II SA/Lu 290/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie odmowy nałożenia obowiązku nakazania wykonania określonych robót budowlanych - w zakresie wniosku skarżącego o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem p o s t a n a w i a odmówić sporządzenia i doręczenia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Na rozprawie w dniu 4 października 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie po rozpoznaniu sprawy oznaczonej sygn. akt II SA/Lu 290/11 ze skargi Z. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie odmowy nałożenia obowiązku nakazania wykonania określonych robót budowlanych, ogłosił wyrok oddalający skargę, poprzez odczytanie sentencji i podanie ustnie zasadniczych powodów rozstrzygnięcia. Na rozprawę nie stawiły się strony, o terminie powiadomione prawidłowo. W dniu 14 października 2011r. /data prezentaty/ skarżący złożył wniosek o wydanie wyroku z uzasadnieniem wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Sąd zważył, co następuje: Wniosek o uzasadnienie nie może być uwzględniony. W świetle art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), zwanej dalej ppsa, w sprawach, w których skargę oddalono uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku. Złożony przez skarżącego w dniu 14 października 2011r. wniosek o uzasadnienie wyroku ogłoszonego w dniu 4 października 2011r. jest więc spóźniony, a przy tym Sąd postanowieniem z dnia 17 października 2011r. odmówił przywrócenia terminu do złożenia takiego wniosku, zaś Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 16 grudnia 2011r., sygn. akt II OZ 1312/11 oddalił zażalenie na to postanowienie. Z tych względów, na podstawie art. 141 § 2 i 3 ppsa, należało orzec jak w sentencji.