II SA/Lu 217/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 6 marca 2019 r., sygn. akt II SA/Lu 955/18, w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie zasiłku rodzinnego i dodatków do zasiłku rodzinnego postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania. 27 marca 2020 r. A. B. złożyła (za pośrednictwem poczty) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem tego Sądu z 6 marca 2019 r., sygn. akt II SA/Lu 955/18, oddalającym jej skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] [...], w przedmiocie zasiłku rodzinnego i dodatków do zasiłku rodzinnego. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, pismem z 17 czerwca 2020 r. skarżąca jako podstawę wznowienia wskazała okoliczność, że po wydaniu przez Sąd wyroku z 6 marca 2019 r. przeglądała akta w Sądzie i "natknęła się" na zaświadczenia KRUS w R. z [...] r. o wysokości pobranych zasiłków chorobowych skarżącej i jej męża, które zostały błędnie wystawione, gdyż zawierały błędne numery PESEL oraz wskazywały zawyżone kwoty wypłaconych zasiłków. Skarżąca podkreśliła, że skarga o wznowienie została wniesiona w terminie ustawowym, po otrzymaniu przez nią postanowienia NSA z 28 lutego 2020 r., sygn. akt I OZ 163/20, oddalającego jej zażalenie na postanowienie WSA w Lublinie z 20 listopada 2019 r., sygn. akt II SPP/Lu 165/19, odrzucające jej sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z 25 września 2019 r., sygn. akt II SPP/Lu 165/19, w przedmiocie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu jako spóźniona. W myśl art. 270 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Skargę taką, w świetle art. 277 p.p.s.a., wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Skargę o wznowienie postępowania wniesioną po upływie terminu Sąd odrzuca (art. 280 § 1 p.p.s.a.). Podstawą wznowienia postępowania sądowego w niniejszej sprawie jest oparta na przepisie art. 273 § 2 p.p.s.a, stanowiącym, że można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Z wyjaśnień skarżącej wynika, że o istnieniu tej podstawy wznowienia dowiedziała się po wydaniu przez Sąd wyroku z 6 marca 2019 r., sygn. akt II SA/Lu 955/18, gdy przeglądała akta w Sądzie i "natknęła się" na zaświadczenia KRUS w R. z [...] r. o wysokości pobranych zasiłków chorobowych, które zostały błędnie wystawione. Jakkolwiek skarżąca nie wskazała precyzyjnie kiedy przeglądała akta sprawy o sygn. akt II SA/Lu 955/18 w Biurze Podawczym Sądu, to z akt tej sprawy wynika, że uczyniła to w dniach: 15 maja 2019 r. (osobiście) oraz 20 maja 2019 r. (za pośrednictwem pełnomocnika – córki E. B.) (zob. k. 70, 73 akt sąd. sprawy II SA/Lu 955/18). W ocenie Sądu, mając na uwadze wyjaśnienia skarżącej, nie budzi wątpliwości, że dniem, w którym dowiedziała się ona o podstawie wznowienia, jest 15 maja 2019 r. bądź 20 maja 2019 r. Wprawdzie skarżąca przeglądała akta sprawy II SA/Lu 955/18 (za pośrednictwem pełnomocnika) także później – w dniach 22 sierpnia 2019 r. i 10 września 2019 r. (k. 93, 94 akt sąd. sprawy II SA/Lu 955/180), jednakże w osobiście sporządzonej skardze kasacyjnej od ww. wyroku, złożonej już 2 lipca 2019 r. (data nadania), wskazała wyraźnie na okoliczności, które obecnie uznaje za stanowiące podstawę wznowienie postępowania. Mianowicie zarzuciła wówczas, że ww. zaświadczenia KRUS są "błędnie wystawione, zawyżające wyliczony dochód". Podniosła, że "KRUS wystawiając zaświadczenia o zasiłkach chorobowych wskazał błędnie [...] PESEL [skarżącej i jej męża] oraz zawyżone kwoty zasiłków: zasiłek chorobowy za 2012 r. wynosi [...] zł, a za 2011 r. – [...] zł". Skarżąca wyjaśniła wtedy także: "nie kwestionowałam tego wcześniej, ponieważ nie miałam możliwości zapoznania się wcześniej z zaświadczeniami wystawionymi przez KRUS. Gdy przeglądałam akta dotyczące sprawy w GOPS-ie w A. nie byłam w stanie przez kilka minut zapoznać się ze wszystkimi dokumentami. [...] Dopiero w Sądzie Wojewódzkim w Lublinie dano mi czas, abym mogła sobie przeanalizować dokumenty (zob. k. 78v, 79, 79v akt sąd. sprawy II SA/Lu 955/180). W rozpoznawanej sprawie jest niekwestionowane, że skarga o wznowienie postępowania została złożona przez stronę w dniu 27 marca 2020 r. (data nadania). Oznacza to, że skarga ta została wniesiona z uchybieniem trzymiesięcznego terminu, o jakim mowa w art. 277 p.p.s.a., który upłynął najpóźniej w dniu 20 sierpnia 2019 r. Nie można przy tym uznać, jak wskazuje skarżąca w piśmie z 17 czerwca 2020 r., że jej skarga została wniesiona w terminie ustawowym, po otrzymaniu przez nią postanowienia NSA z 28 lutego 2020 r., sygn. akt I OZ 163/20, oddalającego jej zażalenie na postanowienie WSA w Lublinie z 20 listopada 2019 r., sygn. akt II SPP/Lu 165/19, odrzucające jej sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z 25 września 2019 r., sygn. akt II SPP/Lu 165/19, w przedmiocie prawa pomocy. Bezsprzecznie, również w świetle wyjaśnień skarżącej zawartych w jej piśmie z 17 czerwca 2020 r., jest oczywiste, że o podstawie wznowienia dowiedziała się ona, gdy przeglądała akta w Sądzie i "natknęła się" na zaświadczenia KRUS, co miało miejsce 15 maja 2019 r. bądź 20 maja 2019 r. W konsekwencji powyższego, skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a., jako wniesiona z uchybieniem terminu z art. 277 tej ustawy. Z tych też względów, należało orzec jak w postanowieniu.