilny w C. postępowania o stwierdzenie odrębnego prawa własności domu jednorodzinnego wraz z działką gruntu (sygn. akt I Ns [...]). Postanowieniem z dnia 19 lutego 2019 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło niedopuszczalność odwołania wniesionego przez S. D.. Organ odwołując się do treści art. 134 k.p.a. wskazał, że na gruncie przedmiotowej sprawy zaistniały podstawy do stwierdzenia niedopuszczalności odwołania z uwagi na przyczynę podmiotową w postaci oczywistego i obiektywnego braku po stronie odwołującego legitymacji do wniesienia odwołania. Jak stwierdziło Kolegium udział S. D. w postępowaniu przed organem pierwszej instancji nie przesądza przy tym interesu prawnego jednostki w sprawie. Również fakt doręczenia decyzji nie daje osobie automatycznie legitymacji do wniesienia odwołania. W omawianej sprawie organ pierwszej instancji wydał decyzję na podstawie przepisów ww. ustawy, na gruncie której kwestię interesu prawnego reguluje art. 9 ust. 2j. Stanowi on, że w postępowaniach dotyczących mienia i zobowiązań, o których mowa w ust. 2b, oraz w innych sprawach dotyczących gospodarowania tym mieniem Skarb Państwa jest reprezentowany przez starostę (w niniejszej sprawie Prezydenta Miasta C.), wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej, właściwego ze względu na ostatnią siedzibę podmiotu, o którym mowa w ust. 2a. Oznacza to, że wskazany przepis statuuje legitymację procesową starosty właściwego ze względu na miejsce ostatniej siedziby podmiotu. Zarazem z mocy przepisu art. 9 ust. 2b, zdanie drugie ustawy, interesu prawnego w ww. postępowaniach, w tym w postępowaniu dotyczącym stwierdzenia nabycia przez Skarb Państwa mienia określonego w art. 9 ust. 2b ustawy (art. 9 ust. 2i ustawy) - nie posiadają "wspólnicy, członkowie spółdzielni i inne osoby uprawnione do udziału w majątku likwidacyjnym", albowiem ich prawa "wygasają z chwilą wykreślenia podmiotu z rejestru", tj. co do zasady z dniem 1 stycznia 2016 r. Nie jest również stroną postępowania zlikwidowany podmiot, z uwagi na utratę zdolności prawnej. Ustawodawca w treści przywołanych przepisów wskazał starostę właściwego ze względu na ostatnią siedzibę podmiotu, o którym mowa w art. 9 ust. 2a - jako jedyną stronę tego postępowania. W sprawie, w ocenie Kolegium, należało tym samym stwierdzić, że udział innych podmiotów, oprócz Prezydenta Miasta C., z uwagi na brak po ich stronie legitymacji procesowej - jest nieuprawniony. W konsekwencji wnoszący odwołanie nie był legitymowany do udziału w postępowaniu, a co za tym idzie nie jest też uprawniony do wniesienia środka zaskarżenia określonego w art. 127 § 1 k.p.a. (odwołania) i w myśl art. 134 k.p.a. należało stwierdzić niedopuszczalność odwołania z przyczyn podmiotowych, pozostawiając odwołanie bez merytorycznego rozpoznania. Końcowo organ podkreślił, że podobny pogląd wyraził także Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w uzasadnieniu wyroku o sygn. akt II SA/Op 591/17. Powyższe postanowienie zostało zaskarżone skargą do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Lublinie przez S. D. (dalej także jako "skarżący"). W skardze podniesiono, że: 1. organ pierwszej instancji, po przeprowadzeniu postępowania z urzędu w trybie art. 9 ust. 2a, 2i 2j ustawy z dnia 20.08.1997 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym podjął decyzję, w uzasadnieniu której podał, że zgodnie z zapisem w księdze wieczystej S. D. i E. D. przysługuje spółdzielcze prawo do lokalu na prawie ustawowej własności majątkowej małżeńskiej oraz przyjął, że wymienieni są stronami postępowania administracyjnego; 2. w podstawie wydanego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdziło niedopuszczalność odwołania z uwagi na przyczynę podmiotową w postaci braku po stronie odwołującego legitymacji do wniesienia odwołania tj. taki brak ma charakter obiektywny i jego ustalenie nie wiąże się z oceną interesu prawnego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało również, że udział S. D. w postępowaniu przed organem pierwszej instancji nie przesadza przy tym interesu prawnego w sprawie i nie jest on stroną w rozumieniu prawa, a co za tym idzie wnoszący odwołanie nie był legitymowany do wniesienia środka zaskarżenia pozostawiając odwołanie bez merytorycznego rozpoznania pomimo uznania za stronę w postępowaniu w pierwszej instancji; 3. