II SA/Lu 219/04

PostanowienieWSA w Lublinie2004-05-07

Skład orzekający: Sędzia NSA J. Stelmasiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy uchwała rady gminy odrzucająca protest do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w sytuacji gdy skarżący posiada jedynie interes faktyczny, a nie prawny lub uprawnienie, podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ skarżący nie posiada interesu prawnego ani uprawnienia do wniesienia zarzutu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a jedynie interes faktyczny. Uchwała rady gminy odrzucająca protest w takiej sytuacji nie narusza interesu prawnego ani uprawnienia skarżącego, co wyklucza możliwość jej zaskarżenia do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym.
Stan faktyczny
Rada Miejska uchwałą odrzuciła protest Z. L. do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta w części dotyczącej lokalizacji przejścia granicznego. Rada uznała, że projektowane ustalenia nie naruszają interesu prawnego ani uprawnienia skarżącego, a jedynie interes faktyczny. Skarżący, właściciel nieruchomości w odległości ok. 750 m od planowanego przejścia, podtrzymał swoje zastrzeżenia dotyczące potencjalnych uciążliwości środowiskowych i obniżenia wartości nieruchomości. Rada Miejska wniosła o odrzucenie skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA J. Stelmasiak /spr./ po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. L. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [..]. Nr [..] w przedmiocie protestu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a odrzucić skargę Rada Miejska uchwałą z dnia [..] [..] wydaną na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym /tekst jednolity: Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm./ art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /tekst jednolity: Dz.U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm./ odrzuciła protest wniesiony przez Z. L. do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta w części dotyczącej lokalizacji przejścia granicznego w rejonie ul. [..] w W. W uzasadnieniu stwierdziła, że projektowane ustalenia projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta w części, która dotyczy lokalizacji przedmiotowego przejścia granicznego oznaczonego symbolem [..] nie naruszają interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego. Wynika to w szczególności z tego, że parametry przedmiotowej drogi krajowej Nr [..] /[..]/ nie ulegną zmianie. Ponadto z opracowanych dla potrzeb projektu miejscowego planu badań i ekspertyz wynika, że nie wystąpią szczególne zagrożenia wynikające z zanieczyszczenia powietrza i emisji hałasu. Natomiast na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 13 cyt. ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym Wojewoda w postępowaniu nadzorczym nie dopatrzył się uchybień w postępowaniu planistycznym organów gminy, podkreśliła rada miasta. Jednocześnie z opracowanej prognozy skutków wpływu ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na środowisko przyrodnicze wynika, że zmiana funkcji terenu jest zmianą o niewielkim wpływie na środowisko, ze względu na eliminację potencjalnych zagrożeń poprzez dobór właściwych rozwiązań technologicznych w trakcie projektowania i ich realizacji. Ponadto podczas prac planistycznych wykonano specjalistyczne opracowanie pt.: "Studium oddziaływania prognozowanego ruchu pojazdów w ciągu ulicy [..] związanego z projektowaną budową drogowego przejścia granicznego w m. W.". Z jego postanowień wynika, że w świetle krajowych i europejskich doświadczeń z funkcjonowaniem przejść granicznych w ośrodkach miejskich, realizacja przejścia granicznego w W. nie stanowi precedensu organizacyjno-funkcjonalnego. Wykonane obliczenia dla zakładanego obciążenia ruchem ulicy [..] wykazały, że potencjalne ponadnormatywne uciążliwości wynikające z zanieczyszczeń powietrza i emisji hałasu nie powinny przekraczać linii oddalonej o 15 m od osi przejazdu pojazdów /tj. istniejącej linii zabudowy/. Potencjalne uciążliwości będzie można zminimalizować dobrze zaprojektowanym ekranowaniem roślinnym, właściwą organizacją ruchu na przejściu, w ciągu ul. [..] i dróg sąsiednich oraz poprawą izolacyjności akustycznej budynków mieszkalnych. W skardze do Sądu na powyższą uchwałę Rady Miejskiej skarżący podtrzymał w całości zastrzeżenia wysunięte w proteście, które to pismo nazwał zarzutem. W szczególności jako właściciel nieruchomości zlokalizowanej w odległości ok. 750 m od projektowanego przejścia granicznego podkreśla potencjalne uciążliwości środowiska i przyległego otoczenia, które wystąpią po otwarciu przejścia granicznego. Będzie to związane ze zwiększonym ruchem pojazdów i powstałym hałasem samochodów poruszających się po ul. [..] w kierunku przejścia granicznego. Ponadto spowoduje to poważne obniżenie wartości jego nieruchomości jak i komfort życia. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska podtrzymała swoje stanowisko i wniosła o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, ponieważ skarżący, tj. Z. L. nie ma interesu prawnego lub uprawnienia do wniesienia zarzutu – w świetle dyspozycji art. 24 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /tekst jednolity: Dz.U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm./ - do projektu przedmiotowego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta na obszarze oznaczonym symbolem [..] w zakresie lokalizacji przejścia granicznego. W tym zakresie skarżący posiada wyłącznie interes faktyczny, stąd prawidłowo Rada Miejska podjęła zaskarżoną uchwałę o odrzuceniu protestu, a nie zarzutu. Nieruchomość stanowiąca własność skarżącego jest bowiem usytuowana w odległości ok. 750 m od planowanego przejścia granicznego i w dalszym ciągu będzie przeznaczona pod zabudowę jednorodzinną. Natomiast projektowane przejście graniczne obejmuje nieruchomości, do których skarżący nie posiada tytułu prawnego. Natomiast na uchwałę o odrzuceniu protestu nie przysługuje – w świetle dyspozycji art. 23 ust. 3 cyt. ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym – skarga do sądu administracyjnego. Z kolei dyspozycja art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym /tekst jednolity: Dz.U. z 2001 r. Nr 152, poz. 1591 ze zm./ stanowi, ze podmiot może zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego jeżeli wystąpią łącznie dwie ustawowe przesłanki. Po pierwsze, został naruszony jego interes prawny lub uprawnienie uchwałą rady gminy /miasta/ w sprawie z zakresu administracji publicznej i po drugie, nastąpiło bezskuteczne wezwanie rady gminy /miasta/ do jego usunięcia wyrażone w podjętej w tej sprawie uchwale. Ubocznie należy stwierdzić, że nawet uwzględnienie zarzutu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zachodzi tylko wtedy, gdy naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia wnoszącego zarzut jest związane z jednoczesnym naruszeniem obiektywnego porządku prawnego /normy prawa materialnego/. Z tych względów i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270/ Sąd postanowił skargę odrzucić. jp

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło