II SA/Lu 264/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 16 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy w zakresie sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 26 lipca 2011r. odmawiającego przyznania prawa pomocy p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. W dniu 5 sierpnia 2011 r. J. B. wniósł sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 26 lipca 2011 r. odmawiającego mu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Wskutek wniesienia sprzeciwu postanowienie referendarza sądowego traci moc (art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), zaś wniosek o przyznanie prawa pomocy podlega rozpoznaniu przez Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 244 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.), a prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Wniosek skarżącego obejmujący żądanie zwolnienia w całości od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika jest zatem wnioskiem o udzielenie prawa pomocy w zakresie całkowitym W myśl art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Sposób sformułowania przesłanek przyznania prawa pomocy osobie fizycznej wywołuje konieczność uwzględnienia wysokości obciążeń finansowych związanych z danym postępowaniem oraz realnych, istniejących w dniu składania wniosku możliwości finansowych strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy. W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd uznał, iż skarżący nie wykazał, aby nie miał możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania, bądź aby poniesienie tych kosztów mogło spowodować uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego dla niego i jego rodziny. Na koszty niniejszego postępowania składają się koszty sądowe i koszt ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika procesowego. Zważywszy na to, iż w niniejszej sprawie zostało już wydane orzeczenie kończące postępowanie przed sądem pierwszej instancji, koszty sądowe, oprócz wpisu sądowego od potencjalnej skargi kasacyjnej wynoszącego 250 złotych (§ 3 w związku z § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przez sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193), każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§ 2 ust. 1 pkt 7 powołanego rozporządzenia oraz § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192). Stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata bądź radcy prawnego ustanowionego dla reprezentowania strony skarżącej w niniejszej sprawie wynosi 240 złotych netto (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. a/ i b/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm. oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a/ i b/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu – Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) - 295,20 złotych brutto (§ 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w związku z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.; § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu w związku z art. 41 ust. 1 powołanej ustawy o podatku od towarów i usług). Z oświadczenia skarżącego oraz nadesłanych przez niego dokumentów źródłowych wynika, że prowadzi on gospodarstwo domowe z żoną i dwoma pełnoletnimi synami. Na miesięczny dochód rodziny skarżącego składa się: dochód z działalności gospodarczej skarżącego i jego żony w kwocie 3000 zł brutto oraz wynagrodzenie ich syna Z. B. w kwocie 775,64 zł, a ponadto dochód z gospodarstwa rolnego w kwocie 1351,50 zł. W skład majątku rodziny skarżącego wchodzi natomiast: zabytkowy dom o powierzchni 845 m², mieszkanie o powierzchni 100 m2, ogród o powierzchni 525 m2 i gospodarstwo rolne o powierzchni 5,67 ha fizycznych - 8,50 ha przeliczeniowych. Ponadto skarżący posiada osiem lokat terminowych na łączą kwotę 40.000 złotych. W ocenie Sądu, zestawienie dochodów rodziny skarżącego z uwzględnieniem środków gromadzonych na lokatach, z kwotami, które musiałby uiścić w niniejszym postępowaniu tytułem kosztów sądowych oraz kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, wskazuje, iż skarżący ma realne możliwości ich poniesienia. Nie ma przy tym znaczenia wskazywane przez skarżącego przeznaczenie środków zgromadzonych na lokatach. Dla oceny możliwości poniesienia kosztów postępowania oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika istotne jest jedynie, czy i w jakiej wysokości skarżący te środki posiada w dniu wniesienia wniosku o prawo pomocy. Wobec powyższego, wniosek skarżącego podlega oddaleniu na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. w związku z art. 260 p.p.s.a.