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu podało, że podobny pogląd wyraził też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, który w wyroku o sygnaturze akt II SA/Op 591/17 stwierdził, że prawa wspólników, członków spółdzielni i innych osób uprawnionych do udziału w majątku likwidacyjnym wygasają z chwilą wykreślenia z rejestru. W konsekwencji ten Sąd przyjął, że w tego typu postępowaniach poza organem organem reprezentującym Skarb Państwa, nie ma innych stron postępowania. Tym samym SKO w C. powyższy wyrok WSA w Opolu uznało za normę prawną co jest nieprawidłowe w świetle orzecznictwa Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego; 4. w odwołaniu do Samorządowego Kolegium Odwoławczego skarżący podniósł następujące kwestie uzasadniające uznanie S. D. za stronę posiadającą interes prawny w postępowaniu administracyjnym: a) brak uwzględnienia przepisu art. 9 ust. 2g ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym przy wyłącznym uwzględnieniu art. 9 ust. 2b w związku z art. 9 ust 2a, 2i i 2j tej ustawy, wskutek czego współwłaściciele S. D. i była żona E. D. pozbawiani są dorobku całego życia. Przedmiotem przepisu art. 9 ust 2g powyższej ustawy jest przekształcenie mienia spółdzielni mieszkaniowej w prawo odrębnej własności lokalu lub domu jednorodzinnego. Wg. przepisu art. 44 kodeksu cywilnego "mieniem jest własność i inne prawa majątkowe", b) brak uwzględnienia przepisów ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu Cywilnego, wskutek czego współwłaściciele i rodzina narażeni są na eksmisję na bruk a w przypadku poważnie chorego i niepełnosprawnego w stopniu znacznym S. D. stanowi zagrożenie jego życia, c) naruszenie wyrażonej w art. 2 i art. 64 Konstytucji zasady państwa prawnego i zasady ochrony własności prywatnej obywateli oraz w konwencjach Unii Europejskiej. W kwestii nasuszenia zasad Konstytucji w dniu 12 września 2018 r. Wojewódzki Sąd Okręgowy Praga-Południe wydał postanowienie o zwróceniu się do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności art. 9 ust. 2b ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym z przepisem art. 21 ust.2 Konstytucji dotyczącym prawnej dopuszczalności wywłaszczania mienia a stanowiącym o dopuszczalności wywłaszczenia wyłącznie na cele publiczne. Ponadto skarżący podniósł, że materialnoprawną podstawę wnoszenia powództwa stanowi przepis wynikający z art. 189 Kodeksu Postępowania Cywilnego, który jest szczególnym przepisem regulującym rozpoznawanie przesłanek, ustalanie i uznawanie powoda za stronę w postępowaniach prawnych. Wskazując na takie okoliczności skarżący wniósł o uwzględnienie skargi i uchylenie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentacje przedstawioną w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz.U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) sąd kontroluje zaskarżone akty pod względem ich zgodności z prawem, przy czym nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, lecz granicami danej sprawy - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 - dalej jako: "p.p.s.a."). Sąd ma obowiązek dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu, biorąc pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, nawet jeżeli nie zostały podniesione w skardze. Sąd bada legalność zaskarżonego postanowienia, jego zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Uchylenie postanowienia następuje w szczególności w przypadku, gdy zaskarżony akt narusza przepisy prawa materialnego lub przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 3 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Skarga w niniejszej sprawie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania i przepisów prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy. Skarga podlega uwzględnieniu pomimo, że nie wszystkie z przywołanych przez skarżącego zarzutów uznać należy za trafne. W szczególności tak ocenić należy te wywody skargi, które odnosiły do art. 189 k.p.c., z tej podstawowej przyczyny, że art. 189 k.p.c. jako przepis dotyczący postępowania cywilnego nie miał zastosowania w niniejszej sprawie administracyjnej. Podzielić należy natomiast te zarzuty skargi, w których skarżący dowodził, że wynik postępowania w sprawie o stwierdzenie nabycia przez Skarb Państwa mienia podmiotów, które do dnia 31 grudnia 2015 r. nie złożyły wniosku o wpis do Krajowego Rejestru Sądowego dotyczy bezpośrednio interesu prawnego S. D., co oznacza, że skarżącego uznać należy za stronę takiego postepowania i osobę legitymowaną do wniesienia w sprawie odwołania