II SA/Lu 296/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak, Protokolant Asystent sędziego Łucja Krasińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 października 2008 r. sprawy ze skargi T. W. o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy za niewykonanie orzeczenia Sądu w sprawie II SAB/Lu 52/02 dotyczącego zasiłku okresowego oddala skargę. W dniu [...] /data stempla pocztowego/ T.W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. skargę o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy N. /lub działającemu z jego upoważnienia Kierownikowi Ośrodka Pomocy Społecznej w N./ za niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w L. wydanego w dniu [...] w sprawie II SAB/Lu 52/02. Wskazanym wyrokiem Sąd zobowiązał Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w N. do wydania orzeczenia w sprawie toczącej się z wniosku T. W. od 1999 r. o przyznanie zasiłku okresowego, w której zapadł wyrok NSA o sygn. akt II SA/Lu 8/00, którym Sąd uchylił decyzję organu odwoławczego, a ten decyzją z dnia [...] uchylił decyzję organu I instancji i przekazał mu sprawę do ponownego rozpoznania. Sąd w uzasadnieniu tego wyroku wyjaśnił, że nie wiadomo czy i jakie czynności podejmował Kierownik OPS jako organ I instancji po uchyleniu decyzji Wojewody L. oraz jak twierdzi skarżąca późniejszym uchyleniu w sprawie SKO [...] decyzji organu I instancji odmawiającej przyznania jej zasiłku okresowego. Następnie w piśmie procesowym z dnia 20 listopada 2007r. skarżąca wskazała, że organ pomimo wyroku w sprawie II SAB/Lu 52/02 potwierdzającego jego bezczynność i zobowiązującego organ do wydania orzeczenia, nie rozpoznał wniosku wszczynającego tamto postępowanie, przy czym skarżąca sprecyzowała, że był to wniosek z dnia 16 marca 1999r. o przyznanie zasiłku okresowego; jej zdaniem organ powinien był przyznać jej żądane świadczenie począwszy od wskazanego dnia złożenia wniosku. Odnosząc się natomiast do odpowiedzi na skargę skarżąca stwierdziła, że powołana w niej sprawa o sygn. akt II SA/Lu 561/05 dotyczyła innego przedmiotu, zaś postanowienie w sprawie II SA/Lu 672/05 było "oparte na bezprawiu"; tylko wyrok Sądu w sprawie II SA/Lu 467/06 wymierzający organowi grzywnę - zdaniem skarżącej - zgodny był z prawem. Skarżąca podniosła również, że wezwanie z dnia 27 sierpnia 2007r. jest "dotąd lekceważone przez organ." Postanowieniem z dnia [...], sygn. akt II SA/Lu 738/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. odrzucił skargę z przyczyn formalnych, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...], sygn. akt I OSK 283/08 uchylił to postanowienie i przekazał sprawę Sądowi I instancji do merytorycznego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga o wymierzenie grzywny Kierownikowi Ośrodka Pomocy Społecznej w N. nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności organów administracji publicznej w zakresie jej zgodności z prawem. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) przewidują, że w razie stwierdzenia niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, można wnieść skargę o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 154 § 1. Z bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu art. 154 mamy do czynienia wówczas, gdy właściwy organ po wydaniu przez sąd administracyjny prawomocnego wyroku, uwzględniającego skargę na akt lub czynność i uchylającego lub stwierdzającego nieważność zaskarżonego aktu lub czynności, nie przeprowadził powtórnego postępowania i nie wydał stosownego aktu lub nie dokonał stosownej czynności w terminach w prawie określonych. Uprawnienia sądu przewidziane w tym przepisie mają na celu zdyscyplinowanie organu administracyjnego do podjęcia właściwych działań. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie ma podstaw do wymierzenia Kierownikowi Ośrodka Pomocy Społecznej w N. grzywny. Jak wynika z akt sprawy, po wydaniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...], sygn. akt II SAB/Lu 52/02 Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w N. wydał dwie decyzje przyznające skarżącej zasiłek okresowy z przeznaczeniem na zaspokojenie najpilniejszych potrzeb bytowych rodziny, a w szczególności na leczenie tj. w dniu [...] oraz w dniu [...] łącznie na okres od 1 czerwca do 31 grudnia 2003r. Zarzut skarżącej, iż żadna z decyzji wskazanych przez organ w przedmiocie zasiłku okresowego nie obejmuje okresu, w którym składała wniosek tj. 1999r. nie może stanowić podstawy do przyjęcia, że organ pozostaje w bezczynności. Zarzut taki mógłby być jedynie podstawą uchylenia decyzji, nie może natomiast skutkować ukaraniem organu grzywną. Ponadto stwierdzić należy, że powyższe decyzje zostały wydane wprawdzie po upływie wyznaczonego przez Sąd miesięcznego terminu, ale jednocześnie przed wniesieniem skargi o wymierzenie grzywny, tj. przed dniem 20 czerwca 2005r. /pierwsza skarga, odrzucona postanowieniem WSA w L. z dnia [...], sygn. akt II SA/Lu 672/05/ oraz przed dniem 28 września 2007r. /skarga w niniejszej sprawie/, dlatego nie ma podstaw do przyjęcia, że organ uchybił wyznaczonemu przez Sąd w wyroku z dnia 30 kwietnia 2003r. terminowi. /por. J.P. Tarno w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis 2004, s.227/ W konsekwencji nie ma podstaw do uwzględnienia skargi i wymierzenia organowi grzywny. Podzielić natomiast należy stanowisko skarżącej, iż orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. w sprawach II SA/Lu 561/05 i II SA/Lu 672/05 nie mają wpływu na wynik niniejszego postępowania: obie dotyczyły wprawdzie wyroku w sprawie II SAB/Lu 52/02, ale w pierwszej przedmiotem było niedopuszczalne żądanie stwierdzenia niewykonania tego wyroku i skarga została odrzucona, natomiast w drugiej skarga T. W. o wymierzenie Kierownikowi OPS N. grzywny za niewykonanie wyroku w sprawie II SAB/Lu 52/02 została prawomocnie odrzucona, a więc nie rozstrzygała sprawy merytorycznie. Z powyższych względów Sąd stwierdził, że skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (Dz.U. Nr 153, poz.1270) Orzeczenie o kosztach wydano w oparciu o przepis art. 250 cyt. ustawy.