II SA/Lu 201/03

WyrokWSA w Lublinie2004-03-24

Skład orzekający: Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędzia NSA Krystyna Sidor, asesor WSA Jerzy Drwal

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji może odmówić wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu (tartaku) ze względu na brak wymaganego raportu o oddziaływaniu na środowisko oraz naruszenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że organ administracji miał podstawy do odmowy wydania pozwolenia na użytkowanie tartaku, ponieważ inwestor nie przedłożył wymaganego raportu o oddziaływaniu na środowisko, a lokalizacja tartaku naruszała miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, który przeznaczał teren pod zabudowę zagrodową z dopuszczeniem jedynie nieuciążliwych obiektów usługowych i produkcyjnych. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, takie postanowienia planu stanowią prawo miejscowe wykluczające lokalizację inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi K. P. na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Starosty odmawiającą pozwolenia na użytkowanie obiektu przeznaczonego na tartak. Organ I instancji odmówił wydania pozwolenia z powodu braku uzgodnienia projektu budowlanego z inspektorem sanitarnym oraz braku raportu o oddziaływaniu na środowisko, a także negatywnych opinii dotyczących lokalizacji tartaku na terenie parku krajobrazowego. Skarżący zarzucał pominięcie złożonych dowodów i dowolną interpretację opinii. Organ II instancji utrzymał decyzję w mocy, wskazując na naruszenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz brak wymaganych dokumentów.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę K. P. na decyzję Wojewody.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędzia NSA Krystyna Sidor (spr.), Jerzy Drwal asesor WSA, Protokolant stażysta Agata Jakimiuk, po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2004 r. sprawy ze skargi K. P. na decyzję Wojewody z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu oddala skargę P.o. Zastępcy Dyrektora Wydziału Rozwoju Regionalnego, działając z upoważnienia Wojewody decyzją z dnia [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 80 ust. 1 pkt 2, art. 81 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane /tekst jednolity: Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm./, po rozpatrzeniu odwołań A. Ś. i K. P. – utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] znak: [...] odmawiającą K. P. pozwolenia na użytkowanie obiektu przeznaczonego na trak taśmowy /tartak/ znajdującego się na działce nr [...] w P. II, gm. R. W motywach podano, że po kolejnym rozpatrzeniu sprawy, organ I instancji odmówił K. P. wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu przeznaczonego na tartak stwierdzając, że inwestor nie przedłożył wymaganego uzgodnienia projektu budowlanego z powiatowym inspektorem sanitarnym oraz raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Ponadto jako powód odmowy podano negatywne opinie o lokalizacji tartaku na terenie [...] Parku Krajobrazowego – sporządzone przez Zarząd Zespołu Parków Krajobrazowych oraz Polski Klub Ekologiczny Okręgu Środkowo-Wschodniego. Odwołania od decyzji organu I instancji złożyli K. P. oraz A. Ś. K. P., inwestor, powołując się na naruszenie przepisów prawa procesowego, zarzucał pominięcie złożonych przez niego dowodów w postaci opracowania pomiaru hałasu, projektu technicznego, zagospodarowania odpadów i innych, służących do wykonania raportu, a także opinii Powiatowego Inspektora Sanitarnego i dowolną interpretację pozostałych zebranych opinii innych jednostek. A. Ś., właścicielka sąsiedniej nieruchomości wnosiła, by poza odmową pozwolenia K. P. na użytkowanie tartaku – organ I instancji zakazał inwestorowi prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na obróbce i przetwarzaniu drewna. Rozpatrując złożone odwołania organ II instancji stwierdził, że działka K. P. znajduje się na terenie, który w miejscowym ogólnym planie zagospodarowania przestrzennego przeznaczony jest pod zabudowę zagrodową z dopuszczalnością lokalizacji budynków usługowych i produkcyjnych o funkcjach nieuciążliwych dla otoczenia. Wobec nieprzedłożenia przez wnioskodawcę stosownych uzgodnień oraz niesporządzenia w terminie do 27 sierpnia 2002 r. raportu oddziaływania inwestycji na środowisko, do czego organ I instancji zobowiązał inwestora postanowieniem z dnia [...] – tenże organ – zdaniem organu odwoławczego zasadnie odmówił wnioskodawcy prowadzenia na użytkowanie tartaku, na podstawie art. 59 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane. Fakt przedłożenia przez wnioskodawcę na etapie postępowania odwoławczego części żądanych dokumentów nie daje podstawy do zmiany zaskarżonej decyzji. Odnośnie odwołania wniesionego przez A. Ś. – stwierdzono, że ocena dotychczas prowadzonej w istniejących budynkach działalności gospodarczej przez K. P. podlega kompetencji organów nadzoru budowlanego, które, jak wynika z postanowienia z dnia [...] znak: [...] wstrzymały użytkowanie budynku gospodarczego i traku taśmowego na działce K. P. