II SA/Lu 218/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej ustalenia warunków zabudowy p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. Strona skarżąca wezwana do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego) wniosła wypełniony i podpisany druk PPF żądając przyznania prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Natomiast w myśl art. 245 § 3 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Na podstawie oświadczenia strony skarżącej oraz znajdującej się w aktach sprawy decyzji o waloryzacji emerytury (k. 41) referendarz sądowy ustalił, że strona skarżąca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, zamieszkuje w mieszkaniu o powierzchni [...] m2 i utrzymuje się z emerytury w kwocie [...] złote brutto – [...] złotych netto. Strona skarżąca wykazała również, że jest właścicielką nieruchomości rolnej o powierzchni [...] ha oraz, iż posiada oszczędności w kwocie [...] złotych. W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca nie wykazała aby nie miała możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów wymaganych na obecnym etapie niniejszego postępowania bądź aby poniesienie tych kosztów mogło spowodować uszczerbek w jej kosztach utrzymania koniecznego. Na obecnym etapie niniejszego postępowania jego koszty sądowe sprowadzają się do wpisu sądowego od skargi kasacyjnej wynoszącego 100 złotych (§ 3 w zw. z § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.) oraz opłaty kancelaryjnej za doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem wynoszącej 100 złotych (§ 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192). Ze względu na zaawansowanie niniejszego postępowanie ustanowienie radcy prawnego wiązać się będzie ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej bądź opinii o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej. Stawka minimalnego wynagrodzenia radcy prawnego za te czynności w przedmiotowej sprawie wynosi 180,00 złotych netto (§ 14 ust. 2 pkt 2 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) – 221,40 złotych brutto (§2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Porównanie wysokości tych kosztów do wysokości zgromadzonych przez stronę skarżącą oszczędności wskazuje, że strona skarżąca ma realną możliwość poniesienia tak kosztów sądowych wymaganych na obecnym etapie niniejszego postępowania jak i minimalnych kosztów ustanowienia radcy prawnego. Fakt, że koszty te strona skarżącą może w całości pokryć z oszczędności decyduje również o tym, iż poniesienie ich nie będzie się łączyć z uszczerbkiem w kosztach utrzymania koniecznego. Ponadto zwrócić należy uwagę na to, że stosowanie do unormowania art. 245 § 2 i 3 p.p.s.a. nie jest możliwe przyznanie stronie skarżącej prawa pomocy w żądanym przez nią zakresie. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.