II SA/Lu 286/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. D. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie w części od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi A. D. na uchwałę Rady Gminy z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie sprzedaży bezprzetargowej działki gminnej p o s t a n a w i a I. przyznać A. D. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego, o wyznaczenie którego zwrócić się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych; II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Strona skarżąca wezwana do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego) wniosła wypełniony i podpisany urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy żądając przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie w części od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Strona skarżąca wezwana do nadesłania dokumentów źródłowych częściowo wykonała wezwanie. Strona skarżąca nie nadesłała dokumentu wskazującego w kwotach brutto i netto wysokość świadczenia pobieranego przez jej żonę. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 245 § 1 do 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym (§ 1). Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2). Natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). W świetle powyższego unormowania nie jest możliwe uwzględnienie wniosku strony skarżącej w całości. Zakres w jakim strona skarżąca żąda przyznania prawa pomocy nie mieści się bowiem ani w unormowaniu § 2 art. 245 p.p.s.a. ani w unormowaniu § 3 art. 245 p.p.s.a. Ze względu jednak na to, że wnioskowi temu bliżej jest do wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, referendarz sądowy tak właśnie potraktował ten wniosek. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustalenie wystąpienia przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wymaga porównania realnych możliwości finansowych strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy z wysokością obciążeń finansowych związanych z postępowaniem. Koszty sądowe w rozpoznawanej sprawie prócz wpisu sądowego od wniesionej skargi wynoszącego 200 złotych (§ 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.) każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§2 ust. 1 pkt 7 i § 3 w związku z § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192). Stawka minimalnego wynagrodzenia radcy prawnego ustanowionego w sprawie niniejszej dla reprezentowania strony skarżącej wynosi 240,00 złotych netto (§14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163. poz. 1349 ze zm.) – 292,80 złotych brutto (§ 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Na podstawie oświadczenia strony skarżącej i nadesłanych przez nią dokumentów źródłowych referendarz sądowy ustalił, że strona skarżąca jest osobą starszą ([...] lat), schorowaną (cukrzyca, wstawione bajpasy) prowadzącą wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną, z którą zamieszkuje w mieszkaniu o powierzchni [...] m2 i utrzymuje się z otrzymywanej przez siebie emerytury w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto i świadczenia otrzymywanego przez żonę w kwocie [...] złotych brutto. Łączny miesięczny dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej wynosi [...] złotych brutto. Na koszty utrzymania koniecznego strony skarżącej składają się wydatki na czynsz – [...] złotych co miesiąc, na energię elektryczną – [...] złotych co dwa miesiące czyli [...] złotych miesięcznie, na wyżywienie – [...] złotych i na leki – [...] złotych. Miesięczne koszty utrzymania koniecznego strony skarżącej wynoszą więc [...] złotych. Strona skarżąca oświadczyła, że posiada siedmioletni samochód służący jej do dojazdów na leczenie, którego koszty eksploatacji ponosi. Strona skarżąca oświadczyła, że jej żona nie wyraża zgody na ujawnianie jej sytuacji majątkowej jednocześnie podkreślając, iż z żoną ma zniesioną wspólność majątkową oraz, że żona posiada niewielką posiadłość w Województwie Warmińsko – Mazurskim. W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca wykazała, że nie ma realnych możliwości poniesienia wynagrodzenia radcy prawnego bez narażenie się na uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego. Z porównania wysokości kwoty pozostającej stronie skarżącej z jej dochodu netto po poniesieniu kosztów utrzymania do wysokości powyższego wynagrodzenia oraz wysokości całości jak i części kosztów sądowych wynika, że poniesienie przez stronę skarżącą łącznie wynagrodzenia radcy prawnego i całości lub części kosztów sądowych spowodować może uszczerbek w kosztach utrzymania. Biorąc zaś pod uwagę wysokość wynagrodzenia radcy prawnego, przy uwzględnieniu że jest to wysokość minimalna i wysokość poszczególnych kosztów sądowych referendarz sądowy uznał, że obciążeniem dla strony skarżącej, które spowodować może uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego będzie koszt wynagrodzenia radcy prawnego. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało orzec jak na wstępie.