II SA/Lu 297/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. Ż. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlane z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego; w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Z. Ż. wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlane z dnia [...] r., uchylającą w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. i nakazującą na podstawie art. 48 ust. 1 w zw. z art. 48 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U z 2006, Nr 156, poz. 1118 ze zm.) skarżącemu rozbiórki nadbudowy budynku gospodarczego zlokalizowanego w N. przy ul. P. wraz z dachem dwuspadowym oraz rozbiórkę tarasu na poziomie poddasza. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania aktu administracyjnego zapewnia stronie skarżącej tymczasową ochronę jej praw, gdyż postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu upada w chwili wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji (art. 61 § 6 ustawy). Strona skarżąca wnosząc o wstrzymanie wykonania decyzji nie wskazała okoliczności uzasadniających ten wniosek w świetle powołanego wyżej przepisu, lecz podniosła głównie argumenty merytoryczne dotyczące zaskarżonej decyzji. W omawianej sprawie chociaż skarżący nie uzasadnił swojego wniosku w sposób dostateczny, to z uwagi na to, że rozbiórka obiektu budowlanego wiąże się z trudnymi do odwrócenia skutkami, należało wniosek uwzględnić. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Rozbiórka obiektu budowlanego w większości przypadków powoduje trudne do odwrócenia skutki (co podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 kwietnia 2005r., II OZ 276/05, opubl. LEX nr 302257), ponieważ zrealizowanie na nowo takiego obiektu zazwyczaj wiąże się ze stosunkowo dużymi nakładami, nawet jeśli nie finansowymi, to nakładami siły. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w sentencji.