II SA/Lu 203/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Wojewody z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości p o s t a n a w i a I. przyznać A. M. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych; II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Skarżący na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadnił tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz żoną, z którą zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2 i utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę żony w kwocie [...] złotych brutto i swojego wynagrodzenia za pracę w kwocie [...] złotych brutto. Skarżący posiada ogród o powierzchni [...] ha. Skarżący wezwany do nadesłania dokumentów źródłowych i złożenia dodatkowych oświadczeń nadesłał pismo z dnia 27 kwietnia 2015 r., w którym wyliczył stałe miesięczne koszty utrzymania gospodarstwa domowego (bez kosztów wyżywienia, zakupu środków czystości i higieny osobistej oraz zakupu odzieży), które łącznie wynoszą [...] złotych oraz poinformował, że nie posiada wszystkich rachunków i faktur dokumentujących je. Do pisma dołączył zaświadczenie o zarobkach żony, z którego wynika, że wynoszą one [...] złotych brutto – [...] złotych netto oraz o zarobkach swoich, z którego wynika, iż wynoszą one [...] złotych brutto – [...] złotych netto. Przy piśmie nadesłano też faktury VAT i rachunki dokumentujące wskazane wydatki. Starszy referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania nie mają osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osoby posiadające dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353). Z żadną z wymienionych sytuacji nie mamy doczynienia w sprawie niniejszej. Skarżący jak i jego żona posiadają stałe źródło dochodu, które pokrywa wydatki związane z ich kosztami utrzymania koniecznego oraz mają zaspokojone potrzeby mieszkaniowe. Nie można więc przyjąć, aby skarżący był osobą pozbawioną środków do życia bądź, której dochody nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowymi. Skarżący wykazał jednak, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych niniejszego postępowania bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego dla siebie i żony. Miesięcznie po poniesieniu wymienionych przez skarżącego kosztów utrzymania koniecznego skarżącemu i żonie pozostaje na wyżywienie oraz zakup środków czystości i higieny osobistej kwota [...] złotych netto. Uszczuplenie tej kwoty o koszty sądowe niniejszego postępowania, zważywszy na ich wysokość oraz to, iż niektóre z nich mogą w toku postępowania występować kilkakrotnie, wiązać się będzie dla skarżącego z uszczerbkiem w kosztach utrzymania koniecznego dla niego i żony. Kwota ta pozwala jednak skarżącemu ponieść bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego dla siebie i żony koszty ustanowienia adwokata. Te zaczynają się bowiem już od kwoty 295,20 złotych brutto (minimalne wynagrodzenie adwokata ustanowionego w niniejsze sprawie). Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.