II SA/Lu 222/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie przyznania świadczeń z pomocy społecznej p o s t a n a w i a I. przyznać A. J. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, o wyznaczenie którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w L.; II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Strona skarżąca wezwana do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF w zakreślonym terminie (data na prezentacie) wniosła wypełniony i podpisany urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy żądając przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na podstawie oświadczenia strony skarżącej referendarz sądowy ustalił, że strona skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z trojgiem dzieci, z którymi zamieszkuje w mieszkaniu o powierzchni [...] m2. Na dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej składa się otrzymywana przez nią emerytura w kwocie [...] złotych brutto oraz zasiłek stażowy jednego z dzieci w kwocie [...] złotych brutto. Na koszty utrzymania gospodarstwa domowego strony skarżącej składają się wydatki na gaz – [...] złotych, czynsz – [...] złotych, leczenie – [...] złotych oraz spłatę zadłużenia w OPEC wynoszącego [...] złotych. Strona skarżąca podkreśliła, że po opłaceniu rachunków nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych i kosztów ustanowienia adwokata. W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca wykazała, że poniesienie przez nią minimalnego wynagrodzenia adwokata spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego dla niej i jej rodziny. Porównanie wysokości miesięcznego dochodu gospodarstwa domowego strony skarżącej do wysokości minimalnych kosztów ustanowienia adwokata wynoszących 240 złotych netto (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – 295,20 złotych brutto (§2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), przy uwzględnieniu wykazanych wydatków oraz faktu, że oprócz tych wydatków powyższy dochód musi służyć wyżywieniu strony skarżącej oraz jej dzieci prowadzi do wniosku, że poniesienie kosztów ustanowienia adwokata spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego dla strony skarżącej i dzieci. Odnośnie natomiast żądania zwolnienie od kosztów sądowych zaznaczyć należy, że na mocy art. 239 pkt 1 lit a) p.p.s.a. strona skarżąca zwolniona jest od obowiązku ponoszenia w sprawie niniejszej kosztów sądowych. W związku z czym wniosek jej o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych jest bezzasadny. Z powyższych powodów referendarz sądowy nie zwolnił strony skarżącej od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych i ustanowił dla niej adwokata. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.