II SA/Lu 244/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego p o s t a n a w i a I. przyznać S. P. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata o wyznaczenie, którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w L.; II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Strona skarżąca, w zakreślonym w wezwaniu terminie (data na prezentacie), na urzędowym formularzu symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadniła tym, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, zamieszkuje w mieszkaniu o powierzchni [...] m2 i utrzymuje się z zasiłku stałego w kwocie [...] złotych, z którego opłaca czynsz w kwocie [...] złotych. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że na mocy art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. strona skarżąca jest w niniejszej sprawie zwolniona od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Brak obowiązku ponoszenia przez stronę skarżącą kosztów sądowych czyni jej żądania zwolnienia od obowiązku ich ponoszenia bezzasadnym. Tym samym nie podlega ono uwzględnieniu. Skutkiem tego jej wniosek o przyznanie prawa pomocy należ traktować jako wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Przesłanką przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym jest powstanie uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego dla strony skarżącej w związku z ponoszeniem kosztów postępowania. Miesięczny dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej wynosi [...] złotych z czego kwota [...] złotych przeznaczana jest na opłatę czynszu. Zatem stronie skarżącej do dyspozycji na poczet innych niż czynsz za mieszkanie kosztów utrzymania koniecznego pozostaje kwota [...] złotych. Minimalny koszt ustanowienia adwokata dla reprezentowania strony skarżącej w niniejszym postępowaniu wynosi 295,20 złotych brutto (§2 ust. 3 w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm. w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity: Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054). Wynagrodzenie to jest więc wyższe od kwoty pozostającej stronie skarżącej po opłaceniu czynszu za mieszkanie, czyli kwoty służącej poniesieniu innych niż czynsz za mieszkanie kosztów utrzymania koniecznego. Tym samym strona skarżąca chcąc ponieść minimalne koszty ustanowienia adwokata musiałby przeznaczyć na ten cel całość swoich miesięcznych dochodów. Skutkowałoby to brakiem możliwości poniesienia przez nią stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego. Z tego powodu przyjąć należy, że strona skarżąca bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia adwokata. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.