od decyzji organu pierwszej instancji. Wydane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze i zaskarżone do sądu administracyjnego rozstrzygnięcie miało charakter formalny i dotyczyło stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Decyzja, od której wniesiono odwołanie była decyzją stwierdzającą nabycie przez Skarb Państwa mienia stanowiącego uprzednio własność [...] Spółdzielni [...] z siedzibą w C., które nie przerejestrowała się do Krajowego Rejestru Sądowego. Materialnoprawną podstawę decyzji stanowił art. 9 ust. 2b ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz.U. z 1997 r. Nr 121, poz. 770 ze zm. – dalej także jako: "ustawa" lub "przepisy wprowadzające KRS"), który stanowi, że z dniem 1 stycznia 2016 r. Skarb Państwa nabywa nieodpłatnie z mocy prawa mienie podmiotów, o których mowa w ust. 2a. Przepisy ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. statuowały obowiązek przerejestrowania się do Krajowego Rejestru Sądowego, przy czym art. 9 ust. 2a tej ustawy określał skutki niedopełnienia tego obowiązku. Konsekwencję nie wykonania powyższego obowiązku pozostawało uznanie podmiotu za wykreślony z rejestru i przejęcia jego mienia przez Skarb Państwa, o czym stanowił art. 9 ust. 2b przepisów wprowadzających KRS. Stwierdzając na podstawie art. 134 k.p.a. niedopuszczalność odwołania z uwagi na przyczynę podmiotową w postaci braku po stronie odwołującego legitymacji do wniesienia odwołania organ w pierwszej kolejności wskazał, że na gruncie przepisów ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym kwestię interesu prawnego reguluje art. 9 ust. 2j tej ustawy. Stanowisko takie uznać należy za wadliwe z tej podstawowej przyczyny, że przepis art. 9 ust. 2j przepisów wprowadzających KRS nie definiuje pojęcia strony i nie reguluje kwestii interesu prawnego osób biorących udział w postępowaniu. Przepis ten określa wyłącznie sposób reprezentacji Skarbu Państwa w postępowaniach dotyczących mienia i zobowiązań podmiotów, których mienie jest przejmowane w trybie art. 9 ust. 2b przepisów wprowadzających KRS, stanowiąc, że w postępowaniach takich, jak również w innych sprawach dotyczących gospodarowania tym mieniem, Skarb Państwa jest reprezentowany przez starostę, wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej, właściwego ze względu na ostatnią siedzibę podmiotu. Art. 9 ust. 2j przepisów wprowadzających KRS nie określa w żaden sposób tego, na jakich zasadach i warunkach dany podmiot może zostać uznany za stronę postępowania w sprawie wydania decyzji o nieodpłatnym nabyci przez Skarb Państw mienia podmiotów, które nie wykonały obowiązku przerejestrowania się do KRS. Nie określa ona także tego, kto jest stroną takiego postępowania (pośrednio jedynie potwierdza, że stroną takiego postępowania jest Skarb Państwa, co i tak nie budzi wątpliwości). Przepis ten nie modyfikuje także w jakikolwiek sposób reguł ogólnych wynikających z art. 28 k.p.a. Z art. 9 ust. 2j przepisów wprowadzających KRS nie można więc wywieść wniosku co do tego, że jedynym podmiotem biorącym udział w postępowaniu w przedmiocie wydania decyzji w trybie art. 9 ust. 2b przepisów wprowadzających KRS pozostaje Skarb Państwa. W zakończeniu powyższej kwestii podkreślić należy także, że przepis ten nie statuuje również legitymacji procesowej starosty. Legitymacja procesowa to możność udziału danego podmiotu w postępowaniu administracyjnym prowadzonym w konkretnej sprawie administracyjnej. Jest to więc kwalifikator odnoszący się do strony postępowania, a nie jej przedstawiciela. W konsekwencji też przepis art. 9 ust. 2j przepisów wprowadzających KRS w ogóle nie dotyczy kwestii legitymacji procesowej Skarbu Państwa, lecz jedynie sposobu jego reprezentacji. Nie można także podzielić stanowiska organu drugiej instancji co do tego, że treść art. 9 ust. 2b zdanie trzecie ustawy przepisów wprowadzających KRS przesądza o tym, że interesu prawnego w postępowaniu dotyczącym stwierdzenia nabycia przez Skarb Państwa mienia podmiotów, o których mowa w art. 9 ust. 2a ustawy, nie posiadają "wspólnicy, członkowie spółdzielni i inne osoby uprawnione do udziału w majątku likwidacyjnym", z uwagi na to, że ich prawa "wygasają z chwilą wykreślenia podmiotu z rejestru". Przepis ten stanowi, że prawa wspólników, członków spółdzielni i innych osób uprawnionych do udziału w majątku likwidacyjnym wygasają z chwilą wykreślenia podmiotu z rejestru. Powyższa norma mogłaby zatem uzasadniać twierdzenie o braku interesu prawnego wymienionych wyżej osób, jednakże tylko w takiej sytuacji, gdyby w miejsce wygaszanych praw korporacyjnych i rzeczowych wspólników, członków spółdzielni i innych osób uprawnionych, podmioty te nie uzyskiwały innych praw lub roszczeń. Skarżący był członkiem wykreślonej z rejestru spółdzielni mieszkaniowej, której mienie nabył Skarb Państwa, a co stwierdzono decyzją zaskarżoną odwołaniem będącym przedmiotem rozstrzygnięcia zaskarżonego w sprawie. Skarżącemu i jego żonie przysługiwało w tej spółdzielni własnościowe spółdzielcze prawo do domu jednorodzinnego. W takiej sytuacji do skarżącego miał zastosowanie przywoływany w skardze art. 2g przepisów wprowadzających KRS, który stanowi, że w przypadku gdy podmiotem, o którym mowa w ust. 2a, jest spółdzielnia mieszkaniowa, z chwilą nabycia przez Skarb Państwa zgodnie z ust. 2b mienia spółdzielni mieszkaniowej spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego przekształca się w prawo najmu podlegające przepisom ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego, a spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu przekształca się w prawo odrębnej własności lokalu lub we własność domu jednorodzinnego. W realiach niniejszej sprawy powyższe oznacza, że z chwilą nabycia przez Skarb Państwa mienia wykreślonej z rejestru spółdzielni mieszkaniowej przysługujące skarżącemu i jego żonie ograniczone prawo rzeczowe przekształciło się w prawo własności domu jednorodzinnego. Skoro więc przysługujące skarżącemu prawo (jego ekspektatywa) dotyczy tego samego mienia, które jest przedmiotem decyzji wydawanej w trybie art. 2b przepisów wprowadzających KRS, to oczywistym jest, że wynik postępowanie w sprawie stwierdzenia nabycia przez Skarb Państwa mienia wykreślonej z rejestru spółdzielni mieszkaniowej dotyczy wprost i bezpośrednio interesu prawnego skarżącego. Istnieje więc, wynikający z przepisu prawa materialnego – art. 2g przepisów wprowadzających KRS - związek normatywny między interesem prawnym skarżącego a postępowaniem administracyjnym prowadzonym w sprawie stwierdzenia nabycia przez Skarb Państwa mienia podmiotu, o którym mowa w art. 2a ustawy. Skoro prowadzone postępowanie dotyczy interesu prawnego skarżącego i jego żony to tym samym podmioty te uznać należy za strony postępowania, co trafnie przyjmował w sprawie organ pierwszej instancji, a co błędnie oceniło Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydając zaskarżone postanowienie. Uznanie skarżącego za stronę postepowania sprawie oznacza, że jest on także uprawniony do podejmowania czynności procesowych w postępowaniu, w tym wniesienia odwołania od wydanej przez organ pierwszej instancji decyzji w sprawie stwierdzenia nabycia przez Skarb Państwa mienia pozostałego po wykreślonej z rejestru spółdzielni mieszkaniowej. Za stronę postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nabycia przez Skarb Państwa mienia w trybie art. 2b przepisów wprowadzających KRS uznać należy bowiem także byłego członka wykreślonej z rejestru spółdzielni mieszkaniowej, któremu przysługiwało własnościowe spółdzielcze prawo do domu jednorodzinnego, a które to prawo z chwilą nabycia przez Skarb Państwa mienia spółdzielni mieszkaniowej przekształciło się w prawo własności domu jednorodzinnego. Organ drugiej instancji odmiennie oceniając powyższe okoliczności dopuścił się naruszenia przepisów prawa procesowego i materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, co w świetle art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. skutkuje koniecznością uchylenia zaskarżonego postanowienia. Opisane naruszenia przepisów dotyczyły bezpośrednio kwestii związanych ze stwierdzeniem niedopuszczalności odwołania co oznacza, że były to naruszenia, które kwalifikować należało jako mające istotny wpływ na wynik sprawy. Skutkiem wyroku Sądu będzie powrót sprawy do etapu postępowania przed organem drugiej instancji, celem rozpatrzenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze odwołania wniesionego przez skarżącego. W postępowaniu tym organ uzna skarżącego za stronę prowadzonego postępowania administracyjnego, czego konsekwencją pozostanie także stwierdzenie o dopuszczalności odwołania wniesionego w sprawie przez stronę. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie. O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. Na koszty te składa się uiszczony przez skarżącego wpis od skargi w wysokości [...] zł (k.3).