II SA/Lu 2/10

PostanowienieWSA w Lublinie2010-02-16

Skład orzekający: Jarosław Harczuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy strona wykazuje, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym?
Ratio decidendi
Strona wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, ponieważ jej miesięczny dochód gospodarstwa domowego, przy uwzględnieniu utrzymania trzyosobowej rodziny i podany w kwocie brutto, nie pozwala na pokrycie kosztów sądowych i ustanowienia adwokata bez uszczerbku dla kosztów utrzymania. Ponoszenie nawet pojedynczego kosztu postępowania skutkowałoby koniecznością rezygnacji z niezbędnych wydatków na utrzymanie.
Stan faktyczny
Strona E. B. – S. i J. S. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Skarżący prowadzili wspólne gospodarstwo domowe z niepełnoletnim synem, a ich łączny miesięczny dochód brutto był niewystarczający na pokrycie kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania rodziny. Nie posiadali oszczędności ani wartościowych przedmiotów.
Rozstrzygnięcie
Przyznano E. B. – S. i J. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, o wyznaczenie którego zwrócono się do Okręgowej Rady Adwokackiej.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. B. – S. i J. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi E. B. – S. i J. S. na decyzję Wojewody z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a przyznać E. B. – S. i J. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata o wyznaczenie którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej. Skarżący wezwani do wypełnienia urzędowych formularzy wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego) wnieśli wypełnione i podpisane urzędowe formularze wniosku o przyznanie prawa pomocy żądając przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustalenie wystąpienia przesłanek z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. wymaga porównania realnych możliwości finansowych strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy z wysokością obciążeń finansowych związanych z postępowaniem. Koszty sądowe w rozpoznawanej sprawie prócz wpisu sądowego od wniesionej skargi wynoszącego 500 złotych (§ 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.) oraz wpisu sądowego od potencjalnej skargi kasacyjnej wynoszącego 250 złotych (§ 3 w związku z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi) każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192). Stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego w sprawie niniejszej wynosi 240 złotych netto (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – 292,80 złotych brutto (§2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Na podstawie oświadczenia skarżących referendarz sądowy ustalił, że prowadzą oni wspólne gospodarstwo domowe wraz z niepełnoletnim synem, z którym zamieszkują w części domu o powierzchni [...] m2. Łączny miesięczny dochód gospodarstwa domowego skarżących wynosi [...] złotych brutto. Skarżący nie posiadają nieruchomości rolnych, oszczędności ani przedmiotów wartościowych o wartości przekraczającej 3.000,00 EURO. Skarżący podkreślili, że ich dochody z trudem wystarczają na poniesienie kosztów utrzymania. W ocenie referendarza sądowe skarżący wykazali, że realnie nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania. Wysokość dochodu gospodarstwa domowego skarżących przy uwzględnieniu, że służy on utrzymaniu trzyosobowej rodziny i jest podany w kwocie brutto nie daje możliwości poniesienia kosztów niniejszego postępowania. Poniesienie każdego jednego z tych kosztów każdorazowo skutkować będzie uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego dla skarżących i ich dziecka. Skoro ponoszenie każdego jednego z kosztów postępowania wiąże się z powstaniem uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego to nie można przyjąć aby skarżący mieli możliwość częściowego partycypowania w kosztach niniejszego postępowania a zarazem aby nie wykazali, że nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. należało orzec jak na wstępie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło