II SA/Lu 202/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego p o s t a n a w i a przyznać Z. W. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w L. Strona skarżąca wezwana do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF w zakreślonym terminie (data na prezentacie) wniosła wypełniony i podpisany urzędowy formularz żądając przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustalenie występowania tej przesłanki wymaga porównania obciążeń związanych z niniejszym postępowaniem do realnych możliwości płatniczych strony. Na podstawie oświadczenia strony skarżącej referendarz sądowy ustalił, że samodzielnie prowadzi ona gospodarstwo domowe i utrzymuje się ze świadczenia z ZUS w kwocie [...] złotych brutto. W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca wykazała, że poniesienie przez nią kosztu ustanowienia radcy prawnego spowoduje uszczerbek w jej kosztach utrzymania koniecznego. Po poniesieniu przez stronę skarżącą minimalnego kosztu ustanowienia radcy prawnego w kwocie brutto wynoszącego ze względu na przedmiot zaskarżenia niniejszej sprawy 295,20 złotych (§ 2 ust. 3 w związku §14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163. poz. 1349 ze zm. w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) na poczet kosztów utrzymania koniecznego pozostanie jej kwota [...] złotych brutto. Zdaniem referendarza sądowego kwota ta nie jest w stanie pokryć miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego. Z tego powodu referendarz sądowy uznał, że poniesienie kosztów ustanowienia adwokata skutkować będzie uszczerbkiem w kosztach utrzymania koniecznego dla strony skarżącej. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.