II SA/Lu 219/04
PostanowienieWSA w Lublinie2004-05-07
Skład orzekający: Sędzia NSA J. Stelmasiak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy uchwała rady gminy odrzucająca protest do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w sytuacji gdy skarżący posiada jedynie interes faktyczny, a nie prawny lub uprawnienie, podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ skarżący nie posiada interesu prawnego ani uprawnienia do wniesienia zarzutu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a jedynie interes faktyczny. Uchwała rady gminy odrzucająca protest w takiej sytuacji nie narusza interesu prawnego ani uprawnienia skarżącego, co wyklucza możliwość jej zaskarżenia do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym.Stan faktyczny
Rada Miejska uchwałą odrzuciła protest Z. L. do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta w części dotyczącej lokalizacji przejścia granicznego. Rada uznała, że projektowane ustalenia nie naruszają interesu prawnego ani uprawnienia skarżącego, a jedynie interes faktyczny. Skarżący, właściciel nieruchomości w odległości ok. 750 m od planowanego przejścia, podtrzymał swoje zastrzeżenia dotyczące potencjalnych uciążliwości środowiskowych i obniżenia wartości nieruchomości. Rada Miejska wniosła o odrzucenie skargi.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA J. Stelmasiak /spr./ po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. L. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [..]. Nr [..] w przedmiocie protestu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a odrzucić skargę
Rada Miejska uchwałą z dnia [..] [..] wydaną na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym /tekst jednolity: Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm./ art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /tekst jednolity: Dz.U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm./ odrzuciła protest wniesiony przez Z. L. do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta w części dotyczącej lokalizacji przejścia granicznego w rejonie ul. [..] w W.
W uzasadnieniu stwierdziła, że projektowane ustalenia projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta w części, która dotyczy lokalizacji przedmiotowego przejścia granicznego oznaczonego symbolem [..] nie naruszają interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego. Wynika to w szczególności z tego, że parametry przedmiotowej drogi krajowej Nr [..] /[..]/ nie ulegną zmianie. Ponadto z opracowanych dla potrzeb projektu miejscowego planu badań i ekspertyz wynika, że nie wystąpią szczególne zagrożenia wynikające z zanieczyszczenia powietrza i emisji hałasu. Natomiast na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 13 cyt. ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym Wojewoda w postępowaniu nadzorczym nie dopatrzył się uchybień w postępowaniu planistycznym organów gminy, podkreśliła rada miasta.
Jednocześnie z opracowanej prognozy skutków wpływu ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na środowisko przyrodnicze wynika, że zmiana funkcji terenu jest zmianą o niewielkim wpływie na środowisko, ze względu na eliminację potencjalnych zagrożeń poprzez dobór właściwych rozwiązań technologicznych w trakcie projektowania i ich realizacji.
Ponadto podczas prac planistycznych wykonano specjalistyczne opracowanie pt.: "Studium oddziaływania prognozowanego ruchu pojazdów w ciągu ulicy [..] związanego z projektowaną budową drogowego przejścia granicznego w m. W.". Z jego postanowień wynika, że w świetle krajowych i europejskich doświadczeń z funkcjonowaniem przejść granicznych w ośrodkach miejskich, realizacja przejścia granicznego w W. nie stanowi precedensu organizacyjno-funkcjonalnego. Wykonane obliczenia dla zakładanego obciążenia ruchem ulicy [..] wykazały, że potencjalne ponadnormatywne uciążliwości wynikające z zanieczyszczeń powietrza i emisji hałasu nie powinny przekraczać linii oddalonej o 15 m od osi przejazdu pojazdów /tj. istniejącej linii zabudowy/. Potencjalne uciążliwości będzie można zminimalizować dobrze zaprojektowanym ekranowaniem roślinnym, właściwą organizacją ruchu na przejściu, w ciągu ul. [..] i dróg sąsiednich oraz poprawą izolacyjności akustycznej budynków mieszkalnych.
W skardze do Sądu na powyższą uchwałę Rady Miejskiej skarżący podtrzymał w całości zastrzeżenia wysunięte w proteście, które to pismo nazwał zarzutem. W szczególności jako właściciel nieruchomości zlokalizowanej w odległości ok. 750 m od projektowanego przejścia granicznego podkreśla potencjalne uciążliwości środowiska i przyległego otoczenia, które wystąpią po otwarciu przejścia granicznego. Będzie to związane ze zwiększonym ruchem pojazdów i powstałym hałasem samochodów poruszających się po ul. [..] w kierunku przejścia granicznego. Ponadto spowoduje to poważne obniżenie wartości jego nieruchomości jak i komfort życia.
W odpowiedzi na skargę Rada Miejska podtrzymała swoje stanowisko i wniosła o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna, ponieważ skarżący, tj. Z. L. nie ma interesu prawnego lub uprawnienia do wniesienia zarzutu – w świetle dyspozycji art. 24 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /tekst jednolity: Dz.U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm./ - do projektu przedmiotowego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta na obszarze oznaczonym symbolem [..] w zakresie lokalizacji przejścia granicznego.
W tym zakresie skarżący posiada wyłącznie interes faktyczny, stąd prawidłowo Rada Miejska podjęła zaskarżoną uchwałę o odrzuceniu protestu, a nie zarzutu.
Nieruchomość stanowiąca własność skarżącego jest bowiem usytuowana w odległości ok. 750 m od planowanego przejścia granicznego i w dalszym ciągu będzie przeznaczona pod zabudowę jednorodzinną. Natomiast projektowane przejście graniczne obejmuje nieruchomości, do których skarżący nie posiada tytułu prawnego.
Natomiast na uchwałę o odrzuceniu protestu nie przysługuje – w świetle dyspozycji art. 23 ust. 3 cyt. ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym – skarga do sądu administracyjnego. Z kolei dyspozycja art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym /tekst jednolity: Dz.U. z 2001 r. Nr 152, poz. 1591 ze zm./ stanowi, ze podmiot może zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego jeżeli wystąpią łącznie dwie ustawowe przesłanki. Po pierwsze, został naruszony jego interes prawny lub uprawnienie uchwałą rady gminy /miasta/ w sprawie z zakresu administracji publicznej i po drugie, nastąpiło bezskuteczne wezwanie rady gminy /miasta/ do jego usunięcia wyrażone w podjętej w tej sprawie uchwale.
Ubocznie należy stwierdzić, że nawet uwzględnienie zarzutu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zachodzi tylko wtedy, gdy naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia wnoszącego zarzut jest związane z jednoczesnym naruszeniem obiektywnego porządku prawnego /normy prawa materialnego/.
Z tych względów i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270/ Sąd postanowił skargę odrzucić.
jp
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło