II SA/Lu 29/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 5 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę; w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, w tym aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek E. K. dotyczy wstrzymania wykonania decyzji polegającej na zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalno-usuługowego, który ma być zlokalizowanego na sąsiedniej nieruchomości. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazuje, że istnieje możliwość powstania nieodwracalnych skutków prawnych polegających na wybudowaniu obiektu z naruszeniem obowiązujących przepisów. W ocenie Sądu taka argumentacja nie pozwala uznać, że strona uprawdopodobniła przesłanki określone w art. 61 § 3 cyt. ustawy. Zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w istocie nie zawiera argumentów, które mogłyby przemawiać za koniecznością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd aby mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w związku z rozpoczęciem budowy budynku, skarżąca musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Przez niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy bowiem rozumieć taki stan, w wyniku którego może zostać wyrządzona szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy jej pierwotnych cech. W rozpatrywanej sprawie taki przypadek nie występuje. Do stwierdzenia spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam fakt wskazania przez skarżącą, że sporny obiekt będzie wybudowany niezgodnie z przepisami prawa, bowiem takie zarzuty nie stanowią przesłanki wstrzymania jej wykonania. Zgodność z prawem wydanej decyzji jest przedmiotem oceny dopiero w toku rozpoznawania wniesionej skargi. Niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie można również upatrywać w tym, że przedmiotowa inwestycja zlokalizowana ma być na działce sąsiedniej. Sposób usytuowania budynku nie ma bowiem wpływu ani na możliwość odwrócenia skutków powstałych w wyniku prowadzenia jego budowy, ani też na wielkość ewentualnej szkody z tym związanej (por. postanowienie NSA z dnia 4 stycznia 2011 r. sygn. II OZ 1306/10 Lex nr 743783). W świetle powołanego orzecznictwa i treści art. 61 § 3 powyższej ustawy okoliczności wskazane przez wnioskodawczynię nie mogą stanowić uzasadnionego oparcia dla wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Nie odnoszą się one bowiem do przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na uwadze, należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.