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego – K. P. wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji jako niezgodnej z prawem materialnym. Skarżący podnosił, że zmienił sposób użytkowania budynku gospodarczego /obory/ i przystosował go do prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na cięciu drzewa. Uważa, iż przedłożone przez niego dokumenty stanowią wystarczającą podstawę do wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu przeznaczonego na trak taśmowy. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wnosił o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaskarżonej decyzji. Zwrócono uwagę, że przedłożona przez skarżącego w toku postępowania odwoławczego – decyzja Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] w sprawie uzgodnienia projektu budowlanego i raportu została uchylona przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego decyzją z dnia [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Z ustaleń w sprawie wynika, że skarżący K. P. samowolnie zmienił sposób użytkowania budynku gospodarczego /obory/ na trak taśmowy /tartak/. Przedmiotowy obiekt znajduje się na terenie przeznaczonym w miejscowym planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego gminy R. – pod zabudowę zagrodową, na którym dopuszczalna jest lokalizacja budynków usługowych i produkcyjnych o funkcjach nieuciążliwych dla otoczenia. W postępowaniu prowadzonym przed organami nadzoru budowlanego, po wstrzymaniu użytkowania tartaku – nakazano inwestorom w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego z 1994 r. – przedłożenie dokumentacji techniczno-budowlanej i geodezyjnej obiektu. Po przedłożeniu żądanych dokumentów wnioskodawca wystąpił z wnioskiem o pozwolenie na użytkowanie tartaku. Odmowę pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego obiektu organ administracji uzasadnił faktem niewykonania przez inwestora obowiązku nałożonego nań postanowieniem z dnia [...] znak: [...] polegającego na sporządzeniu w terminie do dnia 27 sierpnia 2002 r. raportu oddziaływania na środowisko budynku przeznaczonego na trak taśmowy. Sporządzenie takiego raportu wynika z przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska /Dz.U. Nr 62, poz. 627 ze zm./. Należy podzielić pogląd zaskarżonej decyzji co do braku podstaw prawnych do udzielenia wnioskodawcy pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego tartaku także i z tego względu, że inwestycja jaką zamierzają użytkować skarżący należy bowiem do inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska, wymienionych w § 2 pkt 7 lit.b rozporządzenia z dnia 14 lipca 1998 r. w sprawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi albo mogących pogorszyć stan środowiska oraz wymagań, jakim powinny odpowiadać oceny oddziaływania na środowisko tych inwestycji /Dz.U. Nr 93, poz. 589/. Plan ogólny zagospodarowania przestrzennego gminy R., zatwierdzony uchwałą nr VII/28/85 GRN w R. z dnia 21 lipca 1985 r. – ogłoszony w Dz. Urz. Woj. L. Nr 2 poz. 18 z 16 października 1995 r. – z późniejszymi zmianami – na terenie obejmującym działkę wnioskodawców, przeznaczonym pod zabudowę zagrodową nie dopuszcza lokalizacji budynków usługowych i produkcyjnych o funkcjach uciążliwych dla otoczenia. W świetle utrwalonego orzecznictwa sądowego takie postanowienie planu zagospodarowania przestrzennego stanowiącego prawo miejscowe wyklucza możliwość lokalizowania inwestycji wymienionych w powołanym rozporządzeniu na objętym stosownym zapisem planu terenie /np. wyrok NSA z dnia 19 marca 1998 r. IV SA 114/97/, a zatem lokalizacja przedmiotowego tartaku jako inwestycja mogąca pogorszyć stan środowiska na działce skarżących – naruszałaby prawo miejscowe, w zakresie warunków zagospodarowania terenu. Zaskarżona decyzja odmawiająca wnioskodawcom udzielenie pozwolenia na użytkowanie tartaku prawa nie narusza, a skarga na nią jako pozbawiona uzasadnionych podstaw podlega oddaleniu na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1270/